αγριμολογος

Robert Musil (1880 – 1942)

©Alighiero Boetti, Mappa 1984 / Embroidery on canvas 112.0 x 176.0 cm

[…] Ο
πατριωτισμός στην Αυστρία ήταν πολύ ιδιαίτερο θέμα. Διότι τα παιδιά της Γερμανίας μάθαιναν απλώς να περιφρονούν τους πολέμους των παιδιών της Αυστρίας, και ακόμα διδάσκονταν ότι τα παιδιά της Γαλλίας ήταν εγγόνια παραλυμένων ασώτων που το έβαζα κατά χιλιάδες στα πόδια, μόλις έβλεπαν ένα Γερμανό εθνοφρουρό με μεγάλη γενειάδα να τους πλησιάζει. Και με αντίθετη διανομή ρόλων, καθώς και τις επιθυμητές αλλαγές, μάθαιναν ακριβώς τα ίδια και τα παιδιά της Γαλλίας, Ρωσίας και Αγγλίας, που είχαν επίσης υπάρξει πολλές φορές νικητές. Τα παιδιά είναι καυχησιάρικα, τους αρέσει πολύ να παίζουνε κλέφτες και αστυνόμους, και είναι ανά πάσα στιγμή πρόθυμα να θεωρήσουν την οικογένεια Χ, η οποία κατά σύμπτωση είναι η δική τους, που διαμένει στο Μεγάλο Σοκάκι Ψ, ως την σημαντικότερη οικογένεια του κόσμου. Μπορούν λοιπόν να κερδηθούν εύκολα από τον πατριωτισμό. Στην Αυστρία όμως τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα, διότι ναι μεν είχαν νικήσει και οι Αυστριακοί σε όλους τους πολέμους της ιστορίας τους, πλην όμως μετά το τέλος των περισσότερων από αυτούς τους πολέμους είχαν αναγκαστεί σχεδόν πάντα να εκχωρήσουν κάποια εδάφη. Αυτό βάζει σε σκέψεις, και ο Ούλριχ στην έκθεση του με θέμα την αγάπη για την πατρίδα έγραψε ότι ένας σοβαρός φιλόπατρις δεν επιτρέπεται να θεωρεί την πατρίδα του καλύτερη από όλες τις άλλες· […]

*

[Ρόμπερτ Μούζιλ, Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες Τόμος Ι, μτφρ. Τούλα Σιέτη, εκδόσεις Οδυσσέας

©Raymond Hains, Tôle, 1960 – courtesy Galerie Natalie Seroussi, Paris

θλιμμένος αέρας αδύναμος καυτός η γκρίζα μαυρίλα της καταιγίδας τα μαύρα απειλητικά χάσματα της γέφυρας οι καπνοί του τρένου τα καμένα φύλλα με τους ανεπαίσθητους θορύβους η μυρωδιά του φρέσκου καφέ ένα τσιγάρο σκέψεις και το γεγονός να πλησιάζει σαστισμένο όπως κι αυτός· η αναπνοή βγήκε ορεξάτη από το ρυθμό του ύπνου· ένας κάδος απορριμμάτων δίπλα στη πολύχρωμη καρέκλα επάνω της ένας πλαστικός κούκλος στραπατσαρισμένος να κάθεται· να ρεμβάζει την αρρώστια αποτυχημένων στεναγμών· ήταν πρωί γιατί οι νύχτες περνούν γρήγορα.