αγριμολογος

Centre Pompidou 5 Μαρτίου έως 2 Ιουνίου 2008

Το κέντρο Pompidou παρουσιάζει την πρώτη εκτενή αναδρομική έκθεση της Louise Bourgeois μετά από αυτή του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης των Παρισίων του1995. Η ίδια έκθεση είχε παρουσιαστεί και στην Tate του Λονδίνου. Παρουσιάζονται περίπου 200 γλυπτά, έργα ζωγραφικής, σχέδια και χαρακτικά παραγωγής της από το1940 έως και 2007, με ιδιαίτερη έμφαση αυτή της τελευταίας δεκαετίας

—-

Louise Bourgeois en 1990 avec sa sculpture en marbre Eye to Eye (1970). © ADAGP, Paris, 2008.
© Photo: Raimon Ramis, D.R.

Untitled by Jannis Kounellis ―mixed-media collages on cardboard

κάποιος μου είχε πει κάποτε : «Όπως σε εμένα αρέσει για παράδειγμα, ο καφές μου να είναι γλυκός ενώ σε κάποιον άλλον του αρέσει ο καφές του να είναι μέτριος η και σκέτος το ίδιο συμβαίνει και με την τέχνη…»

Γράφω εδώ την άποψή μου: […]μόνο που η τέχνη δεν είναι καφές και το αν σου αρέσει ή όχι είναι όντως θέμα προτίμησης.

οι προτιμήσεις μας προς ένα χρηστικό προϊόν (όπως ο καφές) δεν μπορεί να συγκριθεί με τις αισθητικές προτιμήσεις μας (όπως ένα έργο τέχνης) και άρα δεν είναι συγκρίσιμες. εκτός αυτού από άλλο κέντρο του εγκεφάλου πηγάζει η μία προτίμηση και από αλλού η άλλη.

ο καφές είναι είδος χρηστικό και δεν θέλει ιδιαίτερη σκέψη για την χρήση και το πως τον προτιμάμαι. (έχεις ή δεν έχεις παιδεία ή αισθητήριο, του καφέ του είναι τουλάχιστον αδιάφορο) η τέχνη (όλων των ειδών) θέλει άλλες ιδιαίτερες ικανότητες για να κατανοηθεί ή ακόμη και να “επιχειρηθεί να ερμηνευτεί” πλήρως ή ακόμα και μερικώς. η όλη ενασχόληση θέλει ένα άλλο επίπεδο ικανοτήτων.

επομένως αυτοί που πιστεύουν και συγκρίνουν πράγματα ανόμοια δεν μπορεί να ανοίξουν ανεκτό διάλογο με αυτούς που πιστεύουν ότι πίσω από την φράση «ΑΥΤΟ Μ’ΑΡΕΣΕΙ» κρύβεται όλη σου η υπόσταση, η προσωπικότητα, και όλη σου η παιδεία.

γιατί πρόκειται για μια παρα πολύ σημαντική δήλωση.

◉