αγριμολογος

Φλοίσβος
Ένας τονωτικός ψυχάνεμος φρεσκάρει την ύγρανση των αισθημάτων, εκπνέοντας αργά τ’ αποσιωπητικά των εχθρών σου και μεταβάλλοντάς στα σε ψίθυρο κάποιου αγαπημένου προσώπου

✳︎

Απόκρυφα
Απόκρυφα μέλη σε κοινή θέα, κρυμμένες ηγετικές ικανότητες αποκαλύπτουν.

✳︎

Ακαδημία
Εισαγωγή θρυλικού προσώπου σε άσυλο ανιάτων, καθιέρωση αλλοδαπής εθνικής εορτής και απώλεια οδοντοστοιχίας προλέγει.

#

[Νάσος Θεοφίλου, Ιστορίες του Καζαμία (από το κεφάλαιο Ονειροσκόπιο), εκδ. Εστία 1992

◉

Ήταν ήδη Σύλλογος, όταν δεν υπήρχαν οι υπόλοιποι…

Ο Παναθηναϊκός καλλιεργούσε ήδη άλλα αθλήματα όταν οι υπόλοιπες λαοφιλείς ομάδες της Ελλάδας δεν υπήρχαν καν στον αθλητικό χάρτη . Στα πρώτα τους βήματα ο ΠΑΟ είχε ήδη παλαίμαχους και γυναικείο τμήμα!

Το «τριφύλλι» είναι ένα από τα «αρχαιότερα» σωματεία της χώρας και από πολύ νωρίς στράφηκε και σε άλλα αθλήματα σε χρονική περίοδο που οι υπόλοιπες λαοφιλείς ομάδες της Ελλάδας (ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός, ΑΕΚ)  δεν υπήρχαν στον αθλητικό «χάρτη».

Για την ιστορία να υπενθυμίσουμε ότι η ΑΕΚ ιδρύθηκε το 1924, ο Ολυμπιακός το 1925 και ο ΠΑΟΚ το 1926.

Μέχρι τότε το δημιούργημα του Γιώργου Καλαφάτη είχε ήδη καταξιωθεί στη φίλαθλη γνώμη όλης της Ελλάδας καθώς μετρούσε τίτλους, είχε παρουσία αθλητών σε Ολυμπιακούς αγώνες, είχε μετρήσει τρεις πολέμους (Βαλκανικούς, Α΄Παγκόσμιος, Ελληνοτουρκικός) και εκτός του ποδοσφαίρου είχε τρία ακόμα επίσημα  τμήματα ενώ είχε ασχοληθεί με ακόμα τέσσερα.

Αναλυτικότερα από τα πρώτα χρόνια ίδρυσης του ο Παναθηναϊκός πέραν του φούτμπολ είχε διοργανώσει ακόμα αγώνες χόκει επί χόρτου (1911) και τένις περίπου την ίδια περίοδο.

Από κει και πέρα κομβική χρονιά είναι το 1912 για τον Σύλλογο καθώς ο Τζον Σίριλ Κάμπελ μάθαινε στους ποδοσφαιριστές του Συλλόγου τα μυστικά της πυγμαχίας και της ξιφασκίας.

Από κει και πέρα το 1919 ο Παναθηναϊκός άλλαξε… επίπεδο καθώς ενέταξε και επίσημα νέα τμήματα στο ενεργητικό του, έπειτα από το ταξίδι του Γιώργου Καλαφάτη στο Παρίσι για τους Διασυμμαχικούς αγώνες

Η συμμετοχή του στους Αγώνες είχε μεγάλη σημασία για την καλλιέργεια νέων τμημάτων στην ομάδα του ΠΑΟ, αλλά και για την εξέλιξη του ελληνικού ομαδικού αθλητισμού, καθώς εκεί εξασφάλισε την προμήθεια του αναγκαίου αθλητικού υλικού και πληροφοριών, ιδίως για το μπάσκετ  και την  πετοσφαίρση, αθλήματα άγνωστα ακόμα στην Ελλάδα.

Έτσι από το 1919 ο Παναθηναϊκός είχε επίσημα τμήματα μπάσκετ, βόλει και στίβου προκαλώντας τεράστια αίσθηση στην αθλητική κίνηση της εποχής.

Το 1925  γυναίκες και το 1928 παλαίμαχους!

Όταν λοιπόν Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ κάνανε τα πρώτα τους νηπιακά βήματα ο Παναθηναϊκός έκανε άνοιγμα ήδη στον γυναικείο αθλητισμό με τη δημιουργία του γυναικείου βόλει το 1926-ποδοσφαιρο γυναικων 1925 . Επιπλέον το 1928 ο Παναθηναϊκός συμμετείχε σε αγώνες παλαιμάχων που προκήρυξε το Γουδί.

Ο Παναθηναϊκός προπορευόταν στη δημιουργία άλλων τμημάτων  ακόμα και έναντι του Άρη και του Ηρακλή που είχαν ιδρυθεί νωρίτερα από τους υπόλοιπους.

πηγή > > >

✳︎

Όλα της κατηγορίας «αλλοτινά» —>

◉

Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι

πηγή »»» Staxtes2003.com: Αρχείο 14/12/2011

ΕΓΩ

Στο καταστραμμένο
οδόστρωμα της ψυχής μου
τα βήματα των τρελών
πλέκουν τις ανελέητες φράσεις της πατούσας.
Εκεί όπου οι πόλεις
κρέμονται
στη θηλιά του σύννεφου
και πάγωσαν πάνω
στους πύργους
τα τεθλασμένα ουρλιαχτά –
πηγαίνω μόνος μου να κλάψω μ’ αναφιλητά
τους χωροφύλακες
που είναι σταυρωμένοι
στο σταυροδρόμι.

***

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΖΥΓΟ ΜΟΥ

Στ’ άγνωστου πελάγους την μακρινή ακρογιαλιά
φάνηκε το φεγγάρι –
η σύζυγός μου.
Η ερωμένη μου με τα πυρόξανθα μαλλιά.
Το πλήθος των πολύχρωμων αστερισμών τρέχει πίσω
από την άμαξα.
Στεφανώνεται με γκαράζ αυτοκινήτων,
φιλιέται με περίπτερα εφημερίδων,
ο υπηρέτης με μισόκλειστα μάτια θωρεί τα πέπλα
του γαλαξία
που ‘ναι στολισμένα με πολύχρωμες λάμψεις.
Κι εγώ;
Βρωμούσε η φλεγόμενη παλάντζα
των παγωμένων κουβάδων που έβγαιναν από
τα μάτια των πηγαδιών.
Στης λίμνης τα μεταξωτά λαμνοκοπούσες,
Και οι λαγόνες σου, σα βιολί κεχριμπαρένιο,
τραγουδούσαν;
Σε μέρη όπου μεγάλες είν’ οι στέγες
Με το καλάμι να ψαρέψεις δεν μπορείς.
Στις λεωφόρους θα πνιγώ, τυλιγμένος στην άμμο της
νοσταλγίας:
αυτή είν’ η κόρη σου –
το τραγούδι μου
φορώντας καρό κάλτσες
στις καφετέριες!

***

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ

Η μαμά μου βρίσκεται στις γαλάζιες ταπετσαρίες.
Κι εγώ βολτάροντας σα πλουμιστό παγόνι,
τα σγουροκέφαλα χαμομήλια, μετρώντας
τα βήματά μου, βασανίζω.
Κι ενώ το δείλι παίζει σε χορδές σκουριασμένες,
το παραθύρι πλησιάζω,
πιστεύοντας,
πως θα δω ξανά
το βροχοφόρο σύννεφο
να έρχεται καταπάνω στο σπίτι.
Η μαμά είναι άρρωστη
και θροΐζουν τα βήματα του κόσμου
από το κρεβάτι μέχρι την άδεια γωνιά.
Η μαμά ξέρει –
είναι οι σκέψεις της τρελής ανακατωσούρας
που ξεπετάγονται κάτω από τη στέγη του
εργοστασίου Σουστόβ.*
Κι όταν το μέτωπό μου, στεφανωμένο με καπέλο
τσόχινο,
θα ματοκυλήσει το αχνό πλαίσιο
θα πω,
τραντάζοντας με την μπάσα φωνή μου το ουρλιαχτό
τ’ ανέμου:
«Μαμά.
Αν αρχίσω να λυπάμαι
το βάζο των βασάνων σας
που έσπασε το τακούνι του χορού των νεφελών, –
ποιος θα χαϊδέψει τα χρυσά χέρια,
που η ταμπέλα έδεσε στην βιτρίνα του Αβαντσό**;…»

***

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Μ’ αρέσει να βλέπω να πεθαίνουν τα παιδιά.
Ξεσπώντας σε γέλια μήπως προσέξατε το σκοτεινό λοφίσκο
πίσω από την προβοσκίδα της μελαγχολίας;
Κι εγώ –
στ’ αναγνωστήριο των δρόμων –
συχνά-πυκνά ξεφύλλιζα τα πτώματα βιβλίων.
Το μεσονύχτι
με μουσκεμένα δάχτυλα
ψηλαφούσε εμένα
και τον αδιαπέραστο φράχτη,
και μαζί με τις σταλαγματιές της νεροποντής
κάλπαζε πάνω στη φαλάκρα του τρούλου
η σύναξη των τρελών.
Βλέπω τον Χριστό, να φεύγει απ’ την εικόνα,
κι η λασπουριά να του φιλά, κλαίγοντας,
την άκρη του ανεμόδαρτου χιτώνα.
Ουρλιάζω στον τοίχο,
τα οργισμένα λόγια μου μπήγονται σα μαχαίρι
στο πρησμένο κορμί τ’ ουρανού:
«Ήλιε!
Πατέρα μου!
Λυπήσου με και μη με βασανίζεις!
Μακριά κυλά το αίμα μου
που έχυσα για σένα.
Είν’ η ψυχή μου
τα κουρέλια του σκισμένου βροχοφόρου σύννεφου
στον πυρπολημένο ουρανό
στο σκουριασμένο σταυρό του καμπαναριού!
Χρόνε!
Τουλάχιστον εσύ, χωλέ των Θεών κόλακα,
τη μορφή μου ζωγράφισε
στο ναό του δύσμορφου αιώνα!
Είμαι μόνος, σαν το τελευταίο μάτι
εκείνου που πλησιάζει ένα τυφλό!».

1913
________________________________________
* Σουστόφ, βιομήχανος και εργοστασιάρχης.
** Κατάστημα έργων τέχνης.

Μετάφραση: Βίκα Σελιβάνοβα και Χλόη Χατζηγαννέλη, υπό την εποπτεία του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη (ΕΚΕΜΕΛ – Σεμινάριο Λογοτεχνικής μετάφρασης από τα ρωσικά, 2010-2011)

Photo: Rodchenko, Portrait of Mayakovsky, 1924

Mια αισθητική της ζωής με την οποία επιτυγχάνουμε ώστε οι ύβρεις και οι ταπεινώσεις, που μας επιβάλλουν η ζωή και οι ζωντανοί, να μην καταφέρνουν ν’ αγγίξουν παρά μια περιφρονητέα περιφέρεια της ευαισθήσιάς μας, στην εξωτερική γωνιά της συνειδητής ψυχής.

Όλοι μας έχουμε μια περιφρονητέα πλευρά. Ο καθένας μας κουβαλάει ένα έγκλημα που έχει ήδη διαπράξει ή το έγκλημα που ψυχή του τού ζητά να διαπράξει.

✳︎

[Fernando Pessoa, Βιβλίο της ανησυχίας, Β’ Τόμος. Μτφρ., Μαρία Παπαδήμα. Εκδόσεις Gutenberg

◉