[οι «ανθρωπιστές» δεν έμαθαν για σφαγές Δρούζων·

23/07/2025 § Σχολιάστε

Οι κακοί Ισραηλινοί και οι καλοί ισλαμο-τζιχαντιστές

[…] Το συσσωρευμένο μίσος των ισλαμιστικών ομάδων μαίνεται εναντίον μειονοτήτων όπως οι Δρούζοι. Οι πράξεις τους καταγράφονται σε βίντεο, συχνά καταγεγραμμένα από τους ίδιους τους δράστες και αναρτημένα στο διαδίκτυο χιλιάδες φορές. Όποιος καταλαβαίνει αραβικά μπορεί να δει αυτές τις εικόνες. Όποιος καταλαβαίνει αραβικά μπορεί επίσης να ακούσει και να διαβάσει τη συνοδευτική ρητορική μίσους. Διάφορα συριακά παρατηρητήρια παρέχουν καθημερινές αναφορές για την κατάσταση στη χώρα. Τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα.

Τι ακούμε γι’ αυτό από το κοινό στα δημοκρατικά κράτη ; Εκκωφαντική σιωπή. Καμία διαμαρτυρία στους δρόμους, κανένα hashtag. Καμία κατάληψη αίθουσας διδασκαλίας πουθενά, κανένα σχόλιο για μαζικές δολοφονίες ή ύποπτη γενοκτονία. Καμία συζήτηση για την πολιτική της Γερμανίας στη Συρία.

Οι δράστες στη Συρία δεν είναι ξένοι. Φορούν τις στολές της αστυνομίας της «νέας τάξης» στη νέα Συρία, ένα χωνευτήρι τζιχαντιστικών πολιτοφυλακών υπό την διοίκηση του Abu Mohammed al-Jolani. Το γεγονός ότι τώρα αυτοαποκαλείται Ahmad al-Sharaa και φοράει γραβάτες δεν αλλάζει πολλά στον χαρακτήρα του : ο Al-Jolani ήταν πολέμαρχος της Αλ Κάιντα που ασχολούνταν με την εξάλειψη όσων δεν ακολουθούσαν την ιδεολογία του.

Οι τελευταίες μέρες ήταν ένα ακόμη μάθημα για τα διπλά μέτρα και σταθμά. Ενώ οι φλόγες έβγαιναν από τα σπίτια, οι γυναίκες και τα παιδιά έφευγαν, οι άνδρες δολοφονούνταν και οι ηλικιωμένοι παρενοχλούνταν, δεν υπήρχε ούτε μια ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στις ενέργειες και τους δράστες.

Μέχρι που το Ισραήλ παρενέβη και – όπως είχε κάνει στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας – έσπευσε στρατιωτικά να βοηθήσει τους διωκόμενους Δρούζους. Αλλά τότε! Τότε ξαφνικά εμφανίστηκε: αγανάκτηση : Πώς μπορούσε το Ισραήλ να «παρουσιάζεται ως προστάτιδα δύναμη» ! Ο Αλ-Τζολανί απαγόρευσε οποιαδήποτε παρέμβαση και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν την αλληλεγγύη του Ισραήλ ως πρόβλημα «αντίθετα με το διεθνές δίκαιο». Κι όμως, ο στρατός του Ισραήλ έκανε αυτό που η ίδια η Δύση έπρεπε να είχε κάνει εδώ και πολύ καιρό. Και το έκανε υπό την πίεση της δικής του κοινότητας Δρούζων στο Ισραήλ, η οποία είχε ήδη συνδέσει τη μοίρα της με αυτή του εβραϊκού κράτους το 1948. Το Ισραήλ προστάτευσε ενεργά τους διωκόμενους.

Γνωρίζουμε καλά τα διπλά μέτρα και σταθμά. Όποιος μοιράζεται εικόνες από τη Γάζα και καταγγέλλει το Ισραήλ δεν λέει ποτέ λέξη για τη σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τους απαχθέντες ομήρους που εξακολουθούν να κρατούνται αιχμάλωτοι σε σήραγγες, δεν έχει συμπόνια. Ούτε έχει συμπόνια για τον λαό της Γάζας, ο οποίος χρειάζεται μόνο ένα πράγμα : ελευθερία από τον τρόμο της Χαμάς.

*

©Ahmad Mansour Die Welt 22/7/25 Via Babis Georges Petrakis

ΥΓ: Μέσα σε τέσσερις μέρες δολοφονήθηκαν πάνω από 1000 Δρούζοι, σχεδόν όλοι άμαχοι. Οι τζιχαντιστές εισέβαλαν στο νοσοκομείο της πόλης Σουέιντα και εκτέλεσαν εν ψυχρώ γιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και ασθενείς. Κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο βίντεο το οποίο δείχνει τζιχαντιστές να αναγκάζουν τρεις Δρούζους να πηδήξουν στο κενό και αυτοί να τους πυροβολούν. Η μεταφορά όλων αυτών των ορδών έγινε και με πούλμαν που ανήκουν σε τουρκική εταιρεία. Έτσι, για να έχουμε ολοκληρωμένη την εικόνα.

Τώρα που έχουν γίνει όλα γνωστά εξηγείται πλήρως ο βομβαρδισμός των εγκαταστάσεων του υπουργείου άμυνας της συριακής κυβέρνησης στη Δαμασκό από την ισραηλινή αεροπορία. Και δυστυχώς υπήρξαν και πάλι οι φωνές των αφελών και των επιτηδείων που αποδοκίμασαν αυτόν τον βομβαρδισμό. [Σάκης Μουμτζής]

[Επέτειος του «Preliminary Debt sustainability analysis»·

05/07/2025 § Σχολιάστε

Kolotoumba 2015

monkeydoctor.net -ειδική επεξεργασία του αγριμολόγου

 

Δεν είχα ιδέα τι μπορούσε να σημαίνει το Preliminary Debt sustainability analysis, στο πασίγνωστο δημοψήφισμα του «ΟΧΙ-ΝΑΙ», αν και η 96χρονη γιαγιά μου η Αμερσούδα-τρία-βρακιά-φορεί, Θεός σχωρέστην, θεώρησε τον όρο απλό, μου εξήγησε ότι στα νεοελληνικά σημαίνει «θέλω να παραμείνω ραγιάς» και ψήφισε «Όχι».

Προσωπικώς μετά, πανικοβλήθηκα από το πλήθος που χόρευε καλαματιανό στο Σύνταγμα.

Βεβαίως εγώ, πάντα απροσάρμοστος, ψήφισα «Ναι». Το έμαθε η γιαγιά μου η Αμερσούδα-τρία-βρακιά-φορεί, κι ακόμα με κυνηγάει από τον τάφο. Αδικία.

Τέλος πάντων ―Μετανοείτε.

[το μίσος για τη χαρά της ζωής·

25/06/2025 § Σχολιάστε

Ζητήματα ελευθερίας
«Η υποχρεωτική χιτζάμπ δεν είναι ένα κομμάτι ύφασμα, είναι ο βασικός στυλοβάτης της θρησκευτικής μας δικτατορίας. Είναι το πιο ορατό σύμβολο καταστολής, είναι το Τείχος του Βερολίνου του καθεστώτος: αν το πετάξουμε, το καθεστώς θα πέσει».
Μασίχ Αλινετζάντ
[…]
«Πάρτε για παράδειγμα τη χιτζάμπ. Ίσως εμείς οι δυτικοί δεν μαθαίναμε ποτέ τη διάκριση ανάμεσα στην μπούρκα, το νικάμπ, το τσαντόρ και τη χιτζάμπ (τέσσερις μορφές γυναικείας ενδυμασίας που υποδηλώνουν την ισλαμική ταυτότητα) εάν τα ίδια τα ισλαμικά κράτη δεν φρόντιζαν να μας ενημερώσουν για την τόσο ολέθρια, ενίοτε θανάσιμη σημασία της. Η χιτζάμπ είναι το πιο casual πέπλο από τα τέσσερα: δεν σκεπάζει και τα μάτια όπως η μπούρκα, δεν αφήνει μόνο τα μάτια όπως το νικάμπ. Η ιρανική κυβέρνηση επιτρέπει να κυκλοφορεί μια γυναίκα στο δρόμο χωρίς μπούρκα, νικάμπ ή τσαντόρ, αλλά όχι και χωρίς χιτζάμπ. Η Ιρανή Μασίχ Αλινετζάντ έχει την εξωφρενική άποψη ότι δεν θα έπρεπε σε καμία κυβέρνηση να πέφτει λόγος για το πώς θα ντύνονται οι πολίτες της. Γι’ αυτό διαμένει σε άγνωστη διεύθυνση, σε αμερικανικό έδαφος, υπό την 24ωρη προστασία του FBI. Για ένα κομμάτι ύφασμα».
[…]
Αυτά έγραφα στα «Νέα», μεταξύ πολλών άλλων, ακριβώς πριν από τρία χρόνια. Τότε –και ειδικά στη Γαλλία- έβραζε ο δημόσιος διάλογος εάν θα έπρεπε να επιτρέπεται στα σχολεία να φορούν οι μαθητές ή/και οι δάσκαλοί τους κάτι –ένα ρούχο ή ένα σύμβολο- που να υποδηλώνει ευθέως τη θρησκευτική τους ταυτότητα. Η Γαλλία, με μεγάλη παράδοση εκκοσμίκευσης, ήδη από την Επανάσταση του 1789 (οι εξεγερμένοι, ως γνωστόν, δεν δίστασαν να καταργήσουν ακόμη και τη χριστιανική χρονολόγηση), είχε ιδιαίτερη ευαισθησία σε ένα τύποις «δικαίωμά» σου –«γιατί να μην μπορώ να φοράω ό,τι θέλω;»- που θα μπορούσε όμως να εκληφθεί και ως «πισωγύρισμα» σε εποχές όπου η θρησκευτική ταυτότητα ήταν η απαραβίαστη «κόκκινη γραμμή» ανάμεσα στους ανθρώπους και ο υψηλότερος φράκτης διαχωρισμού μεταξύ των «δικών μας» και των «άλλων».
Εντέλει η Γαλλία αποφάσισε να μην επιτρέψει τα οιαδήποτε «θρησκευτικά σύμβολα» τόσο στους μαθητές της, όσο και στους αθλητές της. Όταν εκπροσωπείς τα εθνικά χρώματα της Γαλλίας, δεν μπορείς να επιδεικνύεις ταυτόχρονα δημοσίως το αν είσαι χριστιανός, μουσουλμάνος ή εβραίος. Βεβαίως, η Γαλλία –εάν ήθελε να είναι απολύτως συνεπής με τον εαυτό της- θα έπρεπε να απαγορεύσει τη χρήση των «θρησκευτικών συμβόλων» επί του εδάφους της από όλες τις εθνικές αθλητικές ομάδες αδιακρίτως, αλλά τότε είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν το Παρίσι θα αναλάμβανε τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024 και, ακόμη και αν την αναλάμβανε, εάν θα επιβίωνε η διεξαγωγή από το μποϊκοτάζ μιας σειράς ισλαμικών χωρών. Έτσι φθάσαμε στο γκροτέσκο σημείο μια γαλλίδα μουσουλμάνα να φοράει το μπικίνι της και να αγωνίζεται απέναντι σε μια αιγύπτια μουσουλμάνα που φοράει μια παραλλαγή ολόσωμης χιτζάμπ, κάτι ανάμεσα σε στολή βατραχανθρώπου και μαχητή νίντζα. Δεν ξέρω ποια από τις δύο λυπηθήκατε περισσότερο, αλλά ένα μονάχα θα σας πω: στους εξωγήινους δεν πρέπει να κάναμε καθόλου καλή εντύπωση, τουλάχιστον όσον αφορά τη διανοητική μας ευστάθεια.
Είναι ανάγκη λοιπόν να επανέλθουμε στα λόγια της Μασίχ Αλινετζάντ προτού αρχίσει όλος ο γαλαξίας να μας παίρνει με τις λεμονόκουπες. Μια χώρα όπως η Γαλλία, ανεκτική πέραν πάσης αμφιβολίας, γιατί τόσο επίμονα «κλωτσάει» στο δικαίωμα της χιτζάμπ; Μήπως επειδή ακριβώς αρνείται να αναγνωρίσει ως «δικαίωμα» κάτι που –κατά την Αλινετζάντ- δεν είναι παρά ο «στυλοβάτης μιας θρησκευτικής δικτατορίας» και το «πιο ορατό σύμβολο καταστολής»; Έχουμε τρελαθεί τελείως; Υπάρχει έστω κι ένας, ακόμη και ανάμεσα στους πιο άδολους και αγνούς δικαιωματιστές, που να πιστεύει ότι ρούχα τόσο εχθρικά προς το σώμα των γυναικών, που εκφράζουν τόσο ανοιχτά το μίσος και την απέχθεια προς την ίδια τη χαρά της ζωής, τα επιλέγουν οικεία βουλήσει εκατομμύρια δύσμοιρες στην Αίγυπτο, στο Ιράν, στο Πακιστάν, στο Αφγανιστάν ή στη Σαουδική Αραβία; Πως έτσι και αύριο το πρωί έσπαγε ο διάολος το ποδάρι του κι επιτρεπόταν σε αυτές τις γυναίκες να κυκλοφορούν στους δρόμους με ρούχα της δικής τους ελεύθερης επιλογής, θα θησαύριζαν οι οίκοι μόδας που θα μοσχοπουλούσαν μπούρκες, τσαντόρ και νικάμπ; Τι δικαίωμα είναι αυτό; Δικαίωμα στην εθελοδουλία ή δικαίωμα στην ηλιθιότητα;
✳︎
[©Πέτρος Τατσόπουλος «The TOC» 5 Αυγούστου 2024 >>>Fcbk >>>

[Εκτελέστηκαν στο Ιράν. Συμμετείχαν στις διαδηλώσεις για τον θάνατο της Μαχσά Αμινί·

23/06/2025 § Σχολιάστε

Ζητήματα Ελευθερίας

Πριν 2 χρόνια… στις 19.05.2023 

Ιράν: Εκτελέστηκαν τρεις άνθρωποι που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις για τον θάνατο της Μαχσά Αμινί

H Μαχσά Αμινί, μια 22χρονη κουρδικής καταγωγής Ιρανή, πέθανε τρεις ημέρες μετά τη σύλληψή της από την αστυνομία ηθών επειδή δεν φορούσε σωστά τη μαντίλα.

Τρεις άνδρες, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί στην εσχάτη των ποινών στο Ιράν για ανάμιξη στον θάνατο μελών των δυνάμεων της τάξης στη διάρκεια των διαδηλώσεων που είχαν ξεσπάσει πέρυσι στη χώρα μετά τον θάνατο της Μαχσά Αμινί, εκτελέστηκαν σήμερα, ανακοίνωσε η δικαστική αρχή.

Ο Ματζίντ Καζεμί, Σαλέχ Μιρχασεμί και Σαΐντ Γιαγουμπί κρίθηκαν ένοχοι για «μοχαρεμπέχ» («πόλεμο εναντίον του Θεού») και επειδή είχαν στην κατοχή τους ένα όπλο κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Ισφαχάν (κεντρικό Ιράν), σύμφωνα με τον ιστότοπο του πρακτορείου ειδήσεων της ιρανικής δικαιοσύνης Mizan Online.

Οι τρεις άνδρες είχαν συλληφθεί τον περασμένο Νοέμβριο και καταδικάστηκαν σε θάνατο τον Ιανουάριο. Επίσης κρίθηκαν ένοχοι για συμμετοχή σε «παράνομες ομάδες που είχαν πρόθεση να πλήξουν την ασφάλεια της χώρας και για συμπαιγνία που οδήγησε σε εγκλήματα κατά της εσωτερικής ασφαλείας», πρόσθεσε το Mizan.

«Σύμφωνα με τις αποδείξεις και τις δηλώσεις των κατηγορουμένων, τα πυρά (πυροβόλου όπλου) αυτών των τριών προσώπων οδήγησαν στο μαρτύριο τρία μέλη των δυνάμεων ασφαλείας», πρόσθεσε το Mizan Online.

Το Ιράν συγκλονίζεται από ένα κίνημα αμφισβήτησης μετά το θάνατο, στις 16 Σεπτεμβρίου 2022, της Μαχσά Αμινί, μιας 22χρονης κουρδικής καταγωγής Ιρανής, τρεις ημέρες μετά τη σύλληψή της από την αστυνομία ηθών που την κατηγόρησε ότι δεν φορούσε τη μαντίλα με τον τρόπο που προβλέπεται από τις αρχές.

Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε χθες, Πέμπτη, το Ιράν να μην προχωρήσει στην εκτέλεση των τριών, οι οποίοι είχαν απευθυνθεί την προηγουμένη στην κοινή γνώμη με χειρόγραφο σημείωμά τους στο οποίο έγραφαν: «Μην τους αφήσετε να μας σκοτώσουν».

Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, το Ιράν εκτελεί περισσότερους καταδίκους από οποιαδήποτε άλλη χώρα, με εξαίρεση την Κίνα.

*

[Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, Reuters via Kathimerini.gr 

Where Am I?

You are currently browsing the anti-west category at αγριμολογος.