[επανεξετάστε τα όλα·
02/05/2025 § Σχολιάστε
Walt Whitman 1819-1892
Αγαπήστε τη γη και τον ήλιο και τα ζώα. Περιφρονήστε τα πλούτη, δώστε ελεημοσύνη σε όποιον ζητά. Αφιερώστε το εισόδημά σας και την εργασία σας σε άλλους… Επανεξετάστε όλα όσα σας έχουν πει στο σχολείο ή την εκκλησία ή σε οποιοδήποτε βιβλίο. Απορρίψτε οτιδήποτε προσβάλλει την ψυχή σας· και η ίδια σας η σάρκα θα είναι ένα σπουδαίο ποίημα.
*
[απόδοση: αγριμολόγος, επιλογή από το ποίημα «Leaves of Grass»
◉
[στολισμένες «φιλοσοφικά» άποψεις που… δικαιολογούν τη βία κατά της ελεύθερης έκφρασης·
01/05/2025 § Σχολιάστε
Ζητήματα ελευθερίας
φωτο: polilegal.com/
Ένας γνωστός, από αυτούς που αρέσκονται να λένε με δέκα λέξεις,[*] ό,τι μπορεί να ειπωθεί με δύο, αναμορφώνει αισθητικά το επιχείρημα του Νίκου Μπίστη – περί γέρων που μισούν τη νιότη τους – για να καταφερθεί εναντίον όσων αντέδρασαν στην αχρειότητα που συνέβη στον «Ιανό».
Κι αφού χλευάσει τους «γέροντες που συνασπίστηκαν κατά της εικόνας της νιότης τους», διαπιστώνει ότι: «απείρως πιο βίαιη και “φανατική” ήταν η πολιτικοποιημένη νεολαία πριν σαράντα πενήντα χρόνια».
Και «πριν στεγνώσει το μελάνι» της εξυπνάδας του – η οποία θα μπορούσε να συνοψιστεί σε τέσσερις λέξεις: «Μπράβο παιδιά, πάντα τέτοια!», ένα νέο περιστατικό επιβεβαίωσε τις «ομορφιές» στις οποίες επιδίδονται οι τραμπούκοι τους οποίους υπερασπίζεται:
Χτες ένας μεταπτυχιακός φοιτητής που αντιστάθηκε, στην εισβολή κρανοφόρων ΑΝΤΙΦΑ στη Νομική, διακομίστηκε στο νοσοκομείο, με τραύματα στο κεφάλι …
Ένας ακόμη κρίκος στη μακρά αλυσίδα αυταρχικότητας και τρομοκρατίας με την οποία οι νταήδες καταλύουν για δεκαετίες την ακαδημαϊκή ελευθερία, χτίζοντας καθηγητές στο γραφείο τους, διαπομπεύοντας πρυτάνεις, απαγορεύοντας την είσοδο στο Παν/μιο ομιλητών που δεν εγκρίνουν, και βανδαλίζοντας ή παραδίδοντας στις φλόγες ιστορικά κτίρια, όπως του ΕΜΠ.
Και καλά, ο συντάκτης- που είναι γνωστό ότι παρασύρεται από τον οίστρο της ωραιοπαθούς κενολογίας του – οι φίλοι μου που τον επιδοκίμασαν, αντιλαμβάνονται σε ποια ασχήμια συναίνεσαν; [©Θάνος Χ. Καψάλης στο fcbk >>]
______________
[*] η απάντησή μου στον σεβαστό κύριο καθηγητή: «πάντως δεν δικαιολογούνται τα «ντού» προκειμένου να εμποδιστεί η (οποια) ελεύθερη άποψη, με ό,τι κι αν στολίσουμε με λέξεις για να δώσουμε νόημα σε πράξεις που χαρακτηρίζονται από ολοκληρωτική νοοτροπία».
◉
[International Jazz Day ·
30/04/2025 § Σχολιάστε
Thelonious Monk
Η Διεθνής Ημέρα Τζαζ είναι η 30η Απριλίου, η οποία ανακηρύχθηκε ως τέτοια από τη Γενική Συνέλευση της ΟΥΝΕΣΚΟ τον Νοέμβριο του 2011. Στόχος είναι να επισημάνει στη διεθνή κοινότητα τις αρετές της τζαζ ως εκπαιδευτικό εργαλείο και ως δύναμη προώθησης της ειρήνης, του διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ των ανθρώπων.
Η ημερομηνία 30 Απριλίου επιλέχθηκε επειδή συμπίπτει με την τελευταία μέρα του Απριλίου που είναι αφιερωμένος στη μουσική τζαζ στις ΗΠΑ, η οποία και είναι πατρίδα αυτής της μουσικής. Η πρωτοβουλία για την ανακήρυξη οφείλεται στον Αμερικανό τζαζίστα και πρέσβη καλής θελήσεως της ΟΥΝΕΣΚΟ Χέρμπι Χάνκοκ.
International Jazz Day is an International Day declared by the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization in 2011 «to highlight jazz and its diplomatic role of uniting people in all corners of the globe.» It is celebrated annually on April 30.
◉
[δεν είναι αυτό που βλέπουμε, είναι αυτό που είμαστε·
28/04/2025 § Σχολιάστε
Photo: book lovers –fcbk >>>
Να ταξιδέψω; Για να ταξιδέψω φτάνει να υπάρχω: πηγαίνω από μέρα σε μέρα, σαν από σταθμό σε σταθμό στο σιδηρόδρομο του κορμιού μου, ή του πεπρωμένου μου, σκυμμένος πάνω από τους δρόμους και τις πλατείες, πάνω από τα πρόσωπα και τις χειρονομίες, πάντα ίδια και πάντα διαφορετικά, όπως, τελικά, είναι και τα τοπία.
Εάν φαντάζομαι, βλέπω. Τι παραπάνω κάνω ταξιδεύοντας;
Μόνο μια αδυναμία ακραία της φαντασίας δικαιολογεί τη μετακίνηση σαν μέσο πλήρωσης των αισθήσεων.
«Κάθε δρόμος θα σε οδηγήσει στην άκρη του κόσμου».
Αλλά η άκρη του κόσμου, από τότε που ο κόσμος εξαντλήθηκε όταν τον φέραμε βόλτα, είναι το ίδιο το μέρος απ’ όπου έφυγες.
Στην πραγματικότητα, η άκρη του κόσμου, όπως και η αρχή του, είναι προσωπική μας σύλληψη του κόσμου.
Μέσα μας είναι που τα τοπία έχουν τοπίο. Γι’ αυτό, όταν τα φαντάζομαι, τα δημιουργώ. Αν τα δημιουργώ, υπάρχουν. Κι εφόσον υπάρχουν, τα βλέπω όπως βλέπω και τα άλλα.
Γιατί να ταξιδέψω; Στη Μαδρίτη, στο Βερολίνο, στην Περσία, στην Κίνα, στον καθένα από τους δύο Πόλους – πού αλλού θα βρισκόμουνα παρά μέσα σε μένα τον ίδιο, με τη δική μου ιδιαιτερότητα και το δικό μου τρόπο να αισθάνομαι.
Η ζωή είναι αυτό που εμείς την κάνουμε να είναι.
Τα ταξίδια είναι οι ίδιοι οι ταξιδιώτες.
Αυτό που βλέπουμε, δεν είναι αυτό που βλέπουμε, είναι αυτό που είμαστε.
*
[Φερνάντο Πεσσόα, απόσπασμα από Tο Βιβλίο της ανησυχίας, μτφρ. Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις Εξάντας 2008
αγριμολογος 