Μηντιαλογίες: και ακτινίδια εξάγουμε
26/10/2009 § Σχολιάστε
[από «Το Βήμα της Κυριακής 25.10.09»]
Oύτε ακτινίδια δεν μπορούμε να εξάγουμε. Αρμόδια υπηρεσία της Κίνας σε συνεργασία με την κινεζική πρεσβεία στην Αθήνα παρήγγειλε από τη χώρα μας δεκάδες τόνους ακτινίδια από παραγωγούς της Βόρειας Ελλάδας και της Φθιώτιδας. Ηρθαν μάλιστα τον περασμένο Αύγουστο στην Ελλάδα για να κλείσουν τη συμφωνία με τους αρμοδίους του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Ολοι έβαλαν τα δυνατά τους για να ετοιμάσουν την κινεζική παραγγελία. Ωστόσο οι εβδομάδες περνούσαν και οι Κινέζοι δεν έστελναν το πλοίο για να παραλάβει την παραγγελία, όπως είχαν δεσμευθεί. Κάποιος συνεταιρισμός απευθύνθηκε προχθές επισήμως στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Ανέλαβε να ανακαλύψει τι συνέβη με τη σύμβαση ο πράσινος Πουαρό και νέος υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μιχ. Καχριμάκης. Εψαξε παντού και ανακάλυψε τη σύμβαση σε κάποιο συρτάρι κάποιας ιδιαιτέρας της προηγούμενης κυβέρνησης. Ηταν, λέει, ανυπόγραφη από ελληνικής πλευράς!
.
.
.
Μηντιαλογίες: Προς τι η «πίκρα» κ. Σγούρο;
12/10/2009 § Σχολιάστε
[από «Το Ποντίκι»]
Πλην (-): Στον πιανίστα Δημήτρη Σγούρο, ο οποίος αναρωτήθηκε: «Πρέπει να γίνεις 70 για να σε αφήσουν να κάνεις κάτι σημαντικό πλέον;». Προς τι η «πίκρα»; Από τότε που ήταν «παιδί-θαύμα» μέχρι τώρα που σαραντάρισε, ο κ. Σγούρος είδε όλες τις πόρτες να του ανοίγουν διάπλατα. Έπαιξε σε όλες τις σκηνές της Ελλάδας και σε κάποιες από τις σημαντικότερες του εξωτερικού. Μήπως δεν άκουγε τα… χειροκροτήματα; Μήπως επιθυμεί να κάνει κάτι άλλο πέραν της μουσικής, πολιτιστική διαχείριση ας πούμε; Ή μήπως επιθυμεί να λάβει από τώρα τιμητική σύνταξη; Άβυσσος η ψυχή του ανικανοποίητου καλλιτέχνη…
.
.
σχόλιο: Ο κύριος Δημήτρης Σγούρος, το παιδί-θαύμα που τόσο έχουμε χρόνια τώρα και κατ’ επανάληψη χαρεί… έχει ακούσει ποτέ να γίνεται λόγος για την ύπαρξη κι άλλων καλλιτεχνών; αυτών που υπηρετούν τον γραπτό Λόγο ή την Εικαστική δημιουργία, ας πούμε; Έχει υπόψη του σε τι βαθμό η πλειοψηφία αυτών, αν έχουν –έστω και μια φορά στη ζωή τους – χαρεί «Τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών»; Έχει ακόμη ακούσει ποτέ να γίνεται λόγος για το σκανδαλώδες στη χώρα μας…»Κάθε θέατρο και μια κρατική Χρηματοδότηση» που διαχωρίζει τους καλλιτέχνες σε κρατικοδίαιτους η μη;
.
.
Μηντιαλογίες: «…τα καρότσια των σπουδαίων»
21/08/2009 § Σχολιάστε
«Δεύτερη Σελίδα» του Στέφανου Κασιμάτη στην «Κ 21.08.09»
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εθεάθη το απόγευμα της περασμένη Τρίτης στο γνωστό γιγάντιο σουπερμάρκετ της Ερυθραίας, μετά της συζύγου του κυρίας Αντας. Ελάχιστοι ήσαν εκείνοι που είχαν την τύχη (κατά την προσφιλή διατύπωση του Τσώρτσιλ: τους είχε αγγίξει το δάκτυλο του Θεού!..) να τον παρακολουθήσουν σε μια τόσο «ανθρώπινη» στιγμή του. Ο πράκτωρ της στήλης μου περιέγραψε τον πρόεδρο να κοιτάζει περιδεής τον ναό της «affluent society» (να θυμηθούμε και τον μακαρίτη Γκαλμπρέιθ…), με τρόπο που του επέτρεπε να διαβάσει στο προεδρικό βλέμμα την έκπληξη για όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα που χρειάζεται ο σύγχρονος άνθρωπος. «Ωχ!», είπε μέσα του ο φίλος μου. «Τώρα θα βγάλει το φραγγέλιο…» Τίποτε τέτοιο δεν συνέβη όμως. (Οπως σας είπα τον συνόδευε η κυρία Αντα). Εκαναν τα ψώνια τους σαν απλοί άνθρωποι. Πίσω τους, ένας υπάλληλος, που είχε σπεύσει αυτοβούλως, έσπρωχνε το καρότσι.
Συμπέρασμα: Η Ελλάδα θα είναι πάντα όπως την ξέρουμε, όσο υπάρχουν εθελοντές να σπρώχνουν τα καρότσια των σπουδαίων…
.
.
Μηντιαλογίες: Λένα Μαντά. Είναι περίεργη ροζ…
26/07/2009 § Σχολιάστε
«Τα Πρόσωπα» από Το Ποντίκι 23.07.09
«Η ζωή είναι σαν το ποτάμι που κυλάει αυτή τη στιγμή μπροστά μας. Εύκολα σε παρασύρει και σε τραβάει όπου εκείνο πηγαίνει. Όπως ένα ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, έτσι κι εσείς, αν σας παρασύρει δεν θα μπορέσετε να γυρίσετε… να προσέχετε πάντα το ποτάμι… Μη σας παρασύρει…».
Κοινοτοπίες σερβιρισμένες λες και πρόκειται για το απαύγασμα της διεθνούς φιλοσοφίας. Έρωτες, μίση, οικογενειακά πάθη που μας έρχονται κατευθείαν από τον κόσμο του Άρλεκιν και των Νόρα, επενδυμένα με την… ψευδαίσθηση της σοβαρής λογοτεχνίας. Η Λένα Μαντά πουλάει μπουγάτσα μεταμφιεσμένη σε μιλφέιγ. Μοσχοπουλάει για την ακρίβεια, γράφοντας ροζ ιστορίες από εκείνες που κάποτε πωλούνταν στα περίπτερα, αλλά τώρα έχουν βρει περίοπτη θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Ο θάνατος της λογοτεχνίας και η αποθέωση της παραλογοτεχνίας; Πάντως οι Έλληνες μπορεί να μην διαβάζουν, όπως αποδεικνύουν, οι έρευνες, αλλά τα μπεστ σέλερ δεν τα αφήνουν από τα χέρια τους…
.
.
.
.
αγριμολογος 