[Μαρινάκης, Σεραφείμ, η Θεοτόκος και το…VAR ·
09/05/2025 § Σχολιάστε
«[…]Εκτός επίσης από το ολοφάνερο «δέσιμο» του Μαρινάκη με τον μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, το οποίο διατυμπάνιζαν αμφότεροι με κάθε ευκαιρία και για το οποίο θα μας δοθούν πολλές αφορμές να επανέλθουμε στη συνέχεια, όλοι οι εργαζόμενοι στον όμιλο της Alter Ego λαμβάναμε προσκλήσεις για να παρευρεθούμε σε αγιασμούς με αφορμή συνήθως την έναρξη είτε της νέας ποδοσφαιρικής είτε της νέας δημοσιογραφικής περιόδου. Η προσέλευση στον εκάστοτε αγιασμό ήταν προαιρετική και προσωπικά δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να δικαιολογηθώ έστω και προσχηματικά για ποιο λόγο ουδέποτε προσήλθα σε αυτό το χαρμόσυνο μπουγέλωμα, αλλά κρίνοντας από τα βίντεο και τις φωτογραφίες που είδα εκ των υστέρων είμαι σε θέση να αξιολογήσω ποιοι από τους παρευρισκομένους συναδέλφους μου σφίγγονταν για να μην πεθάνουν από τη ντροπή και ποιοι για να μην πεθάνουν από τα γέλια. Ανέσυρα συχνά από τη μνήμη μου την περίφημη ρήση του ολλανδού σούπερ ντούπερ ποδοσφαιριστή Γιόχαν Κρόιφ «Εάν εισακούγονταν οι προσευχές όλων μας, όλα τα παιχνίδια θα έληγαν ισοπαλία» και σε περίπτωση που αποκτούσα ποτέ οικειότητα με τον Μαρινάκη, θα τον ρωτούσα πού ακριβώς επέρριπτε την ευθύνη τις χρονιές που ο Ολυμπιακός δεν έπαιρνε το πρωτάθλημα: ήταν χαλασμένο το stuff του αγιασμού ή ήταν απατεωνίσκος ο ρασοφόρος με την αγιαστούρα; Κοιτώντας μάλιστα και τα φωτογραφικά στιγμιότυπα από τον τελικό του Ολυμπιακού με την Φιορεντίνα στο Conference League του 2024, όπου ο μεν μητροπολίτης Σεραφείμ ευλογούσε επιδεικτικά τα συγκεντρωμένα πλήθη, ο δε Μαρινάκης εξίσου επιδεικτικά ασπαζόταν ξανά και ξανά ένα μικρό εικόνισμα της Παναγίας, αλλά και με δεδομένο ότι το αποτέλεσμα κρίθηκε από ένα γκολ που επικύρωσε το VAR, πολύ θα ήθελα να ζητήσω από το ευσεβές δίδυμο να με διαφωτίσει γύρω από τον βαθμό εξοικείωσης της Θεοτόκου με τη νέα τεχνολογία.[…]»
[©Πέτρος Τατσόπουλος, Το Παιδί του Διαβόλου, εκδόσεις Μεταίχμιο (απόσπασμα)
◉
[Stop στους τραμπούκους των ΑΕΙ·
09/05/2025 § Σχολιάστε
Άξια συγχαρητηρίων η κυρία που εναντιώθηκε στον αυταρχισμό και υπερασπίστηκε την αξιοπρέπειά της στο επεισόδιο με τον τραμπούκο της Πανεπιστημιούπολης. Όμως, δεν είναι η μόνη, ούτε η πρώτη που αντέδρασε στην αυθαιρεσία που έχει γίνει καθεστώς στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Έχω την τιμή, όπως και πολλοί εξ ημών, να έχω φίλο πανεπιστημιακό ο οποίος πριν μερικά χρόνια, υπέβαλε μήνυση κατά φοιτητή ο οποίος τον κακοποίησε και επίσης παρέπεμψε στο πειθαρχικό φοιτητή που αντέγραφε.
Αν ο συνάδελφοί του, έστερξαν – παρότι πρόεδρος του Τμήματός του – να τον υπερασπιστούν (και στις δυο περιπτώσεις), το αφήνω στην όχι αναγκαστικά επινοητική φαντασία σας…
Απλώς, κάποια στιγμή η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει τους ανθρώπους αυτούς, που με τη – κατά κυριολεξία – γενναιότητά τους υπερασπίζονται το δημόσιο πανεπιστήμιο. Αν φυσικά δεν επιθυμεί να επικρατήσει η σιωπή και η ατιμωρησία. [Του φίλου Θάνου Χ. Καψάλη >>]
ΥΓ: Η γυναίκα που είχε μισθώσει τον χώρο και λειτουργούσε για πρώτη ημέρα, ζήτησε από τον φοιτητή να μην κολλήσει αφίσες στο τζάμι, άρχισαν να σπρώχνονται και ο νεαρός την χαστούκισε.
Ο…νεαρός (ετών 34!) φοιτητής που χτύπησε την ιδιοκτήτρια του κυλικείου της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών του Πολυτεχνείου, στα επεισόδια ξέσπασαν τη Δευτέρα (05/05) στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου.
Είχε προηγηθεί επεισόδιο στο προαύλιο μεταξύ αριστερής παράταξης φοιτητών και αναρχικών για το ποιος θα κολλήσει αφίσες στο κυλικείο, το οποίο λειτουργούσε για πρώτη ημέρα ως επιχείρηση μετά τον τερματισμό της κατάληψης του χώρου που είχε προηγηθεί με επέμβαση των Αρχών.
Η γυναίκα που είχε μισθώσει τον χώρο, ζήτησε από τον φοιτητή να μην κολλήσει αφίσες στο τζάμι, άρχισαν να σπρώχνονται και ο νεαρός την χαστούκισε, ενώ πάνω στην συμπλοκή, από την βούρτσα που κρατούσε στα χέρια, πετάχτηκε κόλλα και της μπήκε στο αυτί.
◉
[sine materia·
06/05/2025 § Σχολιάστε
Ε.
Ο χώρος είναι επαρκής· ιδιαίτερα αν ψαλιδίσουμε κομμάτι τις κοφτερές αιχμές και κάποιες ζωηρές άκρες· τις ενοχλητικά πειστικές. Χρειάζεται και η απαραίτητη αντικατάσταση των ανθρώπων με φωτοτυπίες -είναι σφόδρα πρακτικές και αρχειοθετούνται δίχως κόπο. Ίσως αφήσω ορισμένες λέξεις για την εσχάτη λέμε τώρα, ανάγκη τυχόν εθιμοτυπικής επίσκεψης φράσεων που έχουν την τάση να επαναλαμβάνονται ηχηρά, αναγκαίες για να δικαιολογούμε τις μετέπειτα μακρινές μας σιωπές. Ποιος ξέρει. Οι δυσοίωνες συνέπειες των, είναι γνωστές· όταν στην β’ στροφή η Ικεσία στρέφεται προς στους θεούς και οι επικλήσεις αρχίζουν αδικαιολόγητα να καλπάζουν. Ίσως τότε όλα· να θυμίζουν
ανατροπή.
*
Βρυξέλλες 8.5.15
αγριμολογος 