αγριμολογος

Πρακτορείο Φρόϋτερ
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), χαρακτήρισε σήμερα «πολύ κοφτερά» τα νέα δημοσιονομικά μέτρα που παρουσίασε η ελληνική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα.

Όπως μάλιστα πρόσθεσε η εκπρόσωπός του, Κάρολ Μπούτσερ (Χασάπη) σε ανακοίνωσή της, το ΔΝΤ είναι έτοιμο να βοηθήσει με την «τεχνογνωσία» του.

«Η εφαρμογή του δημοσιονομικού προγράμματος θα είναι ένα σημαντικό βήμα μπροστά σε μια πολυετή διαδικασία», τόνισε.

.

.

για το δημοσίευμα του περιοδικού Focus.

Ο πρόεδρος της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικος δεν έχασε τη διπλωματική του ψυχραιμία – για το διάβημά του προς τον Γερμανό πρέσβη- παρά μόνο τ’ αυγά, τα καλάθια και την φήμη που τον ήθελε ικανό σαν πολιτικό. Δεν είναι να απορεί κανείς πλέον, για τη διαχρονική κατηφόρα της χώρας σε όλα τα επίπεδα όταν κορυφαίοι ταγοί του πολιτεύματός μας ενεργούν κατά αυτόν το τρόπο. Λυπάμαι.

Τον άκουσα έκπληκτος στις ειδήσεις του Μέγκα να ομολογεί ότι έχει συλλέξει αποκόμματα από διάφορα δημοσιεύματα γερμανικών εντύπων που αναφέρονται αρνητικά για τη χώρα μας και όλα αυτά θα τα καταθέσει προς διαμαρτυρία στον εν λόγω πρέσβη. Είναι δημόσιες δηλώσεις αυτές αντάξιες ενός προέδρου της Βουλής;

Όλα αυτά δεν μαρτυρούν παρά μία σοβαρή αδυναμία κατανόησης των πραγμάτων, του κόσμου, του χαρακτήρα και της λειτουργίας των κοινωνιών, των γεγονότων που συνεχώς ξετυλίγονται και απαιτούν ανάγνωση. Πως είναι δυνατόν να απολογηθεί μία ολόκληρη χώρα για τα δημοσιεύματα του Τύπου της. Σε τι ακριβώς μπορεί να βοηθήσει ένα τέτοιο διάβημά και τι ακριβώς συμβολίζει – πέρα από την ανοησία μιας ασυντόνιστης κυβέρνησης που ο καθένας δρα κατά το δοκούν…

Αν οι διαχειριστές -της μεγάλης πράγματι κρίσης που διανύει η χώρα- δρουν τόσο ερασιτεχνικά κι ανεύθυνα, τι πρέπει να περιμένουμε από τον κατώτατο στην ιεραρχία δημόσιο υπάλληλο.

Η δήλωση του κ. Πετσάλνικου «Αυτή η μικρή Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων, με τις αδυναμίες της, τα λάθη μας, τα προηγούμενα 40 χρόνια για παράδειγμα τιμήθηκαν 2 συμπατριώτες με το βραβείο Νόμπελ. Μήπως αυτά τα 40 χρόνια, η τεράστια Γερμανία των 85 εκατομμυρίων γέννησε κανένα καινούριο Μπετόβεν και δεν το γνωρίζουμε;»

… είναι μια δήλωση αντάξια των συζητήσεων μεταξύ θαμώνων ενός οποιουδήποτε καφενείου.

.

.

όταν η μωρία παύει να έχει ενδιαφέρον, τότε «γερμανός και χέσε μέσα» που λέει κι η διαφήμιση. όταν της τέχνης η σιωπηρή συμφωνία μεταξύ του «καταλαβαίνω» και του απόλυτου κενού ονομάζεται τριάλαριλαρό ή αλλιώς… ψυχαγωγία, κι όταν «το αμφιβάλω» του Ντεκάρτ και των άλλων, δεν βρίσκει ανταπόκριση διότι έχει χαθεί στο κενό από ανυπαρξία ικανότητας όρασης, τότε καταριέσαι τους πάντες σε επώνυμους οίκους που σου φταίνε γιατί εσύ δεν έχεις καταλάβει ότι οι παίχτες ήταν και παραμένουν ηθοποιοί που παίζουν και για τους άλλους, το «για μένα» παραμένει βιτρίνα και κώδικας, γι΄ αυτό φιλολογείς σαν τη σφίγγα γύρω από μία φράση ή έναν στίχο• ξεχνιέται η παρουσία του χορού που (πάντα) αιτιολογεί πέρα από την τεχνική αναγκαιότητα.

συνεχίστε μόνοι τα περίτεχνά σας, αι λιπαραί κηλίδες καθαρίζονται με αραιομένην αμμωνίαν, βενζίνην ή τερεβινθίνην...

δεν σας έχω βαρεθεί, όχι.

έχετε ενδιαφέρον.

.

.

Ο Ρήγας Μοντεζούμα ήταν Ρήγας μπαστούνι, δεν ήταν μαύρος...

«...εφαρμοστεί το νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση, αναφώνησε προς το ποίμνιό του θέλοντας να το θέσει σε επαγρύπνηση για την, κατά τη γνώμη του, νέα απόπειρα αφελληνισμού της Ελλάδας. “Αν εμείς, μία χώρα 11 εκατομμυρίων ορθοδόξων χριστιανών, εισάγουμε 2,5 εκατομμύρια μουσουλμάνους, για να υπηρετήσουμε τα σχέδια της Τουρκίας για τον μελλοντικό εκτουρκισμό της Ελλάδας, θα φτάσουμε κάποτε να έχουμε παράρτημα της Αλ Κάιντα στη χώρα μας. Αυτό θα γίνει και μακάρι να διαψευστώ...»

– Τα βλέπω.
– Τα ρέστα μου
– Εγώ πάω πάσο.
– Με φλος ρουαγιάλ;
– Όχι, σκέτο χρώμα (μαύρο) μπαστούνι.
– Που πας ρε ξυπόλυτος στα…

.

.