αγριμολογος

Ας δούμε πρώτα τον ορισμό:
κουκουλοφόρος (ο/η) πρόσωπο που έχει σκεπασμένο το κεφάλι του με κάλυμμα, για να μην είναι δυνατή η αναγνώρισή του. (Γ. Μπαμπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας)

Ανώτατοι εισαγγελείς (π.χ. ο κ. Γ. Σανιδάς, και άλλοι) έχουν επανειλημμένως τονίσει ότι ο νόμος «Περί ευθύνης υπουργών» είναι στο σύνολό του αντισυνταγματικός και αντίθετος με το άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας των πολιτών και στην αρχή του κράτους δικαίου. Ειδικότερα: Ο νόμος είναι αντισυνταγματικός, γιατί προβλέπει σύντομη παραγραφή για τα εγκλήματα που διαπράττουν οι υπουργοί, ενώ, αντίθετα, ο χρόνος παραγραφής για τους συμμέτοχους είναι πολύ μεγαλύτερος.

Οι κουκουλοφόροι καλύπτουν τα πρόσωπα τους ώστε να μην είναι δυνατή η αναγνώρισή τους, οι πολιτικοί καλύπτουν τις ανομίες τους ταμπουρωμένοι πίσω από το νόμο «Περί ευθύνης υπουργών». Οι μεν και οι δε, είναι παράνομοι, με την εξής διαφορά: Αν συλληφθεί (λέμε τώρα) ένας κουκουλοφόρος που παρανομεί, θα δικαστεί και θα πληρώσει της συνέπειες των πράξεών του στη Δικαιοσύνη, ενώ τίποτα από αυτά δεν ισχύει για τους εκλεγμένους στη βουλή πολιτικούς μας. Αυτοί που βρίσκονται στη κατώτερη κλίμακα στην εκτίμησή μου, είναι οι βουλευτές. Οι τίμιοι εξ αυτών που δεν αντιδρούν και ανέχονται αυτό το στραπατσάρισμα της αξιοπρέπειάς τους, αξίζουν επαξίως και αυτοί την περιφρόνησή μας

Η ατιμωρησία σε αυτή τη χώρα με τα μύρια όσα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Φαινόμενο που δεν υπάρχει αντίστοιχό του στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σκάνδαλα όπως των Ομολόγων, του Χρηματιστηρίου, των Υποκλοπών, των Πακιστανών, το Παραδικαστικό, της Ζήμενς και πολλών άλλων, σε κανένα δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη. Βατοπεδινά η Βατοπαιδικά εκατομμύρια περνούν μπροστά στα έκπληκτα μάτια των τηλεθεατών χωρίς να ιδρώσει αυτί – το αστείο, φαιδρό πόρισμα της Εξεταστική Επιτροπής, το «συγγνώμη-δεν ήξερα-άρα-είμαι ηλίθιος» του πρωθυπουργού. Όλα αυτά είναι αποκαρδιωτικά για το μέλλον.

Στις 3.12.08 στον «αγριμολόγο» έγραψα τα εξής: «Διαβάζοντας μερικώς και αποσπασματικά κάποιες καταθέσεις στην Εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο (ναι είναι σκάνδαλο) Βατοπεδίου, ψάχνω απεγνωσμένα να βρω κάπου μια κρυμμένη έστω – λέξη ή φράση που να φανερώνει ένα είδος απολογητικής αξιοπρέπειας. Να πει κάποιος υπουργός, ότι «αφού υπέγραψα, αναλαμβάνω την ευθύνη». Τίποτα. Ξερό τοπίο γεμάτο σοβαροφάνεια, καλοραμμένα κοστούμια, όμορφες λαμπερές γραβάτες και αιώνια –δήθεν- ανέμελα χαμόγελα, κανένα ίχνος γνήσιας αξιοπρεπής στάσης. Αυτοί λοιπόν είναι οι εκλεγμένοι μας άρχοντες που καθορίζουν τις τύχες εκατομμυρίων. Προσκομίζονται κι έρχονται στο φως έγγραφα με συγκεκριμένες ημερομηνίες, πρωτοκολλημένα, με τις υπογραφές τους, καθ΄ολα νόμιμα, μιλούν καθαρά και αποκαλύπτουν με τη δική τους αδιάψευστη γλώσσα μιας «μερικής» – όπως εμφανίζεται σε μας- αλήθειας. Η Ενοχή δηλώνει βροντερό παρών, το γνωρίζουμε, το νιώθουμε όλοι, εκτός από τους υπογράφοντες υπεύθυνους Υπουργούς. Ένα βουλευτικό άσυλο που σκεπάζει τα πάντα, όλα. Εκτός από την πραγματική εικόνα μιας ταπεινωμένης και κουρελιασμένης, αξιοπρέπειας. Δεν θα γράψω για τους ρασοφόρους γιατί η στάση, το ήθος και η συμπεριφορά τους είναι ιστορικά καταγεγραμμένη, πάντα η ίδια, μια παράδοση που συντηρούν με ευλάβεια και συνέπεια, δεν εκπλήσσομαι»

Τα γεγονότα βίας που ζήσαμε και ζούμε τον τελευταίο καιρό στην Αθήνα και στις περισσότερες πόλεις της χώρας, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αν οφείλονταν μόνο στους «κουκουλοφόρους» ή «αντιεξουσιαστές», η ανησυχία μας θα ήταν σχετικά μικρή. Όμως η πραγματικότητα μίλησε διαφορετικά και ξεπερνά όλη αυτή τη φιλολογική καραμέλα και τα χιλιομασημένα ψελλίσματα των τηλεοπτικών συζητήσεων περί της βίας των κουκουλοφόρων – που είναι καταδικαστέα – αλλά δεν μπορούμε να την ταυτίζουμε με την πανταχού παρούσα οργή της κοινωνικής αδικίας και δυσαρέσκειας που σιγοβράζει εδώ και καιρό, ξέσπασε και σάρωσε όλη την επικράτεια. Αν και δεν παίρνω όρκο, ίσως βρισκόμαστε μπρος σε μια νέα ελπιδοφόρα αρχή.

Πρώτη Δημ. e-περιοδικό «Στάχτες» τ. 22, Δεκ. 08

i) αγριμολόγος…(ο): Κουκουλοφόροι και ο νόμος «Περί ευθύνης υπουργών» ii) Κριτική Βιβλίου. Μαρία Πετρίτση: Aντώνης Σουρούνης, Το Μπαστούνι iii) Κριτική Δημήτρης Αθηνάκης: Helmut Krausser, Έρως iv) Θεωρία. Λίτσα Χατζοπούλου: Ουτοπικές μητροπόλεις vi) Δοκίμιο. Ομάδα «Ανορθογραφίες»: Γλωσσολογία και πολιτική ΙΙ: Η μακεδονική vii) Οδός Ευρυπίδου του Σωτήρη Παστάκα: ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΛΟΓΟΣ στα (δε)κατα viii) Δοκίμιο. Κώστας Κουτσουρέλης: Πολιτικοί και λογοτεχνικοί καθωσπρεπισμοί ix) Σπύρος Παπαδόπουλος x) Δώρα Δασκαλάκη xi) Διονυσία Ντάλιου xii) Νέστορας Πουλάκος xiii) Kώστας Νησιώτης xiv) Χριστιάνα Αβραμίδου xv) Σταύρος Λαμπράκης xvi) Αθανάσιος Κρήνης xvii) Αντρέας Γιολάσης xix) Έλενα Μαρή-Van der Sluis xx) Θοδωρής Βοριάς xxi) Νίκος Παργινός xxii) Λάκης Φουρουκλάς.

Οι Στάχτες ΔΕΝ δέχονται πλέον Δελτία Τύπου και Ανακοινώσεις, τους λόγους μπορείτε να τους διαβάσετε εδώ

Με πολυσέλιδο αφιέρωμα στην Κική Δημουλά και στην ποίησή της, με μεγάλο αριθμό συνεργασιών, νέο ποίημά της και πλούσια εικονογράφηση κυκλοφορεί το νέο τεύχος του περιοδικού «Εντευκτήριο», που συνοδεύεται μάλιστα από dvd στο οποίο η Δημουλά διαβάζει ποιήματά της (καταγραφή εκδήλωσης που έγινε πέρυσι στο Underground Εντευκτήριο, για τα 20χρονα του περιοδικού).
Το αφιέρωμα ανοίγει με χρονολόγιο βίου και έργου της Δημουλά ―από τα νεανικά της χρόνια, αμέσως μετά τον πόλεμο, μέχρι σήμερα―, που συνέταξε ο Γιώργος Κορδομενίδης και που αποτελεί χρήσιμο όσο και αναγκαίο πλαίσιο για την παρακολούθηση μιας ζωής μοιρασμένης ανάμεσα στον βιοπορισμό, τον ρόλο της συζύγου και μητέρας αλλά και την ποίηση. Στην ποίηση της Δημουλά εισάγει το εμπεριστατωμένο κείμενο του Δημήτρη Δασκαλόπουλου, που σκιαγραφεί τη διαδρομή της στα γράμματα από την πρώτη της εμφάνιση, το 1952, έως τώρα, για να καταλήξει χαρακτηρίζοντάς την ως την «πιο ενδιαφέρουσα σημερινή Ελληνίδα ποιήτρια», συνοψίζοντας στον όρο αυτό, όπως λέει, «ένα πλέγμα απροσδιόριστων, πιθανώς και αντιφατικών εκτιμήσεων.

Περισσότερα στο ιστολόγιο του Γιώργου Κορδομενίδη