[Αυτό τον καιρό, η Εκκλησία θυμίζει το Χριστόδουλο ·

20/11/2020 § Σχολιάστε

Επενδυτικες υποκρισιες της Ορθολοξιας

Κάποια εποχή, ο «μακαριστός» Χριστόδουλος επετίθετο κατά των επιστημόνων και διανοουμένων με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς και προωθούσε μια ιδέα της πίστης βασισμένη στις γνωστές ιδεοληψίες του. Μετά αρρώστησε και απεβίωσε ταλαιπωρημένος. Όσο, όμως, ήταν άρρωστος, δεν αρκέστηκε σε προσευχές και λοιπά τεχνάσματα, που τόσο προωθεί η Εκκλησία, αλλά απευθύνθηκε στους ειδικούς επιστήμονες, τους ίδιους δηλαδή που λίγο καιρό πριν ειρωνευόταν και καθύβριζε. Στο βιβλίο του κ. Μανώλη Βασιλάκη «Η μάστιγα του Θεού» υπάρχει άφθονο υλικό προς απόδειξη της νοοτροπίας του. Το βιβλίο δεν αναφέρεται στην εποχή, που ο Χριστόδουλος είχε ασθενήσει. Σταματά κάπου το 2005, όταν τα απανωτά σκάνδαλα της Εκκλησίας (Γιοσάκης, Κουλοσούσας κ.ο.κ.) είχαν προκαλέσει σφοδρές ενδοεκκλησιαστικές αναταράξεις από τις οποίες ο Χριστόδουλος βγήκε αλώβητος και προσποιούμενος ότι είχε μια χαρά λιακάδα, ενώ οι καταιγίδες μαίνονταν.

Αυτό τον καιρό, η Εκκλησία θυμίζει το Χριστόδουλο, πράγμα ελάχιστα παράδοξο διότι ο κάποτε πολέμιός του, Ιερώνυμος, μπορεί να μη διακατέχεται από τον έρωτα με τις κάμερες του ασπόνδου προκατόχου του αλλά παραμένει δέσμιος των γνωστών νοοτροπιών που επικρατούν από αμνημονεύτων χρόνων στο χώρο του. Άφησε για μήνες διαφόρους ιερωμένους κάθε βαθμού να ασχημονούν κατά των επιστημόνων, να αποτρέπουν τον κόσμο να φοράει μάσκες και να τηρεί μέτρα προστασίας κατά του κορωνοϊού, απέφυγε επιμελώς να επιβάλει σε όσες μητροπόλεις υπάγονται στη δικαιοδοσία του να τηρούν αυτά τα μέτρα και τήρησε μια γενικά αντιεπιστημονική στάση σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή, προκειμένου η Εκκλησία να μη χάσει τη δύναμη που (πιστεύει ότι) της δίνει ένα ποίμνιο στοιβαγμένο σε εκκλησίες, λιτανείες και προσκυνήματα. Μετά ήλθε το φετινό φθινόπωρο, ο αριθμός των κρουσμάτων αυξήθηκε κατακόρυφα μαζί με αυτό των διασωληνωμένων και των νεκρών από τον κορωνοϊό και ασθένησε και ο Ιερώνυμος, ο οποίος νοσηλεύεται σε ΜΕΘ «για προληπτικούς λόγους».

Σε μια εποχή, που ένας ασθενής από κορωνοϊό δυσκολεύεται ολοένα περισσότερο να βρει θέση σε ΜΕΘ, αν χειροτερέψει η υγεία του, ο Αθηνών ανεύρε εύκολα τέτοια κλίνη «για προληπτικούς λόγους». Το πρόβλημα δεν είναι η καθαυτή νοσηλεία του. Μιλάμε για τον προϊστάμενο του ίδιου οργανισμού, που εκπρόσωποι και ρασοφόροι εργαζόμενοί του έδωσαν ρεσιτάλ τους προηγουμένους μήνες κατά των μέτρων προστασίας και προέτρεπαν τους πιστούς να βγάζουν τις μάσκες μέσα στο ναό ή δήλωναν, ότι η Θεία Κοινωνία περιέχει αλκοόλ «και το αλκοόλ σκοτώνει τα μικρόβια» (τάδε έφη ο άρτι εκλιπών μητροπολίτης Λαγκαδά προ καιρού). Του ίδιου οργανισμού που η προσφάτως ασθενής κεφαλή του κάλεσε πρόσφατα την κυβέρνηση να ανοίξει τους ναούς για τους εορτασμούς των Χριστουγέννων κόντρα σε κάθε λογική και υπόδειξη της επιστημονικής κοινότητας!

Στα ζόρια, όμως, εκπρόσωποι της Εκκλησίας δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αποταθούν στους ειδικούς και να νοσηλευτούν στα νοσοκομεία, διότι καλές και άγιες οι προσευχές και οι εξυπνάδες και οι λεκτικοί τραμπουκισμοί κατά των επιστημόνων αλλά στις δύσκολες στιγμές πρώτοι και καλύτεροι οι ίδιοι εκπρόσωποι σπεύδουν να καπαρώσουν κλίνες ΜΕΘ ακόμα και αν νοσούν ελαφρά. Στα ίδια νοσοκομεία που οι περισσότεροι από τους απλούς πιστούς βλαστημούν ειδικά αυτή την εποχή να ανεύρουν κρεβάτι νοσηλείας και, αν ασθενήσουν από τον κορωνοϊό, είτε θα δυσκολευτούν να βρουν κλίνη ΜΕΘ είτε θα τους συσταθεί να νοσηλευτούν κατ’ οίκον όπως η ηλικιωμένη γυναίκα στην Καβάλα, που βρέθηκε νεκρή από τον κορωνοϊό έχοντας πεσμένο δίπλα της τον ΑμεΑ υιό της.

Κάπως έτσι, λοιπόν, ουκ ολίγοι εκπρόσωποι της Εκκλησίας αποδεικνύουν για μια ακόμα φορά, ότι στις δύσκολες στιγμές επιλέγουν να σώσουν τη ζωή τους απευθυνόμενοι σε αυτούς, τους οποίους βρίζουν από άμβωνος μπροστά στο ποίμνιό τους, το ίδιο ποίμνιο που στις ίδιες δύσκολες στιγμές δεν έχει το προνόμιο της «προληπτικής» νοσηλείας ακόμα και της απλής νοσηλείας.

*

©Παναγιώτης Περιβολάρης στο facebook

*

Διαβάστε της Μεγάλης Επιχείρησης >

[Η παγίδα του Θουκυδίδη ·

02/06/2020 § Σχολιάστε

Πηγή πρωτότυπης φωτογραφίας: AP (επεξεργασμένη δραστικά από αγριμολόγο)

Γράφει ο ©Αντώνης Εφραιμίδης
στην Athens Review of Books 13/05/2020, Τεύχος 117 – ΜΑΪΟΣ

Τον όρο «παγίδα του Θουκυδίδη» επινόησε ο Γκρέιαμ T. Άλλισον στο βιβλίο του Προορισμένοι για πόλεμο: Μπορούν οι ΗΠΑ και η Κίνα να αποφύγουν την παγίδα του Θουκυδίδη;[1] για να περιγράψει την ερμηνεία του μεγάλου ιστορικού για τα αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Με λίγα λόγια η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι όταν μια ισχυρή κυρίαρχη δύναμη αντιλαμβάνεται την άνοδο μιας άλλης που απειλεί να την επισκιάσει, μοιραίως οδηγείται σε σύγκρουση μαζί της. Τον 5ο αιώνα π.Χ. η Σπάρτη ήταν η κυρίαρχη δύναμη και η Αθήνα ήταν η ανερχόμενη. Αφορμές για την σύρραξη υπήρξαν πολλές, αλλά η αιτία ήταν αυτή.
Ο συγγραφέας κατόπιν παρομοιάζει την Κίνα με την Αθήνα και τις ΗΠΑ με την Σπάρτη και συμπεραίνει μετά από διεξοδική ανάλυση και επιχειρήματα ότι οι δύο σημερινές υπερδυνάμεις κινδυνεύουν να πιαστούν στην παγίδα του Θουκυδίδη και να οδηγηθούν σε πόλεμο.
Η ξαφνική επιδρομή του COVID-19 όξυνε τις σχέσεις μεταξύ Κίνας και Αμερικής και επανέφερε έντονα στο προσκήνιο τον παραλληλισμό με τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Αξίζει, και ίσως επιβάλλεται, να μελετήσουμε αυτόν τον παραλληλισμό με βάση όχι μόνο τα περίπου γνωστά επιχειρήματα που επικαλείται ο συγγραφέας, αλλά και τις πρόσφατες εξελίξεις με τον κορωνοϊό που πραγματικά απειλούν την ανθρωπότητα και έχουν προκαλέσει βαθιά ανησυχία σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου.
Από την εποχή του « Μεγάλου Τιμονιέρη» Μάο Τσετούνγκ, υπό την ηγεσία του οποίου το Κομμουνιστικό Κίνημα οδήγησε την χώρα σε επαναστατική ανόρθωση) οι βολές της Κίνας προς τις ΗΠΑ είχαν γίνει εμφανείς και έντονες. Δεν ήταν μόνον στόχος του κομμουνιστικού καθεστώτος η Αμερική. Ήταν και στρατηγικός στόχος μιας χώρας που αναδυόταν από μια κατάσταση σατραπικής αποσύνθεσης με ανάγκη και αναζήτηση ζωτικού χώρου για τα πολλά εκατομμύρια των κατοίκων της. Η προσωνυμία «χάρτινη τίγρη» που απέδωσε ο Μάο στην Αμερική ήταν ενδεικτική αυτής της αρχικής στοχοποίησης. Αυτή η εξέλιξη ήταν το πρώτο στοιχείο της θεωρίας της Θουκυδίδειας παγίδας. Από τότε είχε αρχίσει η συζήτηση περί πολέμου Κίνας-Αμερικής.
Ακολούθησε κατόπιν το μεγάλο άνοιγμα της Δύσης προς την Κίνα με την επίσκεψη του Νίξον στο Πεκίνο το 1972. Το συμβάν αυτό είχε προκαλέσει σεισμό στις κρατούσες αντιλήψεις της εποχής. Πολλοί μίλησαν τότε για κοινό στρατηγικό αντιπερισπασμό Κίνας και Αμερικής εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτή η θεωρία όμως γρήγορα κατέρρευσε. Όπως αποδείχθηκε περίτρανα, η βάση της σινοαμερικανικής προσέγγισης ήταν καθαρά οικονομική. Η έμπνευση του εγχειρήματος αποδίδεται στον Χένρυ Κίσσινγκερ και σημάδεψε το έναυσμα της λεγόμενης Παγκοσμιοποίησης που άργησε λίγο να υλοποιηθεί λόγω του θανάτου του Μάο και του σκανδάλου του Γουότεργκεϊτ. Έτσι οι τροχοί της εμπορικής παγκοσμιοποίησης μπήκαν σε κίνηση επί Ρέηγκαν και Θάτσερ από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Η εξίσωση της παγκοσμιοποίησης ήταν αρχικά πολύ απλή. Από τη μια πλευρά υπήρχαν μεγάλα αποθέματα κεφαλαίου που αναζητούσαν κερδοφόρες επενδυτικές ευκαιρίες. Από την άλλη υπήρχε ένα τεράστιο ανθρώπινο δυναμικό που προσφερόταν έναντι όχι απλά ανταγωνιστικού, αλλά σχεδόν μηδενικού κόστους. Και βέβαια, αν και η Κίνα αποτελούσε την μεγαλύτερη δεξαμενή αυτού του δυναμικού, υπήρχαν και άλλες υπανάπτυκτες ή «αναπτυσσόμενες» χώρες (κατά την φρασεολογία εκείνης της εποχής) που καθιστούσαν την επενδυτική ευκαιρία δελεαστική, αν όχι ακατανίκητη. « Read the rest of this entry »

[Όταν ανησυχούμε ή διαμαρτυρόμαστε για την καταστροφή «φυσικού περιβάλλοντος» θα πρέπει να σκεφτόμαστε τι είμαστε διατεθειμένοι να εκχωρήσουμε ·

28/05/2020 § Σχολιάστε

Οικολογισμοί με αφορμή την πανδημία

Από τον ©Σπύρο Σφενδουράκη στην Athens Review of Books, τ,117, Μάιος 2020

Αληθεύει άραγε ότι οι πανδημίες, όπως η τρέχουσα, οφείλονται ή έστω συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, με την αλαζονεία του ανθρώπινου είδους, με τη στρεβλή πορεία που έχει πάρει ο πολιτισμός μας και μας απομακρύνει από τη φύση, όπως λένε και γράφουν πολλοί; Η αυθόρμητη αντίδραση των περισσότερων, ή τουλάχιστον όσων τρέφουν κάποιον σεβασμό για το φυσικό περιβάλλον, είναι το επιδοκιμαστικό κούνημα της κεφαλής. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό, όμως, απαιτεί προσεκτική εξέταση και ίσως μια κάπως διαφορετική προσέγγιση. Αυτή που θα υιοθετούσε ένας επιστήμονας που μελετά τις σχέσεις των οργανισμών, άρα και του ανθρώπου, με το περιβάλλον τους, όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα από την εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη μας. Δηλαδή, την προσέγγιση ενός εξελικτικού οικολόγου. Προσπερνώ το κοινωνικοπολιτικό ζήτημα της παραποίησης του τίτλου «οικολόγος» από όσους ενδιαφέρονται για «το περιβάλλον», επισημαίνοντας απλώς ότι εδώ αναφέρομαι στην επιστήμη της οικολογίας και όχι στις πολιτικές και κοινωνικές ομάδες που χρησιμοποιούν τον όρο ως μέρος του αυτοπροσδιορισμού τους.

Πώς θα προσέγγιζε το ερώτημα, λοιπόν, ένας εξελικτικός οικολόγος; Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε, εντός κάποιων ορίων φυσικά, την οπτική γωνία της επιστήμης αυτής με εκείνη ενός εξωγήινου ερευνητή που επισκέπτεται τον πλανήτη μας εδώ και εκατομμύρια χρόνια και η χρονική κλίμακα της μελέτης του εκτείνεται σε χρόνους πολύ διαφορετικούς από εκείνους της συνήθους εμπειρίας μας. Επίσης, εξετάζει τον άνθρωπο ως μία από τις συνιστώσες του έμβιου μέρους του πλανήτη μας. Τι θα διαπίστωνε ένας τέτοιος ερευνητής;

Καταρχάς θα έβλεπε ότι λοιμοί και πανδημίες, είτε οφείλονται σε ιούς είτε σε βακτήρια ή άλλους μικροοργανισμούς, εκδηλώνονταν ανέκαθεν στα περισσότερα είδη φυτών, ζώων και άλλων ομάδων έμβιων οργανισμών. Ακόμα και στις ανθρώπινες κοινωνίες εμφανίζονται λοιμοί αρκετά συχνά στο πέρασμα της ιστορίας, άλλοτε με κάπως τοπικό χαρακτήρα και άλλοτε υπό μορφή πανδημίας. Εξάλλου, οι σχέσεις παρασίτων-ξενιστών, στις οποίες εντάσσονται και οι προσβολές από τέτοια μικρόβια, είναι τόσο παλιές όσο σχεδόν και η ζωή, και οδήγησαν μάλιστα σε κρίσιμα άλματα την εξέλιξή της.

« Read the rest of this entry »

[Έγινε η πρώτη δοκιμή εμβολίου σε δύο εθελοντές ·

24/04/2020 § Σχολιάστε

Στην Οξφόρδη

Δυο εθελοντές ήταν οι πρώτοι άνθρωποι στην Ευρώπη στους οποίους έγινε η πρώτη δοκιμή εμβολίου για τον κορωνοϊό.
Την είδηση επιβεβαίωσε και ο κ.Μόσιαλος, ο οποίος δημοσιοποίησε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook την πληροφορία, με δήλωση ερευνήτριας του πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Πρόκειται για την Dr. Elisa Granato, ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Είναι μια από τους δύο πρώτους εθελοντές στους οποίους έγινε ο εμβόλιο.

συνέχεια στο BBC

Where Am I?

You are currently browsing the Science category at αγριμολογος.