[ο Απάνθρωπος κυνισμός της Εκκλησίας προς την Ανθρώπινη ζωή ·
04/01/2021 § Σχολιάστε
κάρες άγνωστων μοναχών της Άνδρου
Κατά την σημερινή Συνεδρία η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, αφού επικύρωσε τα Πρακτικά της Εξουσιοδοτήσεως, εξέτασε τα δεδομένα που δημιουργήθηκαν ως προς την λειτουργία των Ιερών Ναών και την παρουσία των πιστών κατά τήν Εορτή των Θεοφανείων μετά τις αιφνιδιαστικές Κυβερνητικές ανακοινώσεις της Παρασκευής 2.1.2021, περί προληπτικής αυστηροποιήσεως των μέτρων εν όψει του ανοίγματος των σχολικών μονάδων.
Ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος κατόπιν διαλογικής συζητήσεως, αποφάσισε ομοφώνως τά εξής:
1. Δεν συναινεί στα νέα Κυβερνητικά μέτρα ως προς τη λειτουργία των Ιερών Ναών, εμμένει σε όσα συμφωνήθηκαν αρχικώς με την Πολιτεία και εντέλλεται οι Ιεροί Ναοί να παραμείνουν ανοικτοί για την συμμετοχή των πιστών στη Θεία Λειτουργία και τον Αγιασμό των υδάτων εντός των Ιερών Ναών της Εορτής των Θεοφανείων όπως άλλωστε είχε συμφωνηθεί και αποτυπωθεί στην Κ.Υ.Α. υπ’ αριθμ. Δ1α/ΓΠ.οικ. 80588/15.12.2020 (ΦΕΚ Β΄ 5509). Ζητεί από την Πολιτεία να γίνει απολύτως σεβαστή η ανωτέρω Κ.Υ.Α. χωρίς περαιτέρω προβλήματα, λαμβανομένου υπ’ όψιν του γεγονότος ότι κατά την εορτή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και τις λοιπές ημέρες του Αγίου Δωδεκαήμερου στους χιλιάδες Ενοριακούς Ιερούς Ναούς της Εκκλησίας της Ελλάδος με μέριμνα των κατά τόπους Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών και των ευλαβών κληρικών τηρήθηκαν όλα τα προβλεφθέντα υγειονομικά μέτρα για τον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού.
Συνεχίστε την ανάγνωση της ανακοίνωσης ->>>
Απαράδεκτη ανακοίνωση εν μέσω τόσων κρουσμάτων και θανάτων συμπολιτών μας
✿
[επετειακοί ύμνοι ―Φρίκη ·
04/01/2021 § Σχολιάστε
Χτες οι εκατοντάδες ύμνοι, με την ευκαιρία της επετείου του θανάτου (3 Ιανουαρίου, 1911) του συγγραφέα Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, στα social media, ιδιαίτερα στο facebook (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων), υπερέβησαν κάθε «μέτρον σοφίας» με πολλαπλά αλληλοΛάικ που αναπτέρωσαν πάμπολλα χαμένα Εγώ βγάζοντάς τα, επιτέλους, από την αφάνεια και οδηγώντας τα· προς μία γλαφυρή γραφικότητα.
✿
[τρία ύψιλον διατηρούν διαχρονικά την «αξία» τους·
03/01/2021 § 1 σχόλιο
❉
Βάζοντας την υπογραφή σου κάτω από
ένα αντικείμενο ή κείμενο, το υιοθετείς,
γίνεται δικό σου. Εσύ το εποίησες.
Εσύ ο δημιουργός του.
― Υποβολιμιαίος. Ο δι’ υποβολής υποκατασταθείς αντί άλλου, μη γνήσιος, πλαστός, νόθος. Ο κατ’ εισήγηση ή υπόδειξη άλλου γινόμενος, ο μη απορρέων εξ ενδομύχος πεποιθήσεως.
― Υποβόσκω. Αυξάνω ή δυναμώνω υπό τι αφανώς, εξακολουθώ την ύπουλο ή σκοτία ενέργειά μου, κυρίως επί αφανούς πυρός· και μεταφορικώς, επί κακού, νόσου ή σκοτίου συναισθήματος.
― Υποδαυλίζω. Εισάγω δαυλούς στην εστία ή ανακινώ τους υπάρχοντες προς ενίσχυση του πυρός. Μεταφορικώς, υποκινώ, υποθάλπω εχθρότητα, μίσος, διαμάχη, κλπ.
❈
Πέραν των προαναφερόμενων, να προσθέσω· διότι προσφάτως το έμαθα -δεν το εγνώριζα- ότι ο (φιλοσοφικός) όρος Υπερβατικός, δημιουργήθηκε από τον Immanuel Kant (tranzentenal), για να σημάνει την αρχή, η οποία παριστά τον εκ των προτέρων γενικό όρο «υφ’ ον και μόνον τα πράγματα είναι δυνατόν να αποβούν αντικείμενα της ημετέρας γνώσεως εν γένει. Ούτω, αι καθαραί διαισθήσεις (χώρος και χρόνος), αι κατηγορίαι, αι αρχαί της νοήσεως, είναι ιδέαι υπερβατικαί παρέχουσιν a priori τας μορφάς εντός των οποίων διατάσσονται τα εμπειρικά δεδομένα της γνώσεως, άνευ δε των μορφων αυτών αυτών τα εν λόγω δεδομένα δεν θα ήτο δυνατόν να νοηθούν». Κατά τον Καντ είναι λοιπόν υπερβατικός (σε αντίθεση με τον εμπειρικό), πας όρος που κατατίθεται εκ των προτέρων, και δεν έχει αποδειχθεί μέσω της Εμπειρίας.
Λοιπόν, διαβάζετε Καντ.
❉
[κι ἐγὼ χωρὶς ἀστέρι·
02/01/2021 § Σχολιάστε
Αργύρης Εφταλιώτης (Μήθυμνα 1849, Αντίπολη Γαλλίας 1923)
ψευδώνυμο τοῦ Κλεάνθη Μιχαηλίδη.
Πατινάδα
Τώρα ποὺ ἡ νύχτα πύκνωσε καὶ γέρνει τὸ φεγγάρι
ποὺ ἕνα ἀγόρι ξαγρυπνάει γιὰ τὸ χατήρι σου,
ποὺ τὸ σκοτάδι ἡ γῆς φορεῖ κι ὁ οὐρανὸς τὴ χάρη,
ἔβγα φεγγαροπρόσωπη στὸ παραθύρι σου.
Ἔβγα καὶ γλυκοπότισε λουλούδια μαραμένα,
κι ἂν ἔχεις στάλα πονεσιὰ μὲς τὴν καρδούλα σου,
λυπήσου με, καὶ δόστηνα σὲ χείλη διψασμένα,
ν᾿ ἀναστηθῶ σὰ λούλουδο μὲ τὴ δροσούλα σου.
Ἡ θάλασσα τὴ γῆς φιλάει καὶ τὶς ἰτιὲς τ᾿ ἀγέρι,
κι ἐγὼ μονάχα δὲ φιλῶ τὰ δυὸ χειλάκια σου,
μὲ χίλια ἀστέρια ὁ οὐρανός, κι ἐγὼ χωρὶς ἀστέρι,
σκοτάδι ἡ γῆς, κι ἐγὼ χωρὶς τὰ δυὸ ματάκια σου!
Κατέβα καὶ περπάτησε, νεράιδα μὲς τὰ σκότη,
καὶ μίλησέ μου νὰ θαρρῶ πὼς ἀναστήθηκα,
πές μου τὰ λόγια τὰ γλυκὰ ποὺ πρωτολέει ἡ νιότη,
κι ἂς ἀποθάνω ἀκούγοντας πὼς ἀγαπήθηκα.
αγριμολογος 