αγριμολογος

δημοσιεύτηκε στο «Το Βήμα»

Παράδειγμα για το πόσο δύσκολη υπόθεση είναι οι επενδύσεις. Η μετατροπή των εγκαταλειμμένων εγκαταστάσεων των Λιπασμάτων Δραπετσώνας (που ανήκουν στην Εθνική Τράπεζα) σε «νέο Μονακό» με μαρίνες, κλαμπ και συγκλονιστικά διαμερίσματα θεωρείται μια από τις πιο hot επενδύσεις από τον υφυπουργό Εξωτερικών κ. Σπ. Κουβέλη. Μόνο που υπάρχει μια «λεπτομέρεια». Μόλις φυσάει λίγο το αεράκι, η μπόχα από τη λυματολάσπη της Ψυττάλειας δίνει στην περιοχή ένα feeling που δεν μοιάζει ακριβώς με εκείνο του Μονακό.

.

.Όλες οι Μηντιαλόγιες

.

δημοσιεύτηκε στο «Ποντίκι Art »

Ο Γκοντάρ ήταν και συνεχίζει για πολλούς να είναι ο ιδανικός εκφραστής του αντισυμβατικού στον κινηματογράφο. Ανατρεπτικός με ουσία, εκ των θεμελιωτών του γαλλικού Νέου Κύματος, που διεκδίκησε την απομυθοποίηση του θεαματικού κινηματογράφου, πέρασε από πολλές καμπές και, όπως είναι φυσικό, κάποια στιγμή ξεπεράστηκε από έναν πολύ πιο σύνθετο κόσμο. Η δήλωσή του περί της παγκόσμιας κοινότητας που χρωστάει στην Ελλάδα και πρέπει να μας πληρώσει για τα φώτα που οι πρόγονοί μας έδωσαν στον κόσμο, τον έκανε ξανά επίκαιρο και δημοφιλή σε εμάς, αλλά για τους λάθος λόγους. Δεν τον αγαπήσαμε επειδή έχει να μας πει κάτι η τέχνη του, αλλά επειδή μας κολάκεψε με μια φράση για την Ελλάδα, αντίστοιχη της ρητορικής του Λιακόπουλου. Αλλά φαίνεται ότι στην κατάστασή μας χρειαζόμαστε κάθε είδους κολακεία.

.

.

Nota Bene: Συμφωνώ απολύτως με «Το Ποντίκι», όμως την επόμενη φορά που ο Γκοντάρ θα θελήσει να μιλήσει κι εμείς θα κρεμόμαστε από τα χείλι του «Χωρίς Ανάσα», να θυμάστε ότι οι φιγούρες των Belmondo και της Seberg, όπως ακριβώς τις θυμόμαστε (φωτογραφία), δεν θα ξαναδούμε. Οι δημιουργοί κατά καιρούς φαλτσάρουν όπως όλοι μας, όμως το έργο που μας άφησαν παραμένει, αυτό έχει σημασία. Σ’ αγαπάμε Jean-Luc, γι αυτό σου συγχωρούμε τα πάντα...

.
.
.
photo, still: Jean-Luc Godard « À bout de souffle (1960) »

.

Όλες οι Μηντιαλόγιες

.

του Γιάννη Τριάντη στην «Ελευθεροτυπία»

Την Παρασκευή το βράδυ γιουχαΐστηκε ο πρωθυπουργός στο Ηρώδειο
«Είδηση πρώτης γραμμής: είναι η πρώτη φορά που αποδοκιμάζεται ο κ. Παπανδρέου από τότε που έγινε πρωθυπουργός. Αλλά οι καθ’ ύλην αρμόδιοι αγνόησαν την είδηση. Κανάλια και εφημερίδες -με εξαίρεση την «Ε», τον «Αδ. Τύπο» και το «Παρόν»- την έθαψαν, προς δόξαν της δεοντολογίας και του σεβασμού απέναντι στο κοινό τους… Εχει ξανασυμβεί. Τότε που πήγε ο Σημίτης στον Λυκαβηττό για μια συναυλία -ήταν πρωθυπουργός- και σείστηκε ο τόπος από τις αποδοκιμασίες.[…] τα τελευταία χρόνια υπάρχει κάτι που εκθέτει μονίμως τα παραδοσιακά μήντια. Είναι τα μπλογκ. Ανώνυμα μεν τα περισσότερα, και γι’ αυτό ασύδοτα, φορείς αδιασταύρωτων ειδήσεων και φημών συχνά, αλλά με το πλεονέκτημα της έγκαιρης μετάδοσης γεγονότων και προπάντων αδέσμευτα, χωρίς «γραμμή» και αυτολογοκριτικές τάσεις. Γι’ αυτό και ημέρα με την ημέρα εδραιώνονται, ενώ οι εφημερίδες φθίνουν κυκλοφοριακά… Μεθαύριο, που το πατατράκ του Ηρωδείου θα επαναληφθεί -και τέτοια γεγονότα θα βρίσκονται συνεχώς στην ημερήσια διάταξη- τα κλασικά μήντια θα αναγκαστούν να αναδιπλωθούν. Αλλά θα είναι αργά. Ο κόσμος καταγράφει και χρεώνει… Μια ματιά στα μπλογκ, που βρίθουν από ειρωνικά και δηκτικά σχόλια για τα «αόμματα» μήντια, επιβεβαιώνει το προφανές: το «παιχνίδι» για τα παραδοσιακά μήντια -και ειδικά για τις εφημερίδες- είναι χαμένο. Ειδικά αν συνεχιστεί με τους σημερινούς όρους…»

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο
.

.