[gravibus verbis_[xxiv] ―σ.Π.Λαφαζάνης: Το ΝΑΤΟ βύθισε το Moskva
25/04/2022 § 26 Σχόλια
Καταναλωνετε με δικη σας ευθυνη
διαβάστε τα μέρη [i] – [ii] – [iii] – [iv] – [v] – [vi] – [vii] – [viii] – [ix] – [x] – [xi] – [xii] – [xiii] – [xiv] – [xv] – [xvi] – [xvii] – [xviii] – [xix] – [xx] – [xxi] – [xxii] – [xxiii] – [xxiv] –
σ. Παναγιώτης Λαφαζάνης (Ρώσος πρέσβης στην Ελλάδα):
«[…]Η βύθιση του Moskva ήταν αποτέλεσμα σχεδιασμένης δράσης που οργάνωσαν και εκτέλεσαν, με τη βοήθεια ή και όχι Ουκρανών, οι αμερικανοβρετανικές δυνάμεις. Η Ρωσία γνωρίζει καλά τα παραπάνω και το ποιος έχει την ευθύνη της βύθισης του Moskva […]Τον πόλεμο στην Ουκρανία, που άρχισε απ’τό 2014, τον σχεδίασαν και τον επέβαλαν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και οι πιο αμερικανοϋποταγμένες κυβερνήσεις της Δύσης.
Και αυτός ο πόλεμος δεν στρέφεται μόνο κατά της Ρωσίας.
Είναι πόλεμος για την ανάκτηση, -ματαίως βέβαια-, από το αμερικανονατοϊκό σύμπλεγμα της παγκόσμιας επικυριαρχίας σε βάρος όχι μόνο της Ρωσίας αλλά και όλων των χωρών και λαών που μάχονται για την αυτονομία και την ανεξαρτησία τους.
Η βύθιση του Moskva από τον Αμερικανο-Βρετανικό-Ατλαντισμό ήταν μια τυχοδιωκτική δράση δυνάμεων που τελούν σε πανικό, μπροστά στην συντεταγμένη, παρά τις δυσκολίες, πορεία του ρωσικού στρατού για την επιτυχία των στόχων του στην Ουκρανία και την επίτευξη μιας αδιαμφισβήτητης νίκης.[…]»
(οι υπογραμμίσεις Δεν είναι δικές μου)
*
iskra.gr 17/04/2022 ―σιγά μη βάλω και λινκ.
◉
[Ας ελπίσουμε ·
10/04/2022 § Σχολιάστε
©Δημήτρης Χαντζόπουλος, «Κ» 9.4.2022
Η Ουκρανία απέδειξε ότι δεν είναι ούτε Ουγγαρία (1956), ούτε Τσεχοσλοβακία (1968) ούτε η Γεωργία του 2008. Κανένας ηγέτης δεν το έσκασε, δεν συνθηκολόγησε, δεν έγινε (παρά τις επιθυμίες ντόπιων φλογερών… αγωνιστών της «Ειρήνης») Τσολάκογλου. Οι Ρώσοι δεν κατάλαβαν ακόμη καμία μεγάλη ουκρανική αστική περιοχή, αν και κατά την αποχώρησή τους ισοπέδωσαν πολλές μικρές και μεγάλες πόλεις. Βομβάρδισαν νοσοκομεία, σχολεία και νηπιαγωγεία. Φεύγοντας άφησαν κουφάρια, ομαδικούς τάφους, διαμελισμένα σώματα ―όλα αθώων αμάχων.
Ας ελπίσουμε μία μέρα να αποδοθεί δικαιοσύνη και η σημερινή ηγεσία της Ρωσίας να τιμωρηθεί για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Ας ελπίσουμε αυτό το καθήκον, να το αναλάβει ο ίδιος ο ρωσικός λαός.
◉
[εκκωφαντική αφωνία·
07/04/2022 § Σχολιάστε
©Maria Laet, Recostura [Re-thread], 2019 / bastão a óleo sobre papel de algodão [oil pastel on cotton paper] -courtesy of «A Gentil Carioca» gallery
1. Λαλίλαστοι ιδεολόγοι παίζουν το βωβό έργο «Πέρα βρέχει!» – θρασυτάτως!
2. Κομματικοί γυρολόγοι οδύρονται για την κοινωνία, την ειρήνη, το δίκιο, τη φτωχολογιά – μεγαφωνικώς!
3. Διαμαρτυρόμενοι συμφεροντολόγοι εξορκίζουν τη βία, την αδικία, το κακό το ριζικό – ψευδοχριστιανικώς!
4. Σταλινικοί «ανθρωπιστές» κατακεραυνώνουν τον καπιταλισμό, τον νεοφιλελευθερισμό, την ακροδεξιά, τη διαφθορά – αζημίως!
5. Χλιαροί προοδευτικοί θυμούνται την παιδική τους ηλικία, αγαπούν τα άνθη, αυτολιβανίζονται, νοσταλγούν εξωτικά μέρη και «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε» – εμετικώς!
6. Αυτεπαρκείς χειροπράκτες (συγγραφείς και διανοούμενοι) που τσιρίζουν για το περιθώριο, τις μειονότητες, τις ταυτότητες και άλλα του δια-συρμού – περιπαθώς!
7. Ευαίσθητοι καλλιτέχνες που συμπαρίστανται πάντα στον ΑΝθΡΩΠΟ και στην ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ – ανερυθριάστως!
Να μην τα βάλετε μαζί τους. Να δείξετε κατανόηση. Οι άνθρωποι πάσχουν από αθεράπευτη «εκκωφαντική αφωνία» απέναντι στη λέξη ΟΥΚΡΑΝΙΑ (και όσα δηλώνει, συνδηλώνει, παραδηλώνει και καταδηλώνει αυτή τη στιγμή).
*
[του εξαίρετου ©Δημήτρη Σ. Δημηρούλη, καθηγητή ιστορίας και θεωρίας της λογοτεχνίας, στο fcbk ≥
◉
[ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [iii]·
04/04/2022 § Σχολιάστε
Διαβάστε μέρος [i] + μέρος [ii]
Έχει ειπωθεί πολλές φορές πως η από-αποικιοποίηση υπήρξε το τέχνασμα που χρησιμοποιούν οι χώρες του Νότου για να υιοθετήσουν το δυτικό μοντέλο. Αναμφίβολα, ο πλανήτης εκσυγχρονίστηκε, αλλά δυτικοποιήθηκε και μονάχα εν μέρει: συνενώθηκε κάτω από την τριπλή σφραγίδα της οικονομίας, της τεχνολογίας και των επικοινωνιών, όχι κάτω από την σφραγίδα του σεβασμού του ατόμου η του κοινοβουλευτικού καθεστώτος. Μόνο που ο αριθμός των δημοκρατιών αυξάνει, είναι ακόμα πάρα πολλά τα καθεστώτα που γοητεύονται από τα όπλα, τις τεχνολογίες αιχμής, τις μεγάλες επιχειρήσεις μας, αλλά αρνούνται να προωθήσουν την ισότητα η τις θεμελιώδεις ελευθερίες. Εντέλει, το μίσος για την Δύση είναι πάντα το μίσος για τα δικαιώματα του ανθρώπου και για την Δημοκρατία. Το να αποδεχτούν την Δύση, σημαίνει να μισανοίξουν την πόρτα πίσω από την οποία καραδοκούν η τόλμη και το χάος, Η αμφισβήτηση των αυθαιρεσιών που έχουν μεταμφιεστεί σε παραδόσει, των ανισοτήτων που δήθεν στηρίζονται στην φύση. Αυτή η αποδοχή επιβάλει σε κάθε κοινωνία ανυπέρβλητες υποχρεώσεις, να χειραφετηθεί από το παρελθόν της, να βγει από τον εφησυχαστικό κουκούλι του εθίμου. Μισούν την Δύση, όχι για τα πραγματικά της σφάλματα, αλλά για την προσπάθεια της να τα διορθώσει επειδή εκείνη πρώτη πρώτη προσπάθησε να αποσπαστεί από την ίδια της την κτηνωδία, καλώντας τον υπόλοιπο κόσμο να την ακολουθήσει. Έσπασε τον κύκλο της συνένοχοι στο βάρβαρων, αυτό είναι που δεν την συγχωρούν. Από τη στιγμή που βάλθηκε να ηθικοποιήσει την ιστορία, την τσάκωσαν μέσα στην ίδια της την παγίδα, της πέταξαν κατά πρόσωπο όλες τις βρωμιές της για να την θολώσουν καλύτερα, πόσο μάλλον που τους προσέφερε μόνη της τα επιβαρυντικά στοιχεία εναντίον της.
Από αυτή την άποψη, το αληθινό κίνητρο του φονταμενταλισμού δεν είναι τόσο η σχολαστική τήρηση της παράδοσης όσο ο τρόμος για έναν τρόπο ζωής βασισμένο στην αυτονομία του ατόμου, την συνεχή ανανέωση, την εξάρθρωση της ιεραρχίας. Οι πρόοδοι της ελευθερίας πορεύονται ζευγαρωτά με την άρνηση της ελευθερίας και προπάντων με την άρνηση για την χειραφέτηση των γυναικών, μια θεμελιώδης και συμβολική μετάλλαξη του περασμένου αιώνα. Έξ ου αυτές οι καινούργιες γενιές των γεννημένων στην Ευρώπη Τζιχάντιστών, αυτών των «εμίρηδων με τα γαλάζια μάτια», των αποπροσανατολισμένων μες την ίδια τους την κοινωνία, σε αναζήτηση αυστηρών κανόνων που να τους δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας. Δεν φοβόμαστε τον θάνατο, αναφωνούν η καμικάζι για να δηλώσουν την ανωτερότητα τους απέναντι στους συνηθισμένους ανθρώπους. Αλλά επειδή φοβούνται τη ζωή, δεν παύουν να την ποδοπατούν, να την διαφημίζουν, να την καταστρέφουν, να διαμορφώνουν από την κούνια ακόμη, υποψήφιους μάρτυρες.
*
[Πασκάλ Μπρυκνέρ, Η τυραννία της μεταμέλειας: Δοκίμιο πάνω στον δυτικό πολιτισμό. Μετφρ.: Λόισκα Αβαγιανού, εκδόσεις Αστάρτη 2007
αγριμολογος 