[…μονίμως ως τα αιώνια θύματα της Ιστορίας·
23/10/2025 § Σχολιάστε
The Arabs – a «Manufactured» People? [Lima Charlie News]
Πρόκειται για χώρες όπου οι δομές εξουσίας είναι είτε αρχαϊκές είτε μείγμα αρχαϊσμού και σταλινισμού. Πήραν ότι χειρότερο από τη Δύση και το κόλλησαν πάνω σε μια κοινωνία που από πολιτιστική άποψη είναι θρησκευτική.
Κ.Καστοριάδης: Ανάμεσα στο κενό της Δύσης και τον μύθο των Αράβων
«Από τη μια υπάρχει η τεράστια μυθοποίηση των Αράβων από τους ίδιους τους Άραβες, οι οποίοι αυτοπαρουσιάζονται μονίμως ως τα αιώνια θύματα της Ιστορίας. Στην πραγματικότητα, αν υπήρξε ένα κατακτητικό έθνος, από τον 7ο ως τον 11ο αιώνα, ήταν ακριβώς οι Άραβες. Οι Άραβες δεν είναι αυτοφυές είδος των βουνοπλαγιών του Άτλαντα στο Μαρόκο, ζούσαν στην Αραβία. Στην Αίγυπτο δεν υπάρχε ούτε ένας Άραβας. Η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα κατ’ αρχάς της κατάκτησης και του λίγο-πολύ αναγκαστικού εξισλαμισμού των υποταγμένων πληθυσμών, στη συνέχεια του επί αιώνες εποικισμού των Αράβων όχι από τους Ευρωπαίους μα από τους Τούρκους, και τέλος του δυτικού ημιαποικισμού για μια συγκριτικά πολύ μικρότερη περίοδο.
Και σε ποιά κατάσταση βρίσκονται σήμερα πολιτικά; Πρόκειται για χώρες όπου οι δομές εξουσίας είναι είτε αρχαϊκές είτε μείγμα αρχαϊσμού και σταλινισμού. Πήραν ότι χειρότερο από τη Δύση και το κόλλησαν πάνω σε μια κοινωνία που από πολιτιστική άποψη είναι θρησκευτική. Στίς κοινωνίες αυτές η θεοκρατία ποτέ δεν παρασαλεύτηκε: ποινικός κώδικας είναι το Κοράνι, ο νόμος δεν είναι αποτέλεσμα της βούλησης του έθνους, είναι ιερός. Το ίδιο το Κοράνι δεν είναι κείμενο, που αποκαλύφθηκε σε άνθρωπο, που γράφτηκε από ανθρώπινα χέρια. Είναι στην ουσία του θείο. Η βαθιά αυτή νοοτροπία διατηρείται,και αναζωπυρώνεται καθώς έρχεται αντιμέτωπη με τη νεότερη εποχή. Όμως τμήμα της νεωτερικότητας, είναι και τα χειραφετητικά κινήματα που σχηματίστηκαν για αιώνες στη Δύση. Χρειάστηκαν μακραίωνοι αγώνες για να επιτευχθεί ο χωρισμός του θρησκευτικού από το πολιτικό. Ανάλογο κίνημα δεν αναπτύχθηκε ποτέ στο Ισλάμ. Και το Ισλάμ έχει απέναντι του μια Δύση που επιβιώνει αναλώνοντας την κληρονομιά της, διατηρεί ένα φιλελεύθερο status quo, αλλά δεν δημιουργεί πια χειραφετητικές σημασίες. Αυτό που περίπου λέμε στους Άραβες είναι: πετάξτε το Κοράνι και αγοράστε βιντεοκλιπ της Μαντόνα. Και ταυτόχρονα τους πουλάμε Μιράζ με πίστωση…Είναι γνωστό πως για μια ολόκληρη περίοδο οι Άραβες ήταν πιο πολιτισμένοι από τους Δυτικούς. Έπειτα χάθηκαν. Εκείνο όμως που πήραν από την κληρονομία της αρχαιότητας δεν υπήρξε ποτέ πολιτικής υφής. Η πολιτική προβληματική των Ελλήνων, θεμελιακή για τη δημοκρατία, δεν γονιμοποίησε ούτε τους φιλοσόφους ούτε τις κοινωνίες των Αράβων».
[Συζήτηση με τον Edgar Moren, Le Monde 19 Μαρτίου 1991, και Κ.Καστοριάδης, Η άνοδος της ασημαντότητας, εκδόσεις Ύψιλον,μετάφραση Κ.Κουρεμένος, Αθήνα 2000, σελ.70 και σελ.75.
*
Ευχαριστώ τον φίλο Σπύρο Κουτρούλη >>> για την αντιγραφή.
◉
[Κατάρ·
22/10/2025 § Σχολιάστε
Ο Σαουδάραβας υπουργός Εξωτερικών αποκαλύπτει την υποστήριξη του Κατάρ στην τρομοκρατία
Όσοι γνωρίζουν την αγγλική, ας ακούσουν με προσοχή.
◉
[Η ελληνική έχει όλες τις καλές προθέσεις·
21/10/2025 § Σχολιάστε
Μέρος του«Σκεπτόμενου» (4500-3300 π.χ.), νεολιθικό αγαλματίδιο, βρέθηκε στην περιοχή της Καρδίτσας. [Εθνικό Αρχαιοελληνικό Μουσείο]
Ξένες λέξεις θα εισβάλλουν πάντα, και δεν είναι πάντα εύκολο, ούτε χρειάζεται, να τις εκβάλουμε ή να τις διαβάλουμε. Και εδώ που τα λέμε, είναι δύσκολο να επιβάλεις το ντόπιο σε πείσμα του συρμού, πρέπει όμως να το προβάλλουμε και να το περιβάλλουμε με τη στοργή που του αξίζει. Ποιος αμφιβάλλει γι’ αυτό;
ενσυναίσθηση: Η ‘συμπάθεια’ είναι παλιό, πολύ πριν τα ‘μάρμαρα’, λάφυρο των Άγγλων, Γάλλων, Πορτογάλων από τα ελληνικά. Οι λαφυραγωγοί διατήρησαν το νόημα, πλην δεν ήταν πάντα σεβαστικοί και όταν αργότερα υπεξαίρεσαν και την ‘εμπάθεια’, της ανέθεσαν άλλα σημασιολογικά καθήκοντα: ‘η ικανότητα να μπαίνεις στη θέση του άλλου και να κατανοείς τις σκέψεις και τα αισθήματά του’. Κι έτσι εμείς κάναμε ‘ρελάνς’ με την ‘εν-συν-αίσθηση’: ‘εν’ για τη μετακίνηση προς τον άλλον και ‘συν’ για την αλληλέγγυα στάση – πολύ πιο δραστικό και περιεκτικό. Όταν πρόκειται για προθέσεις, παίζουμε στο γήπεδό μας.
παρεμπιπτόντως: Παλιότερα, όταν προικώα των δεσποινίδων ήταν, μεταξύ άλλων, το πιάνο και τα γαλλικά, μπορεί να το έλεγαν ‘au fait’ ή ‘ à propos’ ή κάτι ανάλογο. Τώρα, με το αγγλόγλωσσο μονοπώλιο, σε κάμποσα στέκια επιπολάζει το ‘by the way’. Δεν είναι περίεργο που για πολλούς αυτό το τελευταίο είναι πιο οικείο και εύκολο από το ‘ειρήσθω εν παρόδω’ αλλά γιατί τόση ανορεξία για το ‘παρ-εμ-πιπτόντως’; Η συνέργεια των δύο προθέσεων (‘παρά’ και ‘εν’) συντομογραφεί με ακρίβεια ‘αυτό που επ’ ευκαιρία ή παρενθετικά πέφτει μέσα στην κουβέντα’. Η ελληνική έχει όλες τις καλές προθέσεις. Εμείς;
*
[πηγή: Το Βήμα της Κυριακής, «λεξιλογείον» – 08.12.2024
◉
[αλλοτινά: Κέρκυρα 1891·
20/10/2025 § Σχολιάστε
- Εβραϊκά σπίτια και καταστήματα λεηλατήθηκαν και κάηκαν.
- Πολλοί Εβραίοι χτυπήθηκαν ή σκοτώθηκαν.
- Εκατοντάδες δραπέτευσαν· μερικοί έφυγαν οριστικά από το νησί.
αγριμολογος 