Επεισόδιο: ελευθερίας της έκφρασης
12/01/2017 § Σχολιάστε
Σήμερα η δίκη -είμαστε όλοι Πετρουλάκης

σκίτσο του ©Δημήτρη Χαντζόπουλου για τη δίκη Πετρουλάκη στο liberal.gr
Ο κ. Πετρουλάκης στις 27 Μαρτίου 2015, «Ο Π. Καμμένος μου ζητά 1 εκατομμύριο», ξεχωρίζω:
Στο κείμενο στο οποίο αναφέρεται ο κ. Καμμένος, όπως εύκολα μπορείτε να διαπιστώσετε, υποστηρίζω πολιτικές απόψεις, χρησιμοποιώ πολιτικούς χαρακτηρισμούς για την πρόσφατη και παλαιότερη πολιτεία του, αναφέρομαι δε σε γνωστά σε όλους μας περιστατικά που χαρακτηρίζουν τη θητεία του, όπως έχει αυτονόητη υποχρέωση κάθε δημοσιογράφος να κάνει απέναντι στα δημόσια πρόσωπα. Αλήθεια, δεν έχει βήμα στον δημόσιο λόγο να υπερασπιστεί τον εαυτό του ο υπουργός; Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι δεν θα ακουγόταν ο αντίλογός του και διάλεξε να απαντήσει με αγωγή;
Ασφαλώς όχι. Επιλογή του είναι ο εκφοβισμός και ο παραδειγματισμός των υπολοίπων, αλλά πλανάται ο κ. Καμμένος. Δεν σκοπεύουμε να καταθέσουμε τη δημοσιογραφική μας ταυτότητα, οι συνάδελφοί μου και εγώ, επειδή γινόμαστε ενοχλητικοί σε κείνον ή σε άλλους. Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής, δεν νοείται δημοκρατία χωρίς ελεύθερο διάλογο και καθήκον των δημοσιογράφων είναι ο έλεγχος των δημοσίων προσώπων.
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
plaisir: πολική αρκούδα στην Ηρώδου Αττικού
10/01/2017 § Σχολιάστε
Με προτίμησιν εις το ηλεκτρονικόν σιγαρέτον

[The polar bears breath catches the light to look like it’s breathing fire (Photo: ©Josh Anon/Solent News & Photo Agency)]
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
[εντιμότατοι σύντροφοι·
10/01/2017 § Σχολιάστε
[Έτσι σκουριάζουνε σιγά-σιγά κακότροπες μικρολογίες·
08/01/2017 § Σχολιάστε
Giambattista Vico (1668–1744)

Όπως τα κτήνη, έτσι και οι λαοί έχουν συνηθίσει να μη σκέφτονται τίποτε άλλο ειμή μόνον τα ιδιαίτερα οφέλη και τις ιδιαίτερες προνομίες τους, στη δε φάση της ακραίας ιδιοτροπίας τους –ή, μάλλον, υπερηφάνειάς τους– φουσκώνουν από κτηνώδη οργή και μανία, αρκεί να τους πειράξεις και μια τρίχα μονάχα και, μολονότι έχουν μεγαλώσει και τη φήμη τους και ως προς τον πληθυσμό τους, και τα μέλη τους ζουν δίπλα το ένα στο άλλο, κατ’ ουσίαν διαβιούν χωριστά, το κάθε άτομο για τον εαυτό του –μονήρες μέσα στην απόλυτη μοναξιά– με τα γούστα και τις επιθυμίες του σαν να είναι πραγματικά ζώα, και ούτε καν ανά δύο δεν μπορούν να συμφωνήσουν, μιας και το καθένα κοιτάει τη δική του χαρά και ευχαρίστηση […] Έτσι, κυλούν αιώνες βαρβαρότητας και μες στα μοχθηρά μυαλά σκουριάζουνε σιγά-σιγά οι κακότροπες μικρολογίες, και οι άνθρωποι τώρα, με τη βαρβαρότητα του στοχασμού, έχουν μετατραπεί σε θηρία αγριότερα από τα θηρία που ήσαν, όταν υπέκυπταν μόνο στην πρώτη βαρβαρότητα, σε αυτή των αισθήσεων δηλονότι. Διότι οι πρώτοι λαοί κατέχονταν από μια γενναιόδωρη αγριότητα, μπροστά στην οποία όλοι μπορούσαν να αμυνθούν και από την οποία όλοι μπορούσαν να ξεφύγουν, αφού τους ήταν δυνατόν να την προβλέψουν, οι παρηκμασμένοι λαοί, αντιθέτως, ασκούν μια δειλή και αχάριστη αγριότητα γεμάτη κολακείες και εναγκαλισμούς, που είναι παγίδες καλοστημένες, για να αρπάξουν την περιουσία των φίλων και των συγγενών τους και για να τους στερήσουν τη ζωή…
*
[Giambattista Vico, Η Νέα Επιστημονική Γνώση, μτφρ., Γιώργος Κεντρωτής, εκδόσεις Gutenberg via Politeianet.gr]
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες









