Το νέο βιβλίο του Νίκου Παργινού
09/07/2009 § Σχολιάστε
Συγγραφικές συζητήσεις εφημερίδα «Έθνος» – 4 Ιουλίου ’09 -ένθετο «βιβλία για το καλοκαίρι»
Η συγγραφή του πρώτου του βιβλίου, της «Κρεμάλας», ήταν ένα ταξίδι αυτογνωσίας, το οποίο λειτούργησε λυτρωτικά για τον συγγραφέα Νίκο Παργινό. Στο δεύτερο βιβλίο του «Με τον έρωτα περνάει ο καιρός με τον καιρό περνάει ο έρωτας» μας ταξιδεύει στα μονοπάτια του έρωτα.
Ο συγγραφέας Δημήτρης Μαμαλούκας τον συναντά και συζητούν για το νέο του βιβλίο, τον έρωτα και τον χρόνο.
– Από τον τίτλο και μόνο το νέο σου βιβλίο φαίνεται πως μιλάει για τον έρωτας και τα… καιρικά φαινόμενα. Την επιρροή του χρόνου στα ανθρώπινα συναισθήματα, ένα μάλλον αγαπημένο θέμα της λογοτεχνίας.
Πρόκειται για μια ερωτική ιστορία που βάλλεται από κάθε είδους καιρικό φαινόμενο στη διάρκεια του χρόνου, ενώ μικρές ερωτικές ιστορίες της διπλανής πόρτας ξεδιπλώνονται στα μάτια των πρωταγωνιστών της. Αυτές οι φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους ιστορίες αναμένεται να καθορίσουν και το τέλος της κεντρικής. Το βιβλίο είναι μια προσπάθεια να αποκαλυφθεί η μοναδικότητα της κάθε ερωτικής εμπειρίας. Άλλωστε, λένε πως ο έρωτας δεν φτιάχνεται με καλούπια και δεν ορίζεται μονοδιάστατα. Για να είμαστε ειλικρινείς, κάθε πρόσωπο με το οποίο σχετιζόμαστε μας κάνει να ξεδιπλώσουμε και μια διαφορετική πτυχή του ίδιου μας του εαυτού. Αυτή άλλωστε είναι και η μαγεία της ζωής.
– Ο έρωτας λοιπόν που περνά με τον καιρό ή ο καιρός που περνά με τον έρωτα; Πόσο αμφίδρομη είναι αυτή η σχέση ειδικά στις μέρες μας;
Με κάθε είδους καιρό ο έρωτας πάντα βασιλεύει. Μόνο που ο καιρός εν τέλει είναι κι αυτός που φθείρει και τον ίδιο τον έρωτα. Ζούμε σε χαλεπούς ερωτικούς καιρούς, όπου οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν μετατραπεί σε προβληματικές καθημερινές συναλλαγές, κυρίως γιατί στην εποχή μας βασιλεύει το «εγώ» ή ίσως γιατί ο χρόνος μάς έφερε νομοτελειακά και την παρακμή του ερωτισμού. Θέλω να πιστεύω πως είναι ο έρωτας τελικά που βγαίνει κερδισμένος από αυτό το αρχέγονο παιχνίδι κυριαρχίας.
– Πόσο θεμιτό είναι τελικά να αναζητεί κανείς σε λογοτεχνικά βιβλία που μιλούν για τον έρωτα μαγικές συνταγές επιτυχίας;
Δεν υπάρχουν μαγικές ερωτικές συνταγές. Δεν υπάρχει λογική στον έρωτα. Λένε πως ο έρωτας είναι η επικράτηση της φαντασίας επί της λογικής. Η λογοτεχνία από την άλλη οφείλει να μιλά για τον έρωτα, αφού ο έρωτας αποτελεί ίσως το σπουδαιότερο κομμάτι της ζωής μας. Μάθαμε να ισορροπούμε ανάμεσα στο πιπεράτο κουτσομπολιό των μεσημεριανών της τηλεόρασης και στη δήθεν φιλοσοφημένη παραφιλολογία, ενώ οι καθημερινές ερωτικές ιστορίες στολίζουν με τα συνθήματά τους τους παράπλευρους τοίχους της διαδρομής μας, φθάνει να στρέψουμε το βλέμμα προς αυτές, να διαβάσουμε και να αποκωδικοποιήσουμε τα μηνύματά τους.
[http://nikosparginos.blogspot.com/2009/07/4-2009.html]
.
.
Κυκλοφορεί μέσα στον Ιούλιο, θα το βρείτε σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία
.
.
σύντομο ανέκδοτο: Ο σοσιαλιστής κ. Πάγκαλος κατά Λογοκρισίας
04/07/2009 § Σχολιάστε
«Συγχαρητήρια στον απερχόμενο εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γιώργο Σανιδά έδωσε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρος Πάγκαλος.
Μέσα από την εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega» ο Θεόδωρος Πάγκαλος επιδοκίμασε τον Γιώργο Σανιδά για τη γνωμοδότηση που έδωσε σχετικά με την δυνατότητα των Αστυνομικών αρχών για άμεση άρση απορρήτου των τηλεφωνικών και διαδικτυακών επικοινωνιών, όταν το θεωρήσουν απαραίτητο.»
[tvxs.gr]
Τα φίδια αλλάζουν δέρμα τρεις ως τέσσερις φορές το χρόνο. Την εποχή που αλλάζει δέρμα το φίδι, κάτω από το εξωτερικό φολιδωτό στρώμα του δέρματός του, απλώνεται ένα ελαιώδες υγρό, που το αποκολλάει. Το δέρμα σχίζεται στις άκρες του στόματος του ερπετού, διπλώνεται πίσω από το κεφάλι του – μαζί με τα διαφανή κάλυπτρα των ματιών- και αρχίζει να ξεγδέρνεται, ενώ παράλληλα το φίδι προσπαθεί με κόπο να απαλλαγεί από αυτό.
.
.
άλλα «σύντομα ανέκδοτα»
– κλείνει «η υπόθεση» Βατοπεδίου
– Χριστοφοράκος
.
.
Γιώργος Μίχος: Τα πρόσωπα και ο χρόνος
02/07/2009 § Σχολιάστε
Όσοι τρέχουν με το θαυμασμό του άλλου από το σχόλιο τον τελευταίο καιρό δέχονται πλήγματα που σχεδόν εξάντλησαν όλα τα περισσεύματα με τα οποία έτρεφαν τον ναρκισσισμό τους κάμποσο καιρό. Οι δύσκολες μέρες που τους κινούσαν στην έξω μανία να αλλάζουν περιβάλλοντα ξαναπουλώντας την ίδια άρρωστη πραμμάτεια, ήρθαν κι εδώ. Ο προβολέας μιας κοινωνίας που καταναλώνει γραφικότητα πέρασε αποδώ κι έφυγε, αφήνοντας τον καθένα στη μοναξιά του να τρέχεις μόνο με το χρόνο. Κι είναι αυτό ακριβώς, η μοναξιά να τρέχεις με το χρόνο που έφερνε πάντα πανικό σε όλους εκείνους που το περασμά τους είναι μια αβαθής κίνηση σε πλάτος μυρικάζοντας αποφάγια της επικαιρότητας. Τα ιστολόγια υπήρξαν απλώς ένας ακόμη τόπος, λίγο περισσότερο ευρής από ένα τραπέζι καφετέριας, όπου η εξ ορισμού καταδικασμένη σε αδιέξοδο ύπαρξη, δοκίμασε ένα διάστημα σαν υποσχεμένο τόπο διοχέτευσης νευρώσεων. Οι συχνότητες πέφτουν καθώς η ζωτική ανταπόκριση που ζητάνε από τον άλλον γίνεται όλο και πιο σπάνια. Ο υποσχεμένος τόπος γίνεται ένας ακόμη τόπος φθαρμένος, που τα κουρέλια του έρχονται να τοποθετηθούν δίπλα στους άλλους τόπους που έφθειρε η αναυθεντική μας κίνηση στον κόσμο. Ο χρόνος έκαψε τα πρόσωπα για άλλη μια φορά κι αλλο δεν μας μένει παρά να τραβήξουμε γι αλλού. Με την ίδια πραμμάτεια και την ίδια απελπισία μιας αναγνώρισης. Όποιος αντέξει θα αντέξει κατά το μέτρο της προσφοράς του χωρίς ανταλλάγματα. Και κατά το μέτρο αυτού που έχει μέσα του και είναι κοινωνίσιμο. Δεν είναι εύκολο να τρέχεις με το χρονόμετρο, και υπάρχουν πολλοί τρόποι κι ο κόσμος μοιάζει απέραντος για να εξαντλήσεις μια ζωή με αποφάγια της επικαιρότητας. Όλα γύρω μοιάζουν φορές να υπάρχουν σαν αναβολές να τρέξεις με το χρόνο. Ωστόσο ο χρόνος τρέχει. Προς θάνατον. Κι αφήνει μια τρομώδη γεύση στο ξόδεμα των προσώπων γύρω μας.
.
.
Copyright©Γιώργος Μίχος
.
Ε. Χ. Γονατάς, Στη Γέφυρα
01/07/2009 § Σχολιάστε
Είμαι ξαπλωμένος στη μικρή γέφυρα. Μια τεράστια γαλάζια μολόχα φέγγει στο άσπρο χωράφι. Αρνιά σκύβουν στις ρίζες της και γλείφουν στο χιόνι που τις σκεπάζει. Ο αγροφύλακας, με σκούφο στο κεφάλι και χοντρές μπότες, περνάει μπροστά μου, μουρμουρίζοντας αδιάκοπα την ίδια φράση σαν προσευχή: «Η πιτυρίδα των δέντρων είναι τα πουλιά».
.
.
[Ε. Χ. Γονατάς «Τρεις Δεκάρες, και άλλα αφηγήματα». Εκδόσεις Στιγμή]
.
.
photo copyright©agrimologos.com / «garden chairs» July 2009
