[gravibus verbis_[XLI]: αφού ο Εωσφόρος χτυπά πρώτα το ράσο·
24/07/2025 § Σχολιάστε

Σταμάτης Σπανουδάκης: «Πάντα ο εωσφόρος, ο πατέρας του ψεύδους, ο πραγματικός μας εχθρός, η απείρως εξελιγμένη και αποτελεσματική παγκόσμια μυστική υπηρεσία, ο αρχηγός της διαπλοκής του πνεύματος και του σώματος, του αρρωστημένου και ακόρεστου εγωισμού, χτυπάει πρωτίστως το ράσο. Τον επίσκοπο, τον μοναχό, τον απλό παπά του χωριού. Και πολλές φορές βρίσκει ευήκοα ώτα».
το λινκ αυτό έγινε και πρωτοσέλιδο στην Ελεύθερη Ώρα >>>
*
Επιβεβαίση Γιώργου Ζαμπέτα: «Μάλιστε Κύριε, Μάλιστε Κύριε…»
✳︎
viii] – [ix] – [x] – [xi] – [xii] – [xiii] – [xiv] – [xv] – [xvi] – [xvii] – [xviii] – [xix] – [xx] – [xxi] – [xxii] – [xxiii] – [xxiv] – [xxv] – [xxvi] ― [xxvii] ― [xxviii] – [xxix] – [xxx] – [xxxi] – [xxxii] – [xxxiii] – [xxxiv] – [xxxv] – [xxxvi] – [xxxvii] – [xxxviii] – [xxxix] – [XL]
◉
[το λίγο που αδιάκοπα ανθίζει·
24/07/2025 § Σχολιάστε

stratos fountoulis, Erevos VII, acrylic on canvas, 1998
αυθαιρεσία 10η
κάθε μας συνάντηση και μία έκπληξη, λες. υπάρχει μια σκιά στο τέρμα κάθε απόστασης, μια απρόσμενα αισιόδοξη διέξοδος γέννημα δικό μας που καραδοκεί, στέκεται με ένα μέτρο ευτυχίας προτείνοντας την τελευταία πράξη, αυτό το λίγο το μεγάλο που αδιάκοπα ανθίζει, ο πρόξενος εκείνος του θαυμαστού που φαντάζεται κι ονειρεύεται με το δειλό το φως, μια δύσκολη ισορροπία είναι αλήθεια. περασμένα μεσάνυχτα όμως· κι έρχονται άλλες ανάσες από τα παλιά, δεν σε ξυπνούν, σε φιλούν
και σε κοιμίζουν.
*
[9 Μαρτίου, 2009
◉
.
.
[οι «ανθρωπιστές» δεν έμαθαν για σφαγές Δρούζων·
23/07/2025 § Σχολιάστε
Οι κακοί Ισραηλινοί και οι καλοί ισλαμο-τζιχαντιστές
[…] Το συσσωρευμένο μίσος των ισλαμιστικών ομάδων μαίνεται εναντίον μειονοτήτων όπως οι Δρούζοι. Οι πράξεις τους καταγράφονται σε βίντεο, συχνά καταγεγραμμένα από τους ίδιους τους δράστες και αναρτημένα στο διαδίκτυο χιλιάδες φορές. Όποιος καταλαβαίνει αραβικά μπορεί να δει αυτές τις εικόνες. Όποιος καταλαβαίνει αραβικά μπορεί επίσης να ακούσει και να διαβάσει τη συνοδευτική ρητορική μίσους. Διάφορα συριακά παρατηρητήρια παρέχουν καθημερινές αναφορές για την κατάσταση στη χώρα. Τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα.
Τι ακούμε γι’ αυτό από το κοινό στα δημοκρατικά κράτη ; Εκκωφαντική σιωπή. Καμία διαμαρτυρία στους δρόμους, κανένα hashtag. Καμία κατάληψη αίθουσας διδασκαλίας πουθενά, κανένα σχόλιο για μαζικές δολοφονίες ή ύποπτη γενοκτονία. Καμία συζήτηση για την πολιτική της Γερμανίας στη Συρία.
Οι δράστες στη Συρία δεν είναι ξένοι. Φορούν τις στολές της αστυνομίας της «νέας τάξης» στη νέα Συρία, ένα χωνευτήρι τζιχαντιστικών πολιτοφυλακών υπό την διοίκηση του Abu Mohammed al-Jolani. Το γεγονός ότι τώρα αυτοαποκαλείται Ahmad al-Sharaa και φοράει γραβάτες δεν αλλάζει πολλά στον χαρακτήρα του : ο Al-Jolani ήταν πολέμαρχος της Αλ Κάιντα που ασχολούνταν με την εξάλειψη όσων δεν ακολουθούσαν την ιδεολογία του.
Οι τελευταίες μέρες ήταν ένα ακόμη μάθημα για τα διπλά μέτρα και σταθμά. Ενώ οι φλόγες έβγαιναν από τα σπίτια, οι γυναίκες και τα παιδιά έφευγαν, οι άνδρες δολοφονούνταν και οι ηλικιωμένοι παρενοχλούνταν, δεν υπήρχε ούτε μια ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στις ενέργειες και τους δράστες.
Μέχρι που το Ισραήλ παρενέβη και – όπως είχε κάνει στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας – έσπευσε στρατιωτικά να βοηθήσει τους διωκόμενους Δρούζους. Αλλά τότε! Τότε ξαφνικά εμφανίστηκε: αγανάκτηση : Πώς μπορούσε το Ισραήλ να «παρουσιάζεται ως προστάτιδα δύναμη» ! Ο Αλ-Τζολανί απαγόρευσε οποιαδήποτε παρέμβαση και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν την αλληλεγγύη του Ισραήλ ως πρόβλημα «αντίθετα με το διεθνές δίκαιο». Κι όμως, ο στρατός του Ισραήλ έκανε αυτό που η ίδια η Δύση έπρεπε να είχε κάνει εδώ και πολύ καιρό. Και το έκανε υπό την πίεση της δικής του κοινότητας Δρούζων στο Ισραήλ, η οποία είχε ήδη συνδέσει τη μοίρα της με αυτή του εβραϊκού κράτους το 1948. Το Ισραήλ προστάτευσε ενεργά τους διωκόμενους.
Γνωρίζουμε καλά τα διπλά μέτρα και σταθμά. Όποιος μοιράζεται εικόνες από τη Γάζα και καταγγέλλει το Ισραήλ δεν λέει ποτέ λέξη για τη σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τους απαχθέντες ομήρους που εξακολουθούν να κρατούνται αιχμάλωτοι σε σήραγγες, δεν έχει συμπόνια. Ούτε έχει συμπόνια για τον λαό της Γάζας, ο οποίος χρειάζεται μόνο ένα πράγμα : ελευθερία από τον τρόμο της Χαμάς.
*
©Ahmad Mansour Die Welt 22/7/25 Via Babis Georges Petrakis
ΥΓ: Μέσα σε τέσσερις μέρες δολοφονήθηκαν πάνω από 1000 Δρούζοι, σχεδόν όλοι άμαχοι. Οι τζιχαντιστές εισέβαλαν στο νοσοκομείο της πόλης Σουέιντα και εκτέλεσαν εν ψυχρώ γιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και ασθενείς. Κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο βίντεο το οποίο δείχνει τζιχαντιστές να αναγκάζουν τρεις Δρούζους να πηδήξουν στο κενό και αυτοί να τους πυροβολούν. Η μεταφορά όλων αυτών των ορδών έγινε και με πούλμαν που ανήκουν σε τουρκική εταιρεία. Έτσι, για να έχουμε ολοκληρωμένη την εικόνα.
Τώρα που έχουν γίνει όλα γνωστά εξηγείται πλήρως ο βομβαρδισμός των εγκαταστάσεων του υπουργείου άμυνας της συριακής κυβέρνησης στη Δαμασκό από την ισραηλινή αεροπορία. Και δυστυχώς υπήρξαν και πάλι οι φωνές των αφελών και των επιτηδείων που αποδοκίμασαν αυτόν τον βομβαρδισμό. [Σάκης Μουμτζής]
◉
[άλλο αλήθεια, άλλο πολιτική ορθότητα·
20/07/2025 § Σχολιάστε
Ζητήματα Ελευθερίας

του αγριμολόγου, μέρος μια παλιάς ξυλογραφίας…
Σημασία δεν έχει ―απ’ ότι έχουμε καταλάβει ή, προσπαθούν να μας πείσουν ότι― η αντικειμενική αλήθεια, αλλά το «πολιτικά ορθό» που απέχει πολύ από την αλήθεια. Ωστόσo, εδράζεται σε μια ισχυρότερη μεταθεωρητική θέση, σύμφωνα με την οποία εκείνo που λογίζεται ως «πολιτικώς ορθό» είναι και γενικότερα ορθό και αυτό επιβάλλεται μέσα από ένα είδος ιδεολoγικής τρομοκρατίας. Με τον τρόπο αυτό, έννοιες όπως η αλήθεια και η αντικειμενικότητα στην επιστήμη, ή η αποτελεσματικότητα μέτρων στην αντιμετώπιση κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων, παραμερίζονται αν συγκρούονται με αυτό που λογίζεται ως πολιτικά ορθό.
Ο γνωστός μας George Carlin με απλά λόγια ορίζει την πολιτική ορθότητα: «εμφανίζεται μεταμφιεσμένη σε ανεκτικότητα, αυτοπαρουσιάζεται ως μάχη κατά των διακρίσεων, ωστόσο αποπειράται να περιορίσει και να ελέγξει τον τρόπο έκφρασης των ανθρώπων με αυστηρούς κώδικες και απαρασάλευτους κανόνες… Δεν είμαι βέβαιος, αν αυτός, είναι ο σωστός τρόπος για να καταπολεμήσουμε τις κοινωνικές διακρίσεις.» [Georgε Carlin, Three Times Carlin: An Orgy of George. New York: Hyperion, 2006]
(μάλλον) Συνεχίζεται…








