[και συ κάνεις εκλογές μόνος σου ·
03/06/2022 § Σχολιάστε
©Landon Metz, Untitle, dye on canvas / courtesy Von Bartha Gallery, Basel.
Αλέξιος Τσίπρας (ο καημένος νομίζει και ονειρεύεται ότι θα ματακυβερνήσει): «Δεν κοιμάμαι τα βράδια, φοβάμαι τι θα παραλάβουμε -Στο Μαξίμου έμενα μέχρι 4 το πρωί για να βρίσκω λύσεις!»
«[…]Και πως να κοιμηθείς; Ο άλλος έφαγε μια υβριδική επίθεση στον Έβρο, μια δίχρονη πανδημία, 4 εμβολιασμούς, φωτιές και χιόνια, έναν πόλεμο στην Ευρώπη, ακρίβεια και ενεργειακή κριση και σου ρίχνει 10 μονάδες χαλαρά. Και πάει ατσαλάκωτος στις ΗΠΑ και τον αποθεώνει το κονγκρέσο όλο, και στριμώχνει τον Γερμανό και κείνος βγαίνει και τη λέει στον Τούρκο, βγαίνει δηλαδή ο ήλιος από τη Δύση. Και συ κάνεις εκλογες μόνος σου, πασχίζεις να συνδέσεις μια γείωση και πιάνεσαι από έναν πιτσιρικά που το πρωί λέει ότι του σπάσανε τα σαγόνια οι μπάτσοι και το απόγευμα δίνει συνέντευξη στην TV άθικτος. Πως να κοιμηθείς και πως να χαλαρώσεις; Άσε που βαράνε οι άλλοι νυχτιάτικα με τις βαριοπούλες.» [πληρωμένη απάντηση του Leo Kastanas]
◉
[Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα ·
01/06/2022 § Σχολιάστε
Κατερίνα Γώγου (1940-1993)
γεννήθηκε σαν σήμερα 1η Ιουνίου 1940
Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Εξάρχεια Πατήσια Μεταξουργείο Μετς.
Κάνουν ό,τι λάχει.
Πλασιέ τσελεμεντέδων και εγκυκλοπαιδειών
φτιάχνουν δρόμους και ενώνουν ερήμους
διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος
επαγγελματίες επαναστάτες
παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν
τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν
άλλα βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται.
Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα
στις ταράτσες παλιών σπιτιών
Εξάρχεια Βικτώρια Κουκάκι Γκύζη.
Πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια
μανταλάκια
τις ενοχές σας αποφάσεις συνεδρίων δανεικά φουστάνια
σημάδια από καύτρες περίεργες ημικρανίες
απειλητικές σιωπές κολπίτιδες
ερωτεύονται ομοφυλόφιλους
τριχομονάδες καθυστέρηση
το τηλέφωνο το τηλέφωνο το τηλέφωνο
σπασμένα γυαλιά το ασθενοφόρο κανείς.
Κάνουν ό,τι λάχει.
Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου
γιατί δεν τούς αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή.
Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουνε με μαύρο χρώμα
γιατί τούς ρημάξατε το κόκκινο
γράφουνε σε συνθηματική γλώσσα
γιατί η δική σας μόνο για γλείψιμο κάνει.
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα
στα χέρια σας. Στο λαιμό σας.
Οι φίλοι μου.
◉
[έχουμε γίνει μάλλον μια διακόσμηση πυθμένος ·
28/05/2022 § Σχολιάστε
Γιάννης Βαρβέρης (1955-2011)
Πιάνο Βυθού
Αυτές οι νότες
που σας στέλνω με την άνωση
δεν έχουν πια κανένα μουσικό ενδιαφέρον.
Απ’ τον καιρό του ναυαγίου
που αργά μας σώριασε τους δυo
ως κάτω στον βυθό
σαν βάρος έκπληκτο
το πιάνο του ολόφωτου υπερωκεανίου κι εγώ
έχουμε γίνει μάλλον μια διακόσμηση πυθμένος
μια υπόκωφη επίπλωση βυθού
ένα λουλούδι εξωτικό
ή ένα τεράστιο όστρακο
φωλιά ιπποκάμπων
διάδρομος ψαριών που όλο απορούν
μπρος στην ασπρόμαυρη αυτή μνήμη
του παπιγιόν των πλήκτρων του κολάρου.
Κι αν σε καμιά βαρκάδα σας
διακρίνετε στην ήρεμη επιφάνεια
τρεις πέντε δέκα φυσαλίδες
σαν ντο και σολ και μι
μη φανταστείτε μουσική
είναι λίγη σκουριά που όταν θυμάται
πιέζει κι ανεβαίνει.
Γι’ αυτό να μην ανησυχείτε.
το πιάνο μου κι εγώ
είμαστ’ εδώ πολύ καλά
εκπνέοντας ίσως πότε πότε νότες άσχετες
αλλά μες στην ασφάλεια πλήρους ναυαγίου
και ιδίως
μακριά επιτέλους
από κάθε προοπτική πνιγμού.
*
[Γιάννης Βαρβέρης, από τη συλλογή »Πιάνο βυθού »(1991)
αγριμολογος 