To βιβλίο της Λουκίας Ρικάκη στον Ιανό
06/10/2009 § Σχολιάστε
Πρόσκληση από την καλή μου φίλη, την Λουκία Ρικάκη – αφού δεν μπορώ να παρευρεθώ εγώ, πηγαίνετε εσείς στη θέση μου…
—
ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
18:00 – 20:30
Ιανος βιβλιοπωλειο
Σταδιου 24
—
Θα μιλήσουν για το βιβλίο οι
Τίτσα Πιπίνου, Συγγραφεας
Μαριέττα Πεπελάση, Συγγραφέας ψυχολόγος
Βασίλης Ρούβαλης, Συγγραφέας δημοσιογραφος
Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, Σκηνοθετης ηθοποιός
και ο Σταύρος Μπένος
Θα χαρεί πολύ να σας δει εκεί…
—
Έγραψε ο Φώτης Θαλασσινός.. για το βιβλίο …ένα βιβλίο φτιαγμένο με τα υλικά των παραμυθιών. Λέξεις, αιώνιοι έρωτες, φύση, χρόνος και χώρος που υφίστανται όπως στις ουτοπίες. Χωρίς να αντιμάχονται τη ζωή και την ομορφιά, αλλά μαζί τους σύμμαχοι στο μακρινό ταξίδι των ονείρων. Στη ρήξη των δεσμών και στην απελευθέρωση. Η συγγραφέας σ’ αυτό το βιβλίο της είναι ιδιαίτερα δυνατή στις αφηγήσεις που απεργάζεται. Γνωρίζει την αλχημική μέθοδο απόσταξης της ομορφιάς, τόσο από διαμάντια όσο και από άνθρακες. Εξυφαίνει τους μύθους της σαν την αράχνη που έχει τον ιστό της τέλεια φτιαγμένο.
Διαβάστε: Κείμενα κριτικές δημοσιεύσεις σχόλια στο μπλογκ του βιβλίου
[lucia rikaki tricky trick films ltd, 10 ionos dragoumi street athens 11528 greece / lrikaki@otenet.gr]
www.luciarikaki.gr / alwaysthesea.blogspot.com/ luciarikaki.blogspot.com
lah-lih-Dah
29/09/2009 § Σχολιάστε
δεν απάντησε• άρχισε να γελά μόνος του. όλα ήταν σε κείνη την κουβαρίστρα, ακόμα και αυτά τα κάγκελα του κελιού, ένιωθε σαν καναρίνι που αιλουροειδή γλείφονταν στην κίτρινη, χλωμή παρουσία του• όμως δεν πλησίαζαν, κι ένιωθε υπόχρεος στο σκοτεινό σύννεφο που έκρυβε τα χαρακτηριστικά του. γύρισε πλευρό. με το πρόσωπο στον τοίχο. ένιωθε άνετα με τη σφιχτή γραβάτα. «λίγες μέρες ακόμη άδεια, έτσι δεν είναι;» ναι, με το πρόσωπο στον τοίχο, τη συντροφιά της γλυκιάς ατέλειωτης υπόγειας διάβασης.
.
.
Dah-lih-lah
28/09/2009 § Σχολιάστε
Frédéric και Arthur Rimbeau, 1866 - photo©BNF/Département des Estampes
σου γράφω χωρίς σκοπό, δεν έχω κάτι στο νου, έτσι. Δευτέρα του τωρινού Σεπτέμβρη. κάποιες απροσδιόριστες εκκρεμότητες μου δημιουργούν το γνωστό σφίξιμο, τη στεναχώρια στο στομάχι, είναι και οι σκέψεις, το μάταιο, και οι λόγοι που τραβιόμασταν συνεχώς μακριά ο ένας από τον άλλον στο μακρινό θαμπό Τότε· τα κενά που κλέβαμε ρίχνοντας μέσα γόπες· τότε που σου μιλούσα για τους Λος Ολβιντάντος και τις πλείστες άλλες εικόνες που μας έκρυβαν τα πρόσωπα.
.
.
όταν ο Διαφωτισμός εγκαταλείπεται…
26/09/2009 § Σχολιάστε
…από τους Μαρξιστές και τη λοιπή Αριστερά στους δήθεν «φιλελεύθερους» του πιο στυγνού καπιταλισμού, καλά να πάθουμε.
Διαβάστε τη συνέχεια στο ιστολόγιο της χάρης, κι ευχαριστηθείτε το.
.
.
