[Τα στραβά μάτια των ακτιβιστών στα εγκλήματα του Ισλάμ κατά γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ+
22/07/2024 § 1 σχόλιο
Το πρόβλημα της Δύσης δεν είναι η στήριξη στους Παλαιστινίους, αλλά η άγνοια για τη Μ. Ανατολή, ο μανιχαϊσμός, η εξιδανίκευση του θύματος.
της Σώτης Τριανταφύλλου στο liberal.gr
Οι ακτιβιστές παριστάνουν τους ηθικά ανώτερους, ωρύονται για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αλλά την ίδια στιγμή κάνουν τα στραβά μάτια για τα εγκλήματα κατά των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ στον ισλαμικό κόσμο, για τον οποίο άλλωστε έχουν μια νεφελώδη ιδέα για την ιστορία της Μ.Ανατολής, λέει στο Liberal η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου.
Αφορμή για τη συζήτηση μας, η ψήφιση νόμου στο Ιράκ που ποινικοποιεί τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και τη φυλομετάβαση με ποινές που φτάνουν μέχρι και τα 15 χρόνια κάθειρξη.
Η γνωστή συγγραφέας μιλά για τις νεοφεμινίστριες στη Γαλλία που ενώ στη γαλλική κοινότητα των μουσουλμάνων γίνονται εγκλήματα τιμής, αυτές περί άλλων τυρβάζουν, για τους ακτιβιστές στη Δύση που είναι «υπερβολικά απασχολημένοι» για να ασχοληθούν με τα ανθρώπινα δικαιώματα στον μουσουλμανικό κόσμο, καθώς και για τις ιδεολογικές νίκες που συνεχώς κερδίζει το Ισλάμ στο Δυτικό κόσμο.
«Από τη στιγμή που υπάρχει κατηγορία περί ισλαμοφοβίας», όπως τονίζει «και έχει περιοριστεί πολύ το δικαίωμα του κριτικού σχολιασμού της μωαμεθανικής θρησκείας και του τρόπου ζωής, είναι προφανές ότι οι ισλαμιστές έχουν σημειώσει επιτυχίες».
Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη
Το Ιράκ ψήφισε νόμο στη Βουλή που ποινικοποιεί τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και τη φυλομετάβαση με ποινές που φτάνουν και τα 15 χρόνια κάθειρξη. Την ίδια στιγμή βλέπουμε μια επέλαση του Ισλάμ, τόσο στο Παρίσι με τους υποστηρικτές της ισλαμικής μαντίλας, όσο και στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, όπου ακόμη και μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στηρίζουν με τη στάση τους το Ισλάμ. Δεν αντιλαμβάνονται στη Δύση ότι οι αντίστοιχες κοινότητες στον μουσουλμανικό κόσμο ζουν στην απόλυτη καταπίεση και είναι οι παρίες της ζωής;
Όλες οι όψεις της κουλτούρας woke είναι βαθιά αντιδραστικές· είναι πηγή δυστυχίας. Ο νεοφεμινισμός δεν ενισχύει τις γυναίκες, δεν τους αποδίδει τη φυσική αξιοπρέπεια που τους αντιστοιχεί· τους κάνει πλύση εγκεφάλου ότι αποτελούν τη λεία των αρπακτικών ανδρών, τις αντιμετωπίζει ως αθώα και ανήμπορα θύματα.
Και παραλλήλως, ενώ οι δικαιωματιστές ωρύονται για την πατριαρχία στις ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης και για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ «κοινότητας» (που δεν είναι, ή δεν θα έπρεπε να είναι, «κοινότητα»), κάνουν τα στραβά μάτια στις φρικαλεότητες εναντίον των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ στον ισλαμικό κόσμο. Το 2024 στην «κοινότητα» των μουσουλμάνων στη Γαλλία γίνονται εγκλήματα τιμής, ενώ οι νεοφεμινίστριες περί άλλα τυρβάζουν.
Όσο για το Ιράκ, όπως σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες, είναι τέτοια η μισογυνία ώστε η ομοφυλοφιλία έχει τεράστιες διαστάσεις, με ποικίλες μορφές: Είτε υπάρχει νόμος είτε όχι, πολλές ομοφυλοφιλικές μορφές συμπεριφοράς, ιδιαίτερα μεταξύ ανδρών, είναι αποδεκτές.
Στις δυτικές χώρες, οι ακτιβιστές δεν ενοχλούνται από τα ζητήματα της θρησκοληψίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε χώρες που εκλαμβάνουν ως αδύναμες· είναι υπερβολικά απασχολημένοι να διϋλίζουν τον κώνωπα στο πλαίσιο των εκλογικών δημοκρατιών.
Πώς εκλαμβάνετε εσείς το κίνημα «Queers for Palestine» στη Δύση, όταν είναι γνωστό ότι στη Γάζα, η Χαμάς πετάει από τις ταράτσες τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας;
Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ παριστάνουμε τους πάρα πολύ γενναιόδωρους και τους ηθικά ανώτερους. Αλλά, την ίδια στιγμή επικρατεί άγνοια: Οι περισσότεροι ακτιβιστές, σε αμφότερες τις αντιμαχόμενες πλευρές, έχουν νεφελώδη ιδέα για την ιστορία, για το πώς φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Αν οι Queers θεωρούν πολιτικό χώρο τους την αριστερά, έχουν πολλές πιθανότητες να στηρίξουν μαχητικά τους Παλαιστινίους.
Από την αρχή η διεθνής αριστερά υιοθέτησε την παλαιστινιακή υπόθεση και η δεξιά την ισραηλινή: η αριστερά εξαιτίας της εγγενούς τάσης της να προστατεύει τους «αδυνάτους» —πράγματι, παρά την μεγάλη ισχύ των συμμάχων τους, οι Παλαιστίνιοι είναι κυριολεκτικά «στριμωγμένοι»— και η δεξιά εξαιτίας της συνάφειας της ισραηλινής κοινωνίας με τον δυτικό πολιτισμό ο οποίος θεμελιώνεται στην ιουδαιο-χριστιανική παράδοση.
Οπότε, όλοι όσοι πιστεύουν ότι η αριστερά λύνει τα προβλήματά τους, την ακολουθούν σε όλες τις επιταγές και επιλογές, συμπεριλαμβανομένης της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Είναι θέμα ψυχολογίας του πλήθους.
Είναι δυνατόν οι «φεμινίστριες» στη Δύση να υπερασπίζονται το δικαίωμα στην ισλαμική μαντίλα και ταυτόχρονα να αγνοούν την καταπάτηση των βασικών δικαιωμάτων των γυναικών στο Ισλάμ (πχ δολοφονίες γυναικών στο Ιράν, κλπ);
Δεν είναι όλες οι φεμινίστριες ίδιες και υπάρχει βεβαίως ένα μέρος γυναικών που πιστεύει ότι ο φεμινισμός στη Δύση βρίσκεται πίσω μας. Αλλά η γενική τάση είναι να μην επικρίνουμε τους ξένους πολιτισμούς: ο ανθρωπολογικός πολιτιστικός σχετικισμός, η πεποίθηση ότι όλοι οι πολιτισμοί είναι «ίσοι», εμποτίζει τα κοινωνικά κινήματα.
Υπενθυμίζω ότι το 1979 η ευρωπαϊκή αριστερά είχε ενθουσιαστεί με την επανάσταση των μουλάδων, ως αντι-ιμπεριαλιστικό και πνευματικό κίνημα. Την είχαν ξετρελάνει τα συνθήματα περί θανάτωσης των ΗΠΑ.
Στο κύμα στήριξης στη Δύση υπέρ της Παλαιστίνης, βλέπουμε και συνθήματα από το #Μetoo, το Black lives matter, κ.α. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα συνθήματα κατά του Ισραήλ;
Οι Παλαιστίνιοι θεωρούνται ιστορικό θύμα, άρα όλες οι κοινωνικές ομάδες που θεωρούν τον εαυτό τους θύμα, ταυτίζονται μαζί τους. Επίσης, δεν πρέπει να υποτιμάμε ότι στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος συναντάμε αντισημιτισμό πρωταρχικού τύπου, συνωμοσιολογικού, χριστιανικού και τα λοιπά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η αντίθεση στην ισραηλινή πολιτική εξισώνεται με τον αντισημιτισμό – ωστόσο, υπάρχουν πράγματι περιπτώσεις όπου τα αντανακλαστικά είναι αντισημιτικά.
Πάντως, στα μάτια όσων αισθάνονται ενσωματωμένοι στον δυτικό πολιτισμό και στη φιλελεύθερη τάξη, οι Παλαιστίνιοι είναι μάλλον ξένοι ή εχθροί, ενώ οι Ισραηλινοί, παρά τις εσωτερικές τους διαφορές (κοσμικοί, υπερορθόδοξοι, σιωνιστές, αντισιωνιστές κτλ) είναι συνιστώσα του ίδιου πολιτισμού.
Οι δικαιωματιστές της Δύσης δεν αποδέχονται την ενσωμάτωσή τους στη φιλελεύθερη κατάσταση, οραματίζονται ένα μη καπιταλιστικό σύστημα – και έχουν την αυταπάτη πως σ’ αυτό το μη καπιταλιστικό σύστημα θα ζούμε όλοι αδερφωμένοι λατρεύοντας διάφορους θεούς.
Με λίγα λόγια αποδίδουν τις θρησκευτικές και πολιτιστικές συγκρούσεις στον καπιταλισμό. Τούτου λεχθέντος, η θρησκεία και η κουλτούρα των Παλαιστινίων δεν αίρει το δικαίωμά τους για γη και αυτοδιάθεση: Το πρόβλημα δεν είναι η στήριξη στους Παλαιστινίους· το πρόβλημα είναι η άγνοια, η απλοϊκότητα, ο φανατισμός, ο μανιχαϊσμός, η εξιδανίκευση του θύματος.
Τελικά η woke κουλτούρα λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός του Ισλάμ στη Δύση;
Από τη στιγμή που υπάρχει κατηγορία περί «ισλαμοφοβίας» και έχει περιοριστεί πολύ το δικαίωμα του κριτικού σχολιασμού της μωαμεθανικής θρησκείας και του τρόπου ζωής, είναι προφανές ότι οι ισλαμιστές έχουν σημειώσει επιτυχίες. Με το να αποτελούν μέρος των ψηφοφόρων της αριστεράς, τα αιτήματά τους (αλλοίωση της διδακτικής ύλης στα σχολεία, πολυπολιτισμικότητα κτλ) έχουν νομιμοποιηθεί: τα αριστερά κόμματα πιέζουν τις κυβερνήσεις για την ικανοποίηση διαφόρων διεκδικήσεων, οι οποίες, στην πραγματικότητα, αντιβαίνουν στο πνεύμα των νόμων.
Η αριστερά σήμερα στηρίζει το πιο δεξιό πολιτικό όραμα στον κόσμο: Τον ισλαμικό εισοδισμό. Και αρνείται να προστατέψει τους εκκοσμικευμένους και ενταγμένους μουσουλμάνους οι οποίοι ζουν κάτω από αφόρητη πίεση.
Επιστρέφοντας στην τρέχουσα κρίση, νομίζω ότι το ζήτημα του Ισλάμ ή του μη-Ισλάμ πρέπει να παραμεριστεί και να βρεθεί μια λύση δύο κρατών: Οι Παλαιστίνιοι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν περισσότερους συμβιβασμούς απ’ ό,τι στη δεκαετία του 1990.
[«οι κανόνες του Κορανίου είναι σημαντικότεροι του Συντάγματος και των νόμων»
23/04/2024 § Σχολιάστε
ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
Το 67,8% των μουσουλμάνων μαθητών που φοιτούν σε σχολεία της Γερμανίας δηλώνουν ότι «οι κανόνες του Κορανίου είναι σημαντικότεροι από ό,τι το Σύνταγμα και οι νόμοι».
Η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων μαθητών στη Γερμανία θεωρεί σημαντικότερους τους κανόνες του Κορανίου από τους νόμους του κράτους, ενώ σχεδόν ένας στους δύο πιστεύει ότι η καλύτερη μορφή κράτους είναι αυτή του ισλαμικού θεοκρατικού συστήματος.
Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Εγκληματολογικών Ερευνών της Κάτω Σαξονίας (KFN), το 67,8% των μουσουλμάνων μαθητών που φοιτούν σε σχολεία της Γερμανίας δηλώνουν ότι «οι κανόνες του Κορανίου είναι σημαντικότεροι από ό,τι το Σύνταγμα και οι νόμοι» του γερμανικού κράτους. Επιπλέον, το 51,5% θεωρεί ότι «μόνο το Ισλάμ είναι σε θέση να δώσει λύσεις στα προβλήματα της εποχής μας» και το 45,8% ότι «ένα ισλαμικό θεοκρατικό σύστημα είναι το καλύτερο πολίτευμα». Το 36,5% δηλώνει η γερμανική κοινωνία θα ήταν ισχυρότερη, εάν εφαρμόζονταν οι ισλαμικοί κανόνες και το 35,3% εκφράζει κατανόηση για τη βία εναντίον ατόμων τα οποία προσβάλλουν τον Αλλάχ ή τον Μωάμεθ και μάλιστα το 21,25% δικαιολογεί και την ισλαμιστική βία στη Δύση, εφόσον απειλείται το Ισλάμ, ενώ το 18,1% θεωρεί δικαιολογημένη ακόμη και τη χρήση βίας για τη διάδοση και την επιβολή του Ισλάμ.
Τα ευρήματα της έρευνας προκάλεσαν και την αντίδραση των κομμάτων. Ο αρμόδιος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) για θέματα εσωτερικής πολιτικής Κρίστοφ ντε Βρις δήλωσε στην BILD ότι «η έρευνα δείχνει πόσο βαθιά έχει φθάσει το πολιτικό ισλάμ στη Γερμανία» και έκανε μάλιστα λόγο για «συστηματική κατήχηση» στους χώρους εργασίας. «Η πολυπολιτισμικότητα έχει προ πολλού αποτύχει. Τώρα απαιτείται σαφήνεια και συνέπεια, εάν θέλουμε να σταματήσει η επέλαση των μισαλλόδοξων», πρόσθεσε, ενώ η υπουργός Παιδείας του Σλέσβιγκ-Χολστάιν και αντιπρόεδρος του CDU Κάριν Πρίεν εξέφρασε την ανησυχία της για τα αποτελέσματα της έρευνας, σημείωσε ότι «προφανώς δεν είναι δυνατόν να μεταδοθούν δημοκρατικές αξίες, οι οποίες απειλούν να υπονομεύσουν την κοινωνική συνοχή» και επέρριψε την ευθύνη «στις οικογένειες, στα σχολεία, στα κρατιδιακά κέντρα για την πολιτική αγωγή και βέβαια στις νεολαίες των κοινοτήτων γύρω από τα τζαμιά».
Από την πλευρά των εκπαιδευτικών, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δασκάλων Στέφαν Ντουλ έκανε λόγο για «ανησυχητικά αποτελέσματα» και τόνισε την ανάγκη για «περισσότερη εκπαίδευση στη δημοκρατία και στους κανόνες του Συντάγματος». Ο ισλαμισμός «πρέπει να σταματήσει και σε αυτό πρέπει να υπάρχει μηδενική ανοχή»,πρόσθεσε, σε δηλώσεις του επίσης στην BILD.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, το μεγαλύτερο πρόβλημα ισλαμισμού στα σχολεία εντοπίζεται στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, με πιο χαρακτηριστική την υπόθεση τριών μαθητών σε σχολείο του Νόις, οι οποίοι απαιτούσαν την τήρηση των κανόνων της Σαρία από τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές τους, αλλά και τον διαχωρισμό αγοριών και κοριτσιών στις τάξεις.
[Ιράν: Μαστιγώθηκε 74 φορές
08/01/2024 § 1 σχόλιο
Επειδή δεν φόρεσε δημόσια μαντήλα
X (twitter)
Η Ρόγια Χεσμάτι, 33 ετών, μαστιγώθηκε και αναγκάστηκε επίσης να πληρώσει πρόστιμο που αντιστοιχεί σε 255 λίρες, αφού «ενθάρρυνε την ανεκτικότητα» περπατώντας δημόσια χωρίς να καλύπτει το κεφάλι της
Πέταξε τη μαντήλα της και στο δικαστήριο
Η Ρόγια Χεσμάτι, 33 ετών, μαστιγώθηκε και αναγκάστηκε επίσης να πληρώσει πρόστιμο που αντιστοιχεί σε 255 λίρες, αφού «ενθάρρυνε την ανεκτικότητα»περπατώντας δημόσια χωρίς να καλύπτει το κεφάλι της.
Γράφοντας στην κλειδωμένη πλέον σελίδα της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Χεσμάτι εξήγησε πώς ξυλοκοπήθηκε ανελέητα στην πλάτη, τα πόδια και τους γλουτούς της σε ένα δωμάτιο που παρομοίασε με μεσαιωνικό θάλαμο βασανιστηρίων – αλλά εξακολουθεί να αρνείται να φορέσει χιτζάμπ στην αίθουσα του δικαστηρίου ακόμη και μετά τη δοκιμασία.
«Πέταξα τη μαντίλα μου στην είσοδο της αίθουσας του δικαστηρίου. Η γυναίκα αξιωματικός μού ζήτησε να φορέσω τη μαντίλα. Δεν σταμάτησα, και εκείνη την τράβηξε ξανά πάνω από το κεφάλι μου», έγραψε η 33χρονη Ιρανή, το βασανιστήριοτης οποίας αλλά και η ηρωική της στάση κάνουν τον γύρο του κόσμου.
Η βάναυση τιμωρία προκάλεσε ευρεία κατακραυγή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τον Αμπάς Αμπντί, έναν από τους κορυφαίους δημοσιογράφους και κοινωνικούς ακτιβιστές του Ιράν, να γράφει: «Αυτά τα μαστίγια δεν έπεσαν μόνο στο σώμα μιας γυναίκας, χτύπησαν όλους εκείνους που ονειρεύονται μια ζωή με φυσιολογικές ελευθερίες ο ένας δίπλα στον άλλον».
[Οι Ταλιμπάν στέλνουν τις κακοποιημένες γυναίκες… στη φυλακή «για προστασία»(!) ·
17/12/2023 § Σχολιάστε
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
An Afghan woman begs on a road in Kabul, Afghanistan, 11 April 2022. Photograph: EPA
Όταν μία γυναίκα κακοποιείται ζητείται από τους άρρενες συγγενείς να μην τη βλάψουν – Αν υπάρχουν ανησυχίες για την ασφάλειά της, φυλακίζεται
Ο ΟΗΕ καταγγέλει σε έκθεσή του ότι η κυβέρνηση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν φυλακίζει τις γυναίκες που επιζούν από κακοποίηση και ισχυρίζεται ότι αυτό είναι για την προστασία τους.
Στο Αφγανιστάν δεν υπάρχουν πλέον καταφύγια γυναικών που χρηματοδοτούνται από το κράτος, καθώς οι Ταλιμπάν δεν βλέπουν την ανάγκη για κάτι τέτοιο. Η καταπίεση των δικαιωμάτων των γυναικών στη χώρα είναι από τις πιο σκληρές στον κόσμο.
Η Αποστολή Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών στο Αφγανιστάν (UNAMA) εξηγεί ότι τα φαινόμενα βίας κατά γυναικών και κοριτσιών στο Αφγανιστάν ήταν πολύ συχνά ακόμη και πριν οι Ταλιμπάν καταλάβουν την εξουσία. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο έχουν γίνει η νέα «κανονικότητα», δεδομένης και της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης, που δοκιμάζει τη χώρα. Οι γυναίκες περιορίζονται ολοένα και περισσότερο στα σπίτια τους, αφού δεν τους επιτρέπεται να σπουδάσουν και να εργαστούν, γεγονός που ενισχύει την ευαλωτότητά τους στην ενδοοικογενειακή βία και τη βία από τους συντρόφους.
Στην εποπτεία αρρένων συγγενών ή στη φυλακή
Πριν από την ανάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν το 2021, υπήρχαν 23 κέντρα ή καταφύγια προστασίας των γυναικών στο Αφγανιστάν, σύμφωνα με την UNAMA, αλλά έκτοτε εξαφανίστηκαν.
Αξιωματούχοι των Ταλιμπάν είπαν στην UNAMA ότι δεν υπάρχει ανάγκη για τα καταφύγια, καθώς οι γυναίκες πρέπει να είναι με τους συζύγους τους ή τα αρσενικά μέλη της οικογένειάς τους. Κάποιος είπε ότι τέτοια καταφύγια ήταν «μια δυτική ιδέα». Τι γίνεται λοιπόν όταν μία γυναίκα κακοποιείται; Ζητείται από τα αρσενικά μέλη της οικογένειας να δεσμευτούν να μην τη βλάψουν.
Σε περιπτώσεις που δεν υπάρχουν άρρενες συγγενείς για να μείνουν υπό την εποπτεία τους η γυναίκα οδηγείται στη φυλακή «για την προστασία της».
«Ο εγκλεισμός γυναικών που βρίσκονται ήδη σε κατάσταση ευάλωτη σε ένα τιμωρητικό περιβάλλον έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική και σωματική τους υγεία, σημαίνει εκ νέου θυματοποίηση και τις θέει σε κίνδυνο διακρίσεων και στιγματισμού μετά την αποφυλάκισή τους».
Η ζωή των γυναικών στο Αφγανιστάν
Ενώ έγιναν προσπάθειες για την προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών μεταξύ 2001 και 2021 – συμπεριλαμβανομένων νομοθετικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων, η χώρα έχει γυρίσει δεκάδες χρόνια πίσω από το 2021 με την ανάκτηση της εξουσίας από τους Ταλιμπάν.
Τα κορίτσια στο Αφγανιστάν επιτρέπεται να φοιτούν μόνο στο δημοτικό σχολείο. Σε έφηβες και γυναίκες έχει επίσης απαγορευτεί η είσοδος στις σχολικές και πανεπιστημιακές τάξεις.
Δεν επιτρέπεται επίσης η παρουσία τους σε πάρκα, γυμναστήρια και πισίνες. Τα σαλόνια αισθητικής έχουν κλείσει, ενώ οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να φορούν μπούργκα, που αφήνει ακάλυπτα μόνο τα μάτια τους. Πρέπει να συνοδεύονται από έναν άνδρα συγγενή εάν διανύουν περισσότερα από 72 χιλιόμετρα.
αγριμολογος 