Μαρσέλ Προυστ: τυχαία αποσπάσματα (1)
09/01/2009 § Σχολιάστε

φωτογραφία: Man Ray
«[…]Αναρωτιόμουν τι ώρα μπορούσε νά ‘ναι· άκουγα το σφύριγμα των τραίνων που, κοντινό ή απόμακρο, όπως το κελάηδημα πουλιού στο δάσος φανερώνει τις αποστάσεις, μου περιχαράζει την έκταση του έρημου κάμπου, όπου ο ταξιδιώτης προχωρεί βιαστικά για να φτάσει στον επόμενο σταθμό· και το μονοπάτι που ακολουθεί θα χαραχτεί στη μνήμη του απ’ τον ερεθισμό που προκάλεσαν καινούργιοι τόποι, πράξεις ασυνήθιστες, η πρόσφατη συζήτηση κι ο αποχαιρετισμός κάτω απ’ την ξένη λάμπα που τον συντροφεύουν ακόμα μέσα στη σιωπή της νύχτας, η γλυκειά γαλήνη της επιστροφής σε λίγο.[…]»
Από «Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο» – Από τη μεριά του Σουάν, μετάφραση Παύλος Ζάνας, εκδόσεις Ηριδανός.
◉
.
.
Plaisir
09/01/2009 § Σχολιάστε

Sarah Moon (b. 1940) Βρετανίδα φωτογράφος μόδας και παραγωγός ταινιών, κατοικεί στο Παρίσι. Δημιουργεί χαμηλόφωνες φωτογραφικές συνθέσεις όπου το μυστήριο, η νοσταλγία, η σοφή χρήση της σέπιας κυριαρχούν, στο βιογραφικό της έχει και μερικές ταινίες όπως π.χ. για τους Cartier-Bresson (1994) κ.α.

She runs under the bridge along the railway.
Σωτήρης Παστάκας, Χόρχε, εκδ. Μελάνι, 2008
08/01/2009 § Σχολιάστε

…
(στα καλά βιβλιοπωλεία)
O γάτος μου κι εγώ
αγαπιόμαστε
σαν το ζευγαράκι
που κάθεται
σε ξεχαρβαλωμένο παγκάκι
κι ανταλλάσσει φιλιά
μεσοχείμωνο: νιφάδες
στα μαλλιά, στα μάγουλα,
στ’ αυτιά που λιώνουν
μόλις κάτσουν.
Έτσι γυμνοί που μείναμε
σαν ηλικιωμένο ανδρόγυνο
που δεν χόρτασε ακόμη
τα φιλιά
και τρυφερά ανταλλάσσει
χάδια στα μαλλιά
και στο μέτωπο
αυστηρά από δω και πέρα
με τα χείλη μόνο και τα χέρια.
*
Ζει σε κρυστάλλινη διάρκεια
ο γάτος μου,
μέσα σε κολονάτα ποτήρια.
Τα μουστάκια του είναι οι φυσαλίδες
του αφρώδους οίνου
μία προς μία τις κτενίζω
προς τα ουράνια.
Αν πεθάνει ο γάτος μου
θα ξεχειλίσει το ποτήρι
άσπρος αφρός θα χυθεί
στο τραπέζι από ξύλο κερασιάς.
Καθώς θα βλασταίνει
ο θάνατός του, σαν κερασιά
σε ανθοφορία
κάθε παρακλάδι θανάτου
θα ξεχύνεται
από ένα παραγεμισμένο
ποτήρι καμπανίτη.
*
Ο γάτος μου
γεννήθηκε κάτω απ’ όλους
τους αστερισμούς. Είναι
αδύνατο ν’ ανακαλύψω
ανιόντες και θέσεις πλανητών
κατά τη γέννησή του.
Έχει καταργήσει τον ζωδιακό
κύκλο, ζώο αληθινό,
που αποστρέφεται τα ζωώδη.
Ο γάτος μου δεν αναφέρεται
στο ηλιακό σύστημα,
η γέννησή του έγινε
ερήμην των άστρων
και των επιρροών τους.
Είναι ένας γάτος
που αμφισβητεί το πεπρωμένο του,
αφού έπεσε τουλάχιστον
μια φορά ηθελημένα
απ’ το μπαλκόνι
του δευτέρου
στον ακάλυπτο.
*
Ο γάτος μου κι εγώ
διαμένουμε στη γη
κι από δω απευθύνουμε
τα νιαουρίσματά μας
στο φεγγάρι.
Όποιος μας ακούει
ας σηκώσει πρώτος το χέρι
μπαλκόνι κατάκλειστο
ταράτσα πισσομένη
στον ακάλυπτο βγαίνουμε
σαν ανατέλλει το φεγγάρι
νιαουρίζει ο γάτος μου
τ’ αφεντικό του κλαίει.
*
Ανάμεσα στα θαύματα
της μοίρας που μόλις διανύσαμε,
σας παρακαλώ να συμπεριλάβετε
το γάτο μου κι εμένα.
(kind courtesy of) Από το poiein.gr
νότα XLIX
08/01/2009 § Σχολιάστε
![]()
δίχως ίχνη, έτσι χάνεται. χρόνια μετά θα το ψάχνουν γιατί θα έχει ξεχαστεί το σημείο της ταφής. και όλοι αυτοί που κέρδιζαν από τον μόχθο του, θα βγάλουν τα επιστολόχαρτα από το συρτάρι και θα ερευνήσουν κυρίως αυτά με το καλύτερο χαρτί. δεν θα έχει καταλάβει κανείς ότι Αυτό θέλει τρόχισμα για να υπάρχει, αλλιώς θάβεται σε λήθαργο και ξυπνά, αν ξυπνά
πάντα με μειωμένες επιδόσεις. όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, η πληρωμή θα έρθει με λιγότερες προσδοκίες. γι’ αυτό σου λέω, άσε τις λάμψεις να θαμπώνουν μόνες.
.
.







