[sine materia·
30/08/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο [sine materia·
α.
ο αγριμολόγος φωτογραφίζει τη καθημερινότητα στην πόλη της Λιλ
δεν επιτρέπω/επιτρέπω θεμέλια στα κύματα· φάνηκε/ξαναφάνηκε -δεν είναι πλέον ασύλληπτη· νιώθεις/δεν νιώθεις αλλά η φράση μίλησε για άγνωστο έρωτα· ένας αργός/ταχύς ρυθμός νοητός και προσδιορισμένος· άλλαξε/μείνε η φράση συνεχίζει να σε στοιχειώνει· θυμίσου/ξέχασε η γλυκειά εντύπωση δεν σβήνει· καθαρά/ακαθόριστα η φράση επιμένει χτίζει πάνω στα κύματα· χάθηκε/λαχτάρησε αλλά την είδε για έστω μία ακόμη φορά· δέχεσαι/δεν δέχεσαι πρόσκληση πρέπει να παραβρεθείς· υλικές/άυλες λεπτομέρειες έχουν το άρωμά τους· οικοδεσπότες/δεσπότες αφήστε αέρινες φράσεις εκλεκτές κι αναγνωρίστε μυστικές υπόκωφες εντολές· αυτές αγαπούμε/μισούμε.
.
◉
.
ένα ταξίδι βαθιά μέσα στη μέρα
28/08/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ένα ταξίδι βαθιά μέσα στη μέρα
Επιστολή έκτη
Με το αργό άνοιγμα της πρωινής κουρτίνας, το πρώτο τέντωμα κι ένα μικρό χασμουρητό, μαζεύτηκε τεμπέλικα ένα παιχνιδιάρικο γούνινο φως στις άκρες των ποδιών της, τρίφτηκε όλο μπαχάρια και μυρωδικά, ύστερα έτρεξε στη μέσα επιφάνεια των μηρών και στην κοιλιά, ένιωθα να ξυπνάει μέσα στο στήθος της ένα μεγάλο αγαθό ζώο, διψασμένο για τις ζεστές δεξαμενές του γάλακτος: η μικρή μας κόρη, το πρωί, στην εξοχή. Έξω απ’ τον παράθυρο το χώμα, λιμνούλες λάσπης, οι πυράκανθοι, ένα γυαλιστερό πνευστό που δεν έβλεπα και δεν άκουγα αλλά ήξερα, άρχιζε ένα ταξίδι βαθιά μέσα στη μέρα.
Νιώθω ότι μου λείπεις
…………………………και το νιώθω ότι δεν το νιώθεις.
[Γιάννης Ζέρβας, Τζούλια 2, εκδόσεις Άγρα]
.
photo: Agrimologos
.
Συνενοχή-ρατσισμός. Αθλιότητα
27/08/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Συνενοχή-ρατσισμός. Αθλιότητα
Oταν η συνενοχή διαλύει τη συνοχή
Σε χωριό της Φθιώτιδας, έξω από τα Καμένα Βούρλα, παππούς έσπασε στο ξύλο ένα μικρό αγόρι από την Αλβανία γιατί στην παιδική χαρά τραυμάτισε κατά λάθος το εγγόνι του (κουτούλησαν με αποτέλεσμα να ανοίξει η μύτη του δεύτερου). Το Αλβανάκι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο μπροστά στα τρομαγμένα μάτια των συνομηλίκων του και κάποιων περαστικών ενηλίκων, που κοντοστάθηκαν ως θεατές της σκηνής. Το συμβάν κατέγραψε η Ηλιάνα Σουσώνη στη στήλη «Προβολές» της «Κ» (22/8).
Οταν ο Αλβανός πατέρας (χρόνια κάτοικος του χωριού) πήγε στο Αστυνομικό Tμήμα δεν βρέθηκε κανείς από τους αυτόπτες μάρτυρες να καταθέσει. Η τοπική κοινωνία σιώπησε.
Στην Yδρα, την περασμένη Παρασκευή, κλιμάκιο του ΣΔΟΕ δέχθηκε επίθεση από επιχειρηματίες και κατοίκους του νησιού γιατί οι ελεγκτές ζήτησαν από ιδιοκτήτρια εστιατορίου, που δεν έκοβε αποδείξεις, να τους ακολουθήσει στο Τμήμα. Η συνέχεια του επεισοδίου έχει περιγραφεί και σχολιαστεί με σαφή (ευτυχώς) απέχθεια: κάτοικοι προπηλακίζουν το ΣΔΟΕ, κόβουν νερό και ρεύμα στο Αστυνομικό Tμήμα και «αγανακτισμένοι», δηλώνουν την με κάθε τρόπο «ανυπακοή» τους, διατρανώνουν την επιθυμία τους να παραμείνουν στο ελέω ασυδοσίας καθεστώς της φοροδιαφυγής. Η τοπική κοινωνία σιώπησε και εδώ. Καμία αντίδραση από παράγοντες ή συλλόγους που επιδεικνύουν αξιοσημείωτη ευαισθησία σε θέματα που αφορούν το περιβάλλον, τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού.
Τα δύο διαφορετικά μεταξύ τους γεγονότα συναντιούνται στην ίδια συνένοχη σιωπή. Δεν είναι η πρώτη φορά -ούτε πρόκειται να είναι η τελευταία- που μικρές κοινωνίες ορθώνουν τείχη για να προστατεύσουν εαυτούς, την επόμενη μέρα, σχέσεις και ισορροπίες εδραιωμένες στο, κατ’ αυτούς, καλό και κακό.
Oσο η αθλιότητα βρίσκει στέγη, τα αποστήματα θεριεύουν. Γίνονται Βέροια (ο φόνος του μικρού Aλεξ το 2006), γίνονται Κερατέα, γίνονται Κόρινθος (ο «πόλεμος» του δημάρχου, κατοίκων και της Χρυσής Αυγής να μη μεταφερθούν παράνομοι μετανάστες στο στρατόπεδο). Η συνένοχη σιωπή και η «αγανάκτηση» των τοπικών, κλειστών κοινωνιών έχουν συχνά την ίδια αφετηρία. Οδηγούν στη δαιμονοποίηση, καταργούν τη συνευθύνη, υπερασπίζονται τη βία και την ανομία, διαλύουν τη συνοχή της ευρύτερης κοινωνίας. Και, δυστυχώς, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, δεν μπορούμε να μεταθέσουμε την ευθύνη σε καμία τρόικα και σε κανένα ΔΝΤ. Η κρίση ενός συστήματος που νοσεί δεν μετατίθεται. Διαδίδεται. Γίνεται επιδημία.
***
[Tης Μαριας Κατσουνακη στη Καθημερινή]
.
photo Agrimologos
άσκηση
26/08/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
– [17]
Αρχή. Τυχαίο. Μια θέση: Ανάδειξη του οικείου σε σκοτεινό, μυστηριώδες. Απουσία οικεία ή μυστηριώδης; Ερώτηση που κατατάσσεται στη διολίσθηση. Αν κανείς διαθέτει δύο μνήμες αντιμετωπίζει το αναπόφευκτο ζήτημα των αλληλεπικαλυπτόμενων χώρων –μία ομολογία του τύπου «δεν ξέρω σε ποιον αιώνα να σας κατατάξω»• θα ήταν εντιμότερη. Άργησα. Σύρθηκα σε πρόσκαιρους δρόμους αυστηρώς στερημένους νοήματος. Προτιμότερο το λύγισμα του μπράτσου• παρά της καρδιάς. Μη-τυχαία. Κατάληξη.
.
[όλες οι «ασκήσεις»]
.
