δεν διαθέτει Πολιτισμό ο σοφός λαός και οι
04/08/2016 § Σχολιάστε
Εκπρόσωποί του;;;
Αν το πρόβλημα «διαχείρισης» των σκουπιδιών και των αποβλήτων γενικώς ήταν μόνο θέμα κονδυλίων, δεν θα υφίστατο, θα είχε λυθεί.
[αγριμολόγος έφα]
Αυτές τις σκέψεις έχω να καταθέσω λαμβάνοντας υπόψη τα, κατά καιρούς, (συνεχιζόμενα κι ασταμάτητα!) αιτήματά μας στα αρμόδια όργανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Κομισιόν κ.α. Ευρωπαϊκών οργάνων, περί της διαχείρισης των αποβλήτων σε όλη, ανεξαιρέτως, την επικράτεια της χώρας μας.
Διότι η βαριά μας βιομηχανία παραμένει ο Πολιτισμός.
(το ψάρι δεν βρωμάει μόνο από το κεφάλι αλλά και από την ουρά)
*
*
Ο σ.Δρίτσας στην Τσιρκολάνδη
29/07/2016 § Σχολιάστε
Ποίηση: Aποχαιρετά τους πρόσφυγες με… Νατάσα Θεοδωρίδου
Με αφορμή τη μετεγκατάσταση σε δομές φιλοξενίας, των προσφύγων και μεταναστών, που εδώ και έξι μήνες φιλοξενήθηκαν προσωρινά στο λιμάνι του Πειραιά, ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θοδωρής Δρίτσας αφιέρωσε… ένα τραγούδι.
«Τους αφιερώνουμε για να τους συνοδεύουν, στίχους από το εξαιρετικό τραγούδι «Στα λιμάνια ανάψανε φωτιές» σε μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα και στίχους του Τάσου Μπουλμέτη, με ερμηνεύτρια τη Νατάσα Θεοδωρίδου:
Πες μου τι ζητάς ,στους σταθμούς που αγάπησες,
ότι κι αν σου πουν οι πυξίδες δείχνουν πάντα το Βοριά
Αν δεν προδοθείς απ’ τα χνάρια που άφησες,
δε θα λυτρωθείς αν γυρίζεις στα λημέρια της πληγής
Τα ντουμάνια στου τρένου τις γραμμές, σου δείχνουνε το χθες, θες δε θες
Στα λιμάνια των φάρων οι ριπές ανάψανε φωτιές, αχ μην κλαις» αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργού…
p_k_m_n
24/07/2016 § Σχολιάστε
Gas Mask Parade, Tokyo, by Masao Horino 1936-1939 -from oldpicsarchive.com
21.07.1928
21/07/2016 § Σχολιάστε
Ο Κώστας Καρυωτάκης αυτοκτονεί στην Πρέβεζα
Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία, όμως, πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι’ αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική. Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ’ αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές !!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.
[Υ.Γ.] Και για ν’ αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Όλη νύχτα απόψε, επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ορισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.
