«Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια»…
10/03/2019 § Σχολιάστε
Το κείμενο έχει απόλυτη σχέση
με πρόσωπα και καταστάσεις
Η φράση είναι πασίγνωστη και χρησιμοποιείται ευρέως, ιδιαίτερα σε πολιτικές τηλεοπτικές συζητήσεις. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, η φράση είχε όντως ειπωθεί από τον Ιούλιο Καίσαρα, όταν χώρισε με τη δεύτερη σύζυγό του, Πομπηία Σύλλα. Το ζευγάρι είχε παντρευτεί το 67 π.Χ, όταν ο Καίσαρας ήταν 33 ετών.
Ο χωρισμός, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ήταν αποτέλεσμα σκευωρίας εναντίον της Πομπηίας, που οργάνωσε ο ίδιος ο Καίσαρας. Πέντε χρόνια μετά τον γάμο, ήθελε να χωρίσει από την σύζυγό του για λόγους πολιτικού συμφέροντος και να παντρευτεί μια άλλη γυναίκα με μεγαλύτερη επιρροή. Για να έχει δικαιολογία, οργάνωσε ένα σχέδιο. Όταν ήταν ποντίφικας η σύζυγός του είχε οργανώσει τη γιορτή της θεάς Αγαθής, όπου καλεσμένες ήταν μόνο γυναίκες και αυτός ο κανόνας ήταν ιερός και απαράβατος. Ο Καίσαρας έστειλε έναν τυχοδιώκτη και θρασύ νεαρό της Ρώμης, τον Πόπλιο Κλαύδιο Πούλχερ, ο οποίος ήταν ούτως ή άλλως ερωτευμένος με την Πομπηία. Αποστολή του ήταν να μπει κρυφά στο παλάτι, την ώρα της ιερής γιορτής. Ο νεαρός μεταμφιέστηκε σε οργανοπαίκτρια για να μη γίνει αντιληπτός από τους φρουρούς και κατάφερε να εισέλθει στο ανάκτορο. Ο Καίσαρας ήξερε καλά ότι εκτός από τους φρουρούς, υπήρχε και η μητέρα του Αυρηλία, η οποία παρακολουθούσε κάθε κίνηση της νύφης της. Έτσι ανακάλυψε τον Πόπλιο, που προδόθηκε από τις ανδρικές του κινήσεις και ο Καίσαρας κατηγόρησε την Πομπηία για μοιχεία. Ο Ιούλιος είχε πια την αφορμή που έψαχνε για τον χωρισμό. Όταν η γυναίκα του αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με τον νεαρό και δήλωσε πως ήταν τίμια, ο Καίσαρας της απάντησε: «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια».
Ο Πόπλιος δικάστηκε αλλά αθωώθηκε, καθώς δεν υπήρχαν σε βάρος του στοιχεία. Μάλιστα, όταν ο Καίσαρας ρωτήθηκε από το δικαστήριο γιατί χώρισε αφού δεν βρέθηκαν αποδείξεις, είπε «Ότι την εμήν ηξίουν μηδ’ υπονοηθήναι», δηλαδή, αξιώνω από τη γυναίκα μου να είναι υπεράνω υποψίας. Υπάρχει και μια εκδοχή της ιστορίας σύμφωνα με την οποία ο Καίσαρας δεν είχε καμία ανάμειξη με την είσοδο του νεαρού στο ανάκτορο και πως όντως θα έπεφτε θύμα μοιχείας αν δεν τον ανακάλυπτε η μητέρα του, ωστόσο επικρατέστερη είναι η πρώτη εκδοχή…
[Ένας επικίνδυνος ιός ·
08/03/2019 § Σχολιάστε
Ζητήματα Ελευθερίας
Λόγου και Έκφρασης
Απόσπασμα άρθρου του Νάσου Βαγενά, που δημοσιεύθηκε στο Βήμα της Κυριακής 17.2.2019. Πρώτα αναφέρεται στο παράδειγμα του Π. Πολάκη.
via Athens Review of Books
[…] Το δεύτερο παράδειγμα είναι το (προ του κυβερνητικού διαζυγίου) εκκωφαντικό (αν κρίνουμε από την τηλεοπτική συνέχισή του) ενδοοικογενειακό ξεκατίνιασμα, κατά τη διάρκεια Υπουργικού Συμβουλίου, ανάμεσα στον αδιάφθορο υπουργό Εθνικής Άμυνας και τον ανυποχώρητο σε θέματα προσβολής της τιμής του υπουργό Εξωτερικών ‒ με τον αρχηγό της οικογένειας και τους λοιπούς συγγενείς να κάνουν πως δένουν τα κορδόνια τους (λυπάμαι που χρησιμοποιώ, για λόγους ακρίβειας, έναν χαρακτηρισμό επιλήψιμο για τους φανατικούς της πολιτικής ορθότητας). Αναμένεται η εκδίκαση της μηνυτήριας αναφοράς για συκοφαντική δυσφήμηση (υπόθεση Σόρος), την οποία κατέθεσε ο Ανυποχώρητος εναντίον του Αδιάφθορου, τέως συνεταίρου και υμνητή του.
Ανέφερα την αναμονή της διαλεύκανσης αυτού του ξεμαλλιάσματος, γιατί παρέχει την αφορμή να μιλήσει κανείς και για μιαν άλλη υπόθεση ‒ το τρίτο παράδειγμα ‒ που δείχνει ότι ο περί ου ο λόγος ιός έχει προσβάλει και ορισμένους ανώτατους λειτουργούς της Δικαιοσύνης. Εννοώ τη διαβόητη στο εξωτερικό, όμως όχι επαρκώς προβαλλόμενη από τα καθ’ ημάς ΜΜΕ, «Υπόθεση Κοτζιά versus Athens Review of Books». Δηλαδή την προσπάθεια του πρώην καθοδηγητή του ΚΚΕ, πρώην εξ απορρήτων συνεργάτη ‒ επί κυβερνήσεως ΠαΣοΚ ‒ του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου, και τέως υπουργού Εξωτερικών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να αποδείξει ότι το περιοδικό, γράφοντας ότι υπήρξε φανατικός σταλινικός, τον δυσφήμησε συκοφαντικά. Προσπάθεια που είχε ως αποτέλεσμα να βγουν στο φως άγνωστες στους νεότερους πτυχές του σκοτεινού πολιτικού του παρελθόντος.
Το ακραίο σταλινικό παρελθόν του κ. Κοτζιά ήταν γνωστό, όχι μόνο από κείμενά του, τα οποία αγνόησαν οι ανιστόρητοι εφέτες που τον «δικαίωσαν», και εν συνεχεία οι Αρεοπαγίτες οι προαχθέντες κατόπιν σε Πρόεδρο και Αντιπροέδρους του Αρείου Πάγου («ναι μεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων [που γεννήθηκε το 1950] υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ [που ιδρύθηκε το 1918], όμως…»), αλλά και από ομολογίες (εκ των υστέρων) του ίδιου του Ανυποχώρητου («Εγραφα κατ’ εντολήν του Κόμματός μου πράγματα τα οποία ήταν ανοησίες» (συνέντευξή του στο Spiegel, 9-2-2015)· «Γνωρίζω τις μεθόδους τους [των του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τη θεαματική εκπαραθύρωσή του]· θήτευσα κι εγώ στη σταλινική Αριστερά» (τηλεοπτική συνέντευξή του, 23-10-2018).
Το ότι η εν λόγω δικαστική απόφαση μας έκανε περίγελο διεθνώς αποδεικνύεται και από την έκκληση που απευθύνουν προς τους προέδρους της ΕΕ Γιούνκερ και Τουσκ (εν αναμονή της απόφασης για αναψηλάφηση της δίκης) πλήθος Ελλήνων και ξένων πραγματικά προοδευτικών διανοουμένων, ανάμεσα στους οποίους και οι Mario Vargas Llosa, J.M. Coetzee, Noam Chomsky, Richard Wolin, Joyce Carol Oates, Harold Bloom.
[Α, ρε Λαυρέντη…
04/03/2019 § Σχολιάστε
…εγώ που μόνο το ‘ξερα τι κάθαρμα ήσουν,
τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα. —Μανόλης Αναγνωστάκης
αγριμολογος 