σύντομο ανέκδοτο: «σύσταση εξεταστικής επιτροπής»
12/12/2009 § Σχολιάστε
σχήματα εξεταστικών επιτροπών, πανοραμικήν άποψις
διαβάζω ότι…«Μετά το Πάσχα, εξεταστικές» γράφουν «Τα Νέα» του περασμένου Σαββατοκύριακου, ξαναδιαβάζω… «Προβληματισμός επικρατεί στην κυβέρνηση σχετικά με το αν το ΠαΣοΚ θα καταθέσει αιτήματα για τη σύσταση εξεταστικών επιτροπών» στο Κυριακάτικο Βήμα.
Το… «Πληροφορίες από έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι», το υποψιάζομαι ως εγκυρότατο γιατί δεν μπορώ να φανταστώ διάσπαση εθνικής ομοψυχίας η οποία μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα βλαπτική για τον τόπο. Διαβάζω ότι ο πρωθυπουργός ενημέρωσε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι πρέπει να είμαστε μονοιασμένοι για να επανεκλέξουμε τον κ. Παπούλια. Στις εθνικές ομοψυχίες πάμε καλά και αν πρέπει να διερευνηθούν ορισμένα σκάνδαλα (χάριν ομοψυχιών «υποθέσεις») θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας εάν έως τότε η μνήμη του χρυσόψαρου ξεμυτίσει από την γυάλα, να διατηρηθεί το πολυπόθητο ήπιο πολιτικό κλίμα. Οι Εφραίμηδες κι οι Ζημενσικοί νομίζω ότι θα δείξουν κι αυτοί το αντίστοιχο πολιτικό κουράγιο, είμαι βέβαιος ότι θα κάνουν την καρδιά του φιόγκο μπρος στην εθνική ομοψυχία εν μέσω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα. Η εμπέδωση του ήπιου πολιτικού κλίματος από όλους τους υπεύθυνους πολίτες είναι πρώτιστο εθνικό καθήκον.
Με δημοσιογραφική γλώσσα «Το Βήμα» αναφέρει ότι «Υπενθυμίζεται* σχετικά ότι προεκλογικά […]το ΠΑΣΟΚ θα ρίξει φως στα σκάνδαλα της κυβέρνησης Καραμανλή, ειδικά σε εκείνα που απασχόλησαν έντονα την κοινή γνώμη τα τελευταία χρόνια».
.
.
[*]Δεν υπενθυμίζεται, πρόκειται για αμιγώς κομψή δημοσιογραφική γλώσσα.
.
.
προτεινόμενο άσμα:
Τζένη καρέζη ή Αλίκη Βουγιουκλάκη, «Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα»
.
.
«οι γκέι θα μείνουν έξω από τη βασιλεία των ουρανών»
03/12/2009 § Σχολιάστε
Εδώ, από «Τα Νέα»
Οι ομοφυλόφιλοι και οι τρανσέξουαλ «δεν θα μπουν ποτέ στην Βασιλεία των Ουρανών», δήλωσε σήμερα ο καρδινάλιος Χαβιέρ Λοζάνο Μπαραγκάν, πρώην υπουργός Υγείας του Βατικανού, προσθέτοντας ότι «παρόλα αυτά είναι άνθρωποι και γι’ αυτό πρέπει να τους σεβόμαστε».
…
Νομίζω ότι την ανακοίνωση αυτήν την περίμεναν εναγωνίως μυριάδες ομοφυλόφιλοι από όλον κόσμο. Ο λόγος του καρδιναλίου είναι έγκυρος, όπως άλλωστε –μην το ξεχνάμε– και των ντόπιων ρασοφόρων.
Αφού του… «παραδείσου η πόρτα» είναι γι αυτούς κλειστή, πρέπει εξάπαντος να αρχίσουν να ανησυχούν, δεν γίνεται αλλιώς, δεν θέλω αντιρρήσεις.
Ο καρδινάλιος δεν διευκρίνισε αν ισχύει το ίδιο για τους ομοφυλόφιλους ιερείς. Να περιμένουν και αυτοί μια όμοια έγκυρη και σοβαρή δήλωση, ή θα μείνουν με την αγωνία. Παρακαλώ μία διευκρίνηση.
Σημαντικό: Ο καρδινάλιος τους αναγνωρίζει επιτέλους σαν ανθρώπους. Πρόκειται για λίαν σημαντική κατάκτηση.
.
.
σύντομο ανέκδοτο: «διάλογος για το Ασφαλιστικό»
03/12/2009 § Σχολιάστε
μετά την ανακοίνωση αυτού του «διαλόγου», βγήκε στον αέρα και το άλλο σύντομο ανέκδοτο «Το ασφαλιστικό σύστημα χρειάζεται οπωσδήποτε δομικές αλλαγές» δια στόματος κ. Λοβέρδου, ενδεχομένως να μην διαφωνούμε, όμως και πάλι, δεν λέει συγκεκριμένα, ποιες είναι αυτές οι δομικές αλλαγές για να αποφασίσει ο κόσμος αν συμφωνεί ή όχι, να μάθουμε επιτέλους. Ένα-ένα όμως τα ανέκδοτα.
Ας πούμε για τον διάλογο, τον αποκαλούμενο «του Ασφαλιστικού». Μήπως θα έπρεπε να καταγραφούν πόσα είναι τα χρήματα που χρωστούν αυτοί που εισφοροδιαφεύγουν, και μήπως πρέπει αυτά επισήμως να δημοσιευτούν; Θα έπρεπε τέτοια στοιχεία να δημοσιεύονται πριν την έναρξη οποιουδήποτε διαλόγου, με ή χωρίς εισαγωγικά, διότι τότε, και μόνο τότε θα ξέραμε (εμείς και οι κυβερνώντες) την ακριβή κατάσταση των ταμείων και ποιες οι λύσεις και οι προοπτικές των. Οφειλές και οφειλέτες, απλά πράγματα. Το να ακούμε από διάφορες ημιεπίσημες πηγές ότι το 50%, το 60% ή το 70% των επιχειρήσεων δεν πληρώνουν οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές, αυτό δεν είναι ενημέρωση γιατί το ζητούμενο είναι ένα: Το ποσό.
Τι ποσό αντιπροσωπεύει λοιπόν αυτή η εισφοροδιαφυγή και τι σκοπεύουν να κάνουν γι αυτό το ζήτημα οι κυβερνώντες μας. Το επιπλέον επίσης ερώτημα που πλανάται είναι σε τι ποσό ανέρχεται το όφελος του δημοσίου και των ΔΕΚΟ προς τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν αρκεί να ακούμε για 2-3-4-5 δισεκατ. €υρώ και πάλι από διάφορες «πηγές», η μόνη έγκυρη πηγή είναι το ίδιο το δημόσιο, να μας το πει. Αυτός λοιπόν ο «διάλογος» είναι ή δεν είναι ένα πικρό, μαύρο ανέκδοτο. Δεν πρόκειται να πω ουστ, μην επιμένετε…
.
.
photo©Jochen Gerner, serie Home 2008, acrylique sur papier imprimé. Courtesy Galerie Anne Barrault
.
.
Μηντιαλογίες: Χάρης Ρώμας, ο… Serial Killer
13/11/2009 § Σχολιάστε
(Από » Το Ποντίκι Art 5.11.09«)
Ποιον υποδύεται ο Χάρης Ρώμας; Ο ήρωάς του είναι πάντα ο ίδιος. Ένας αυστηρός, συντηρητικός, καθαρευουσιάνος, φαρμακερός και μισογύνης τύπος, ο οποίος θα αλλάξει (προς το τέλος κάθε σεζόν) για χάρη μιας γυναίκας. Υπ’ αυτή την έννοια, το μόνο καινοτόμο στοιχείο στη νέα του σειρά «Δόκτωρ Ρούλης» είναι το επάγγελμα. Κάποτε ήταν δικηγόρος. Μετά υπουργός. Μετά βυζαντινολόγος. Μετά δήμαρχος. Τι επάγγελμα είχε μείνει; Αυτό του γιατρού. Τα σενάρια του Χάρη Ρώμα από σίριαλ σε σίριαλ είναι ίδια. Η πιστότητα της αντιγραφής του εαυτού του υπερβαίνει και αυτόν ακόμα τον Νίκο Φώσκολο, που φημιζόταν σχετικά ήδη από τα χρόνια του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Πάντα θα υπάρχει ένας κουτός, πάντα ένας αμόρφωτος –εδώ ο «Φατσέας» του «Καφέ της Χαράς» είναι γένους θηλυκού–, πάντα οι ίδιες μπαλαφάρες. Όταν ο Ρώμας ήταν ακόμα καινούργιος ως σεναριογράφος, η κριτική που του ασκούνταν ήταν για την παλιομοδίτικη και λαϊκίστικη γραφή του. Τώρα πια αυτά είναι πταίσματα. Το μέγα πρόβλημα δεν είναι το περιεχόμενο αλλά η επανάληψή του. Ο Ρώμας δεν είναι ένας λαϊκιστής του σεναρίου ο οποίος διαπράττει μία φορά το ατόπημα σε ένα σίριαλ και φεύγει. Είναι κατά συρροήν. Ένας «serial killer» της ελληνικής τηλεόρασης. Ευτυχώς, το τηλεοπτικό κοινό δεν θέλει να… σκοτώνεται πια, αλλά σκοτώνει αλλιώς τον χρόνο του, όπως δείχνουν τα, απογοητευτικά για εκείνον αλλά θετικά για την κοινωνία, χαμηλά νούμερα του «Δόκτωρ Ρούλης».
.
.
Άποψη: Συμφωνώ με «Το Ποντίκι», τα χαμηλά νούμερα του «Δόκτωρ Ρούλης» είναι ένα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, από την άλλη, αντίστοιχα κακής ποιότητας τηλεοπτικά προϊόντα γίνονται ευρέως αποδεκτά από το κοινό που τα βραβεύει με υψηλή τηλεθέαση, δεν είναι οξύμωρο; Ίσως όχι. Ακόμη και το κακό γούστο έχει κι αυτό τις προτιμήσεις του, τι δηλαδή παραπάνω έχει το καλό γούστο, αντιθέτως η κακογουστιά ήταν πάντα μια τεράστια καταναλωτική δεξαμενή, αν σκεφτούμε δε το επίπεδο της παιδείας, τότε θα μπορούσαμε χωρίς ιδιαίτερους ενδοιασμούς να την παρομοιάσουμε με χωματερή.
.
.
