αγριμολογος

[σελίδες γυρνούν ·

13/04/2022 § Σχολιάστε

©Adam McEwen / 30/45 Mass Suicide, 2011, detail, Inkjet print mounted on aluminum board, graphite, 114 x 104 x 10 cm (44 7/8 x 41 x 3 7/8 in.). Private collection / Courtesy Art Concept, 75003 Paris

φύλλο 23

δεν είναι λίγο να διαβάζεις τη φράση «όλος ο κόσμος ξέρει πως μια πόρτα που κλείνει από τον άνεμο κάνει δαιμονισμένο θόρυβο, κι εδώ δεν ακούστηκε τίποτα»* και μάλιστα μόλις στην δέκατη-πέμπτη σελίδα καθώς απολαμβάνεις καφέ στα μέσα ενός κλασικού ανοιξιάτικου απογεύματος του Απρίλη στον κήπο, λίγο δεν είναι. Ετοιμάζεσαι να ριχτείς στη μάχη κακοεπιλεγμένων αυτοσχεδιασμών, το ξέρεις· οι εικόνες όλες στραγγίζουν, σκέφτεσαι· οι ουρανοί βρίσκουν πάντα τρόπο να φωτίσουν, το περιμένεις· τι κάνει μια τέτοια φράση ένα ανοιξιάτικο απόγευμα Απρίλη, ακόμα κι οι σκιές φεύγουν ευχαριστημένες, οι σελίδες γυρνούν με το γνωστό ανεπαίσθητο θρόισμα της σιωπής έως το τελευταίο λεπτό της ανάγνωσης. Διάβασε, προλαβαίνεις· πριν καχύποπτοι σκεπτικιστές νιώσουν μια σκανδαλώδη δυσαναλογία.

Βρίσκονται καθ’ οδόν.

(*) Ζοζέ Σαραμάγκου «Περί Φωτίσεως», μετάφραση Αθηνά Ψύλλια, εκδόσεις Καστανιώτη.

[14.04.2009

◉

[διαφαινόμενοι δρόμοι ·

11/04/2022 § Σχολιάστε

©Lisa Oppenheim, Landscape Portraits (Purple Heart) (Version I), 2016, Set of four silver gelatin prints in Purple Heart frames, Quadriptych, Each part: 24 x 24 in. (61 x 61 cm) /Courtesy Gallery The Approach,London

νότα LXXXIV

γεμάτος ενθουσιασμό για την αξία των εφήμερων και των εντόνων, όπως οι πρώτες νεανικές εμπειρίες, ένα κλίμα άνθησης και επιθυμίας που κουβαλά τα πολλά των μεγάλων ποσοτήτων, η ποικιλία και οι καινούργιοι διαφαινόμενοι δρόμοι. όλα εκεί να απολαμβάνουν την περίοδο της λάμψης. όλα συγκατοικούσαν μαζί του· ώσπου ήρθε η ώρα των ώριμων στιγμών του έρωτα, του κόσμου, του θανάτου και το τέχνασμα έγινε η ουσιαστική εικόνα μιας γενιάς. ήρθε το φωτεινό πρωινό·

η ώρα που έπαψε να σβήνει ρυτίδες.

[13.04.2009

◉

[Ας ελπίσουμε ·

10/04/2022 § Σχολιάστε

©Δημήτρης Χαντζόπουλος, «Κ» 9.4.2022

Η Ουκρανία απέδειξε ότι δεν είναι ούτε Ουγγαρία (1956), ούτε Τσεχοσλοβακία (1968) ούτε η Γεωργία του 2008. Κανένας ηγέτης δεν το έσκασε, δεν συνθηκολόγησε, δεν έγινε (παρά τις επιθυμίες ντόπιων φλογερών… αγωνιστών της «Ειρήνης») Τσολάκογλου. Οι Ρώσοι δεν κατάλαβαν ακόμη καμία μεγάλη ουκρανική αστική περιοχή, αν και κατά την αποχώρησή τους ισοπέδωσαν πολλές μικρές και μεγάλες πόλεις. Βομβάρδισαν νοσοκομεία, σχολεία και νηπιαγωγεία. Φεύγοντας άφησαν κουφάρια, ομαδικούς τάφους, διαμελισμένα σώματα ―όλα αθώων αμάχων.

Ας ελπίσουμε μία μέρα να αποδοθεί δικαιοσύνη και η σημερινή ηγεσία της Ρωσίας να τιμωρηθεί για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ας ελπίσουμε αυτό το καθήκον, να το αναλάβει ο ίδιος ο ρωσικός λαός.

◉

[εκκωφαντική αφωνία·

07/04/2022 § Σχολιάστε

©Maria Laet, Recostura [Re-thread], 2019 / bastão a óleo sobre papel de algodão [oil pastel on cotton paper] -courtesy of «A Gentil Carioca» gallery

Εάν διαπιστώσετε ότι:
1. Λαλίλαστοι ιδεολόγοι παίζουν το βωβό έργο «Πέρα βρέχει!» – θρασυτάτως!
2. Κομματικοί γυρολόγοι οδύρονται για την κοινωνία, την ειρήνη, το δίκιο, τη φτωχολογιά – μεγαφωνικώς!
3. Διαμαρτυρόμενοι συμφεροντολόγοι εξορκίζουν τη βία, την αδικία, το κακό το ριζικό – ψευδοχριστιανικώς!
4. Σταλινικοί «ανθρωπιστές» κατακεραυνώνουν τον καπιταλισμό, τον νεοφιλελευθερισμό, την ακροδεξιά, τη διαφθορά – αζημίως!
5. Χλιαροί προοδευτικοί θυμούνται την παιδική τους ηλικία, αγαπούν τα άνθη, αυτολιβανίζονται, νοσταλγούν εξωτικά μέρη και «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε» – εμετικώς!
6. Αυτεπαρκείς χειροπράκτες (συγγραφείς και διανοούμενοι) που τσιρίζουν για το περιθώριο, τις μειονότητες, τις ταυτότητες και άλλα του δια-συρμού – περιπαθώς!
7. Ευαίσθητοι καλλιτέχνες που συμπαρίστανται πάντα στον ΑΝθΡΩΠΟ και στην ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ – ανερυθριάστως!
Να μην τα βάλετε μαζί τους. Να δείξετε κατανόηση. Οι άνθρωποι πάσχουν από αθεράπευτη «εκκωφαντική αφωνία» απέναντι στη λέξη ΟΥΚΡΑΝΙΑ (και όσα δηλώνει, συνδηλώνει, παραδηλώνει και καταδηλώνει αυτή τη στιγμή).