αγριμολογος

Η επινόηση του βάρους (υποχρέωση) απέχει από την πραγματικότητά του;(.) Και ιδού το δίλημμα, πρόκειται περί ερωτήματος ή απορίας. Και σε τι διαφέρει το ερώτημα από την απορία, μήπως η επινόηση δεν είναι πραγματικότητα; Το «επινοώ άρα υπάρχω» δεν τίθεται σε ισχύ;

Μα τι έχω πάθει.

Η φωτογραφία: Σε ανοιχτό παρκινγκ εμπορικού κέντρου του Edmonton στον Καναδά, ένας άνθρωπος τρέχει για να αποφύγει τη βροχή ή τρέχει γυρίζοντας την πλάτη στο σχηματισθέν ουράνιο τόξο αποφεύγοντας την αντιμετώπιση της θέας του; Εγώ πάντως, δεν επινόησα το ουράνιο τόξο. Υπάρχει και χωρίς την ανθρώπινη επινόηση· κι ένα ουράνιο τόξο δεν σχετίζεται σε καμία περίπτωση με κοφτερή λεπίδα μαχαιριού.

Κατάληξη. Προς απωλεσθείσες ψυχές.

.

photo Edmonton, Canada by Agrimologos

.

Η εσω-καναδική πτήση μιάμισης ώρας Edmonton – Vancouver φάνταζε ατελείωτη, τι κι αν είχα άλλον, τον Γιώργο Χειμωνά συντροφιά, λέξεις όπως «δεν είμαι τίποτ’ άλλο από γλώσσα» του Καρούζου, έρχονταν κι έφευγαν μέσ’ στη ποιοτική ανία του ταξιδιού.

.

photo Agrimologos

.

Rue St. Denis, Montreal –Canada. August 2012

Δεν σκέφτομαι το μέλλον, δεν μου δίνω μέλλον, ούτε καν ένα παρόν. Το παρόν κάμπτεται ακατάπαυστα καθώς διασχίζεται από αυτήν την κενή ευθυμία που δεν είναι παρά η απεριόριστη και κενή απουσία του κάθε παρόντος, το παρόν δεν βιώνεται στο παρελθόν, τίποτε σε αυτό δεν παρέρχεται, τίποτα δεν τελειώνει, και αν μου γίνεται τόσο βαρύ για να το σηκώσω, είναι εξαιτίας αυτού του φορτίου ελαφρότητας, αυτής της γελαστής φόρτισης την οποία πρέπει να υποστηρίζω στο κέντρο μιας ονειροπόλας ημέρας που με αποκρύβει από εμένα τον ίδιο.

***

[Μωρίς Μπλανσό, «Εκείνος που δεν με συντρόφευε», εκδ. Σμίλη. Μτφρ Δημήτρης Δημητριάδης]
Photo © Agrimologos

.