αγριμολογος

[Σαχτάρ – Παναθηναϊκός 0-0 (3-4 στα πέναλτι) | Highlights

15/08/2025 § Σχολιάστε

◉

[σε φρόνιμους και παραλυμένους·

04/08/2025 § Σχολιάστε

François Villon, Επιτάφιος

François Villon (c. 1431–1464)

XVIII. ΕΠΙΤΑΦΙΟ

ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΕΔΩ ΣΤΟ ΔΩΜΑ ΑΥΤΟ.

ΑΠ’ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΗ ΣΑΪΤΑ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟ,

ΕΝΑ ΣΚΟΛΙΤΑΡΟΥΔΙ ΤΡΥΦΕΡΟ:

ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΒΙΓΙΟΝ ΤΟ ΛΕΓΑΝ, ΤΟ ΚΑΗΜΕΝΟ.

ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΡΟΥΠΙ ΓΗΣ, ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΟ

ΕΙΧΕ ΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟ ΒΙΟΣ ΕΔΩ ΚΙ ΕΚΕΙ:

ΣΚΑΜΝΙΑ, ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΨΩΜΙ ΦΡΥΜΕΝΟ.

ΠΕΣΤΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ ΣΤΟ ΘΕΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΚΗ:

ΕΥΚΗ

Χάρισε αιώνια ανάπαψη και φως,
Κύριε, σ’αυτόνε το συφοριασμένο,
Που ούτε ένα ρούπι της γης, ούτε στρωμένο
Πλούσια τραπέζι απόχτησε ο φτωχός.
Από μαλλιά και γένεια ήταν σπανός,
Ωσάν αυγό σκληρό ξεφλουδισμένο.
Χάρισ’ του αιώνια ανάπαψη και φως.

Τον στείλαν στο μπουντρούμι στανικώς
Με μια κλωτσιά στον κώλο, συστημένο,
Κι ας φώναζε: «Εκκαλώ!», πετυχημένο
Δεν είναι και πολύ το κόλπο αυτό.
Χάρισ’ του αιώνια ανάπαψη και φως.

✳︎

XIX. ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ
ΤΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Σε κάθε ιερωμένο, ή καλόγρια,
Σε φρόνιμους και παραλυμένους.
σε ζητιάνους, τεμπέλικα κορμιά,
Σε ρουφιάνους, σε πόρνες που σφιγμένους
Μπούστους φορούν και φούστες, σε σβημένους
Κορτάκηδες από έρωτα καημό,
με φίνες στενές μπότες ποδεμένους,
Σ’ όλον τον κόσμο κράζω ευχαριστώ.

Σε κορίτσια που δείχνουν τα βυζιά
Για να’ χουν πιο πολλούς προσκαλεσμένους,
Σε χήρες και κοπέλες, για παντρειά,
Σε θεατρίνους και σε μασκαρεμένους
Παλιάτσους, σε ξενύχτες μεθυσμένους.
Σ’ αγύρτες που δετές απ’ το λαιμό
Σέρνουν μαϊμούδες, σε χρεοκοπημένους,
Σ’ όλον τον κόσμο κράζω ευχαριστώ.

Όξ’ από κείνα τα’ άτιμα σκυλιά,
Που μ’ έκαναν να φάω μουχλιασμένα
Ψωμιά και να πιω βρώμικα νερά
-Που τα’ άντερά μου είν απ’ αυτά αργασμένα-
Με πορδές θε να τά ‘χα φιλεμένα,
Τώρα όμως κάθουμε και δεν μπορώ.
Δυνατά, μη μαλώσω με κανένα,
Σ’ όλον τον κόσμο κράζω ευχαριστώ.

✳︎

ΧΧ. ΑΛΛΗ ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ

Εδώ η διαθήκη τέλειωσε και κλει
Του Φρανσουά Βιγιόν του φουκαρά.
Στην κηδεία του ελάτε, χριστιανοί,
Σαν χτυπήσει η καμπάνα θλιβερά.
Φορέστε άλικα ρούχα μοναχά:
Στου ερώτου τη φωτιά μαρτυρικό
Θάνατο ήβρε• τα’ ορκίστη στ’ αχαμνά,
Καθώς άφηνε γεια στον κόσμο αυτό.

Και τον πιστεύω, μα το ναι, γιατί
Απ’ όλες τις αγάπες του σκληρά
Διώχτηκε σαν ψωριάρικο σκυλί.
Σε τόπο που δεν βρέθηκε αγκαθιά
Ως με το Ρουσιγιόν, όπου γερά
Να μην κράτειε ξεσκλίδια απ’ το φτωχό
Βρακί του, τό ‘πε ο ίδιος στα σωστά,
Καθώς άφηνε γειά στον κόσμο αυτό.

Κι έτσι τά ‘φερε η μοίρα του η σκληρή,
Στο χαροπάλεμά του μοναχά
Μ’ ένα κουρέλι, ο δόλιος, να βρεθεί.
Κι ακόμα ο έρωτας να τον τυραννά
Μπήζοντάς του ολοένα πιο βαθιά
Το νκοπίδι του το φαρμακερό:
Γι’ αυτό κι εμείς θαμάξαμε έτσι δα,
Καθώς άφηνε γειά στον κόσμο αυτό.

Πρίγκιπα, πόχεις χάρη ευγενικιά,
Να τι ΄πεκαμε γι’ αποχαιρετισμό:
Ήπιε απ’ το μπρούσκο μια γερή ρουφιά,
Καθώς άφηνε γειά στον κόσμο αυτό.

✳︎

[François Villon, Μπαλλάντες και άλλα ποιήματα -Επιμέλεια-Μετάφραση Σπύρος Σκιαδαρέσης, Εκδόσεις Γαβριηλίδη

Οι μπαλάντες και άλλα ποιήματα του Francois Villon, με εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια του Σπύρου Σκιαδαρέση, είχαν εκδοθεί για πρώτη φορά το 1947 από το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και το 1979 από το Πλέθρον, ενώ οι Τροβαδούροι. Προβηγκιανοί τραγουδιστές του Μεσαίωνα, σε επιμέλεια και μετάφραση του Σπύρου Σκιαδαρέση, είχαν μείνει για πολλά χρόνια στο συρτάρι του μεταφραστή προτού εκδοθούν για πρώτη φορά από το Πλέθρον το 1982.

Στάχτες >>>

◉

[το γκάρισμα·

02/08/2025 § Σχολιάστε

[…]Κάθεται στα ορεινά της Βουλής, φορώντας ένα ευδιάκριτο κατακίτρινο σακάκι (ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία για το ποια κάνει τη φασαρία) και συμπεριφέρεται σαν εξαχρειωμένος οπαδός ομάδας της Γ’ Εθνικής που πάει επί τούτου στο γήπεδο, για να φωνάξει, να προκαλέσει, να εκνευρίσει.

Με στριγκή υστερική φωνή διακόπτει αδιάκοπα και σταθερά ανά ένα λεπτό τον ομιλητή Πρωθυπουργό με ουρλιαχτά, ειρωνείες και προσβολές.

Επιδιώκει συνειδητά να του διαλύσει τον ειρμό της σκέψης, να του σπάσει τα νεύρα. Αδιαφορεί επιδεικτικά για τις αρχικές παραινέσεις και τις οργίλες (στη συνέχεια) παρατηρήσεις του Προέδρου της Βουλής, να μη διακόπτει τον ομιλητή. Συνεχίζει ακάθεκτη και ανεπηρέαστη, λες και πρόκειται για ρομπότ προγραμματισμένο να τρελάνει αυτόν που έχει βάλει στόχο.

Μετά την εικοστή διακοπή, ο ομιλητής δεν αντέχει πια. Τα νεύρα του διαλύονται, η κρίση του θολώνει. Ξεχνά τους αστικούς του τρόπους και την προειλημμένη απόφασή του να μην της δώσει πάτημα για κανέναν λόγο. Οπότε ξεσπά.

«Σταματήστε πια να γκαρίζετε!» (στον πληθυντικό). Αυτό ήταν. Η Ζωή με τα κίτρινα κέρδισε. Σαν την άλλη παλιά Μαρία με τα κίτρινα, που έπαιζε στα δάκτυλα και τον άντρα της και τον γείτονα.

Τα μέσα ενημέρωσης και τα social media εκρήγνυνται. «Ο πρωθυπουργός τραμπούκησε». «Είπε σε αρχηγό κόμματος ότι γκαρίζει». «Την είπε γαϊδούρα». «Είναι τρόπος αυτός;» «Είναι αυτό επίπεδο πρωθυπουργού;» «Αυτό είναι το ήθος της παράταξης που εκπροσωπεί;» «Αν ήταν άντρας. θα του το ‘λεγε αυτό;»

Τα δελτία ειδήσεων και οι ιστοσελίδες προβάλλουν μόνο το «γκαρίζετε». Οχι τις είκοσι διακοπές πριν το ξέσπασμα. Λογικό. Πού τηλεοπτικός χρόνος για να προβληθεί όλο αυτό το συνεχές μπούλινγκ; Δελτίο ειδήσεων κάνουμε, όχι ντοκιμαντέρ. Τα βασικότερα δείχνουμε. Και το «γκαρίζετε» είναι σαφές, περιεκτικό, καίριο, kinky. […] Πηγή: Protagon.gr