[Walt Whitman, Μάτια που μάταια ποθούν το φως·
01/06/2023 § Σχολιάστε
Walt Whitman (1819-1892)
από το «Leaves of grass» ―απόδοση Μαριάννα Παπουτσοπούλου, 2017 (ανεκδ)
Ω ΕΓΩ Ο ΦΤΩΧΟΣ! Ω ΖΩΗ!
Ω εγώ ο φτωχός! ω ζωή!… ερωτήματα που επανέρχονται˙
Συρμοί ατελείωτοι απίστων— πόλεις που εντός τους μυρμηγκιάζει η βλακεία˙
κι ο εαυτός που ανειρήνευτος κατηγορεί τον εαυτό, ( ποιος άραγε στάθηκε πιο ανόητος από με, ποιος που του λείπει πιότερο η πίστη; )
Μάτια που μάταια ποθούν το φως — στόχοι αδιάντροποι— αγώνας που όλο ξαναρχίζει,
κι όλα να καταλήγουν σαν απρόσφορα— κι αργά τα ρυπαρά τα πλήθη που αντικρίζω ένα γύρο.
Χρόνοι άχρηστοι σαν αδειανοί, χαμένοι στη δική μου απραξία — πλεγμένοι φάδι με τον αδρανή, εμέ,
Το ερώτημα, εαυτέ! ακρότατα λυπητερό, επανέρχεται —ποιο το καλό μες σ’ όλα αυτά, φτωχέ εαυτέ, ζωή μου;
Απόκριση.
Ότι είσαι εδώ — ότι ζωή υπάρχει, και ταυτότητα˙
Ότι το παντοδύναμο το παίγνιο καλά κρατεί, και συ μπορείς να δώσεις, μερτικό σου, μια στροφή!
◉
[βουβό κύμα·
22/05/2023 § Σχολιάστε
Ο Σύριζα δεν μπόρεσε, ηθελημένα ή μη, να δει και να αναλύσει σωστά, κυρίως σοβαρά, την πραγματικότητα, θορυβοποιούσε με συνεχείς καταγγελίες μιαν άλλη χώρα. Οι ad hominem συκοφαντικές στοχοποιήσεις δεν είναι πολιτικός λόγος, είναι κατάλοιπα ενός νοσηρού νεο-αυριανισμού και ο πολακισμός δεν έχει πλέον ουσιαστική θέση σε μια κοινωνία του 21ου αιώνα· και τιμωρήθηκε γι΄αυτό. Η σιωπή νίκησε τον ανεξέλεγκτο θόρυβο. Η χώρα χρειάζεται μια σύγχρονη αριστερά και κεντροαριστερά. Ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός βλάπτει την κοινωνία.
◉
[λιβάνι·
17/05/2023 § Σχολιάστε
ναφθαλίνη
δεν θα ήταν θλιβερό ένας άνθρωπος (καλλιεργημένος ή μη), να έχει τις ίδιες α κ ρ ι β ώ ς απόψεις επί 30-40-50 συνεχόμενα χρόνια. Όχι, πείτε μου, αν σας βαστάει…
―δε θα μύριζε λιβάνι ή, στην ευγενέστερη περίπτωση ναφθαλίνη;
αγριμολογος 