επίγεια
01/01/2010 § Σχολιάστε
– λένε ότι κρύβονται.
– αλήθεια, που;
– μέσα σε ατίθασες καρδιές, στη γενναιοδωρία.
– αλήθεια, ποιος τα ωθεί εκεί;
– στους αμμόλοφους ή· πίσω από αυτούς, εκεί κρύβεται η απάντηση.
– αλήθεια, και η μελωδία;
– αυτή εκπέμπεται από την υπερσυσσώρευση των κυττάρων, τι άλλο.
– αλήθεια, πρόκειται για ήχο που δραπετεύει σαν τον αναστεναγμό.
– δεν πέφτεις έξω, κάτι τέτοιο.
– αλήθεια, κι ο περίπατος;
– αυτός δεν σταματά ποτέ, τόσο στις επίγειες όσο και στις υπόγειες διαδρομές που και αυτές επίγειες είναι, αυτό συχνά ξεχνιέται.
– αλήθεια, και το…
– και το Το, επίγειο είναι.
.
.
η σαφήνεια του γρίφου
24/12/2009 § Σχολιάστε
σε όλη τη χτεσινή πτήση για Αθήνα με συνόδευαν, εκτός από τα παιδιά μου, Το Οριζόντιο Ύψος του Αργύρη Χιόνη και· πολλές σκέψεις. Έχω την εντύπωση μετά από τόσα πια ταξίδια, ότι με σκέψεις κυρίως είναι γεμάτες οι βαλίτσες όλων, τα προσωπικά αντικείμενα που αυτές μεταφέρουν, δεν είναι παρά άλλοθι στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, ή, και τολμώ να πω: Αγοραστές Χρόνου. Ξέρω, τα γραφόμενά μου δεν τα διακρίνει η σαφήνεια, διότι η Σαφήνεια είναι μια εύθραυστη αλαφροΐσκιωτη κοπέλα ντυμένη με φανταχτερούς γρίφους -τα φανταχτερά γενικώς, μου προκαλούν δυσαρέσκεια. Γνωρίζω καλά, ότι η στοργή σας προς την ταπεινή μου ύπαρξη, δεν επιτρέπει στη δυσαρέσκεια αυτή, να εισβάλλει στην ήδη βεβαρημένη τρέχουσα ψυχολογική μου κατάσταση. Καταλάβατε λοιπόν ότι την Σαφήνεια μου αρέσει να την γεύομαι σκέτη, χωρίς γάλα, ζάχαρη και φανταχτερά φο μπιζού. Εάν και τώρα δεν σας έγινα αρκετά σαφής, σας υπόσχομαι ότι την επόμενη φορά που θα ταξιδέψω θα αυξήσω δραματικά τις ταξιδιωτικές μου βαλίτσες, φροντίζοντας ταυτόχρονα να μειώσω στο ελάχιστο το περιεχόμενό τους, μερικές δε από αυτές -σας το υπόσχομαι- θα ταξιδέψουν εντελώς
άδειες.
.
.
φωτογραφία: είναι σαφές, ότι πρόκειται για μερική άποψη της χτεσινής μου πτήσης.
.
.
(μ)βρυξέλλες, χιόνι
21/12/2009 § Σχολιάστε
Βράδυ. Η χιονισμένη Boulevard Général Jacques
χιόνι πολλών εκατοστών, όλα γύρω-γύρω άσπρα. Άχνη ζάχαρη ελληνικών κουραμπιέδων καλύπτει τα πάντα, το «τι ωραία που είναι» ακούγεται συχνότερα, εισχωρεί στον εγκέφαλο, μου ανεβάζει πίεση. Για μένα θάλασσα is my thing, πάντα ήταν, γιατί καλή η άχνη, η… γλυκούλικη πάχνη των Χριστουγέννων, αλλά το χειμερινό σπορ το προτιμώ με λουκάνικα στη θράκα, έντονο τυρί, καυτό φρέσκο ψωμί, να πίνω βαθυκόκκινο κρασί με σάρκα, καλής χρονιάς… (κι από παράθυρο) να βλέπω το πλήθος να ταλαιπωρείται χαχανίζοντας στο χιόνι. Χρονιάρες μέρες το χιόνι είναι η αιτία που η σύζυγος έχασε την απογευματινή πτήση για Αθήνα και• μετά έξι ώρες ουρά στ’ αεροδρόμιο κατορθώσαμε να κλείσουμε την μεθαυριανή. Μετά το πέρας όλων αυτών των χαρούμενων χριστουγεννιάτικων ευτράπελων, το χιόνι αναπαύεται στους δρόμους, ανακατεύεται με χώμα, καυσαέριο εξατμίσεων, κι όταν εισχωρήσει αδιάκριτα η ηλιοφάνεια, οι δρόμοι μαυρίζουν, γκριζάρουν, βρομίζουν. Το τοπίο από… θεσπέσιο, γίνεται café au lait, το χάλι της Γενοβέφας. Θάλασσα και πάλι θάλασσα. Αφήνω σε σας τα χιόνια, τ’ άγρια φαράγγια και τα βουνά, όλα στη διακριτική ή αδιάκριτη διάθεσή σας, κάντε τα ότι εσείς επιθυμείτε. Μην ακούσω για «ω, τι ωραία, χιονισμένα Χριστούγεννα». Η κλιματική αλλαγή έχει και τα καλά της, δεν χιονίζει πια συχνά στις Βρυξέλλες.
Πέσαμε στην περίπτωση.
.
.
plaisir: το δικό μου ρόδο
17/12/2009 § Σχολιάστε
σήμερα. τοπική ώρα 14:28 ή· ώρα Ελλάδος 15:28, από την πόρτα του εργαστηρίου αντικρίζω το πρώτο, του χειμώνα χιόνι. Όλες οι τριανταφυλλιές, οι δικές μου, της γειτονιάς, απουσιάζουν πια, έχοντας παραδώσει πνοή στους επόμενους τακτικούς θαμώνες του χειμωνιάτικου τοπίου.
Ένα ρόδο μόνο του, στέκει από όλη την τριανταφυλλιά.
Εδώ.
.
.
αγριμολογος 