αγριμολογος

Μέχρι 14 Μαΐου στον πεζόδρομο της Αρεοπαγίτου
Τριάντα χρόνια συμπληρώνει φέτος η Γιορτή Βιβλίου, που εγκαινιάστηκε χθες από τον υπουργό Πολιτισμού Γιώργο Βουλγαράκη και τον δήμαρχο Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη. Θα παραμείνει ανοιχτή ώς τις 14 του μήνα. Στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου λειτουργεί επίσης η έκθεση «30 Χρόνια Γιορτή Βιβλίου» αφιερωμένη στην ιστορία και την πορεία του θεσμού από το 1978, όπως αποτυπώνεται σε αφίσες, φωτογραφίες, καταλόγους, κείμενα από το αρχείο τού οργανωτή, τον Σύλλογο Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών (Σ.Ε.Β.Α.). Το κεντρικό αφιέρωμα, το οποίο έχει τον τίτλο «Μέσα προβολής, πρώθησης και διάδοσης του βιβλίου», θα στεγάσει τις εξής εκδηλώσεις:

Παρασκευή (σήμερα, 7. 30 μ.μ.)
«Η Συμβολή του Τύπου στον χώρο του βιβλίου»: Θανάσης Βαλτινός, συγγραφέας, Δημήτρης Δημηρούλης, καθηγητής Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, Αντώνης Καρατζαφέρης, δημοσιογράφος, μέλος της συντακτικής ομάδας έκδοσης της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος», Γιώργος Παπασωτηρίου, κριτικός βιβλίου. Συμμετέχει και συντονίζει: ο δημοσιογράφος και διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Διαβάζω» Γιάννης Μπασκόζος.

Δευτέρα (7, 7.30 μ.μ.)
«Κριτική, κριτικοί και βιβλίο»: Κώστας Βούλγαρης, πεζογράφος, κριτικός βιβλίου, Παύλος Μάτεσις, συγγραφέας, Μικέλα Χαρτουλάρη, δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου, υπεύθυνη του ενθέτου «Βιβλιοδρόμιο» της εφημερίδας «Τα Νέα», Ιωάννα Χατζηνικολή, εκδότρια. Συμμετέχει και συντονίζει ο δημοσιογράφος και κριτικός βιβλίου Βασίλης Καλαμαράς.

Τρίτη (8, 7.30 μ.μ.)

«Το βιβλίο στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση»: Βασίλης Βασιλικός, συγγραφέας, Κώστας Καναβούρης, ποιητής, κριτικός βιβλίου, ραδιοφωνικός παραγωγός, Γιάννης Ξανθούλης, συγγραφέας, ραδιοφωνικός παραγωγός, Ανταίος Χρυσοστομίδης, μεταφραστής, υπεύθυνος εκδόσεων. Συμμετέχει και συντονίζει η δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου και μεταφράστρια Κατερίνα Σχινά.

Τετάρτη (9, 7.30 μ.μ.)

«Το βιβλίο στον ξένο Τύπο»: Χαβιέ Ροδρίγκεθ Μάρκος (Javier Rodriguez Marcos), διευθυντής του λογοτεχνικού παραρτήματος «Babelia» της ισπανικής εφημερίδας «El Pais», Ντίνος Σιώτης, ποιητής, διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «(δέκ)ατα», Βέσνα Ραντίσεβιτς (Vesna Radicevic), μορφωτική ακόλουθος της πρεσβείας της Δημοκρατίας της Σερβίας. Συμμετέχει και συντονίζει η μεταφράστρια και διευθύντρια του Ε.ΚΕ.ΜΕ.Λ. Νατιβιδάδ Γκάλβεθ (Natividad Galvez).

Πέμπτη (10, 7.30 μ.μ.)

«Ο ρόλος του Internet στον χώρο του βιβλίου – Η περίπτωση των blogs: μια διαφορετική συνάντηση»:

Τιτίκα Δημητρούλια, κριτικός βιβλίου, Νίκος Ξυδάκης, δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου, αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Καθημερινή», blogger, Βασίλης Ρούβαλης, δημοσιογράφος, εκδότης, διευθυντής του ηλεκτρονικού περιοδικού για την ποίηση «(.poema..)», blogger, Αλέξης Σταμάτης, συγγραφέας, blogger.
Συμμετέχει και συντονίζει η δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου, συγγραφέας και blogger Ελένη Γκίκα.

Στη συζήτηση συμμετέχουν επώνυμοι και μη bloggers απ’ όλη την Ελλάδα.

Παρασκευή (11, 7.30 μ.μ.)

«Ηλεκτρονικά περιοδικά: οπτικές και προοπτικές»: Ιωσήφ Βεντούρας, εκδότης, διευθυντής του ηλεκτρονικού περιοδικού «poetica.net», Γιάννης Μανιάτης, μέλος της συντακτικής ομάδας του ηλεκτρονικού περιοδικού «Λέξημα» (lexima.gr), Νότης Μαυρουδής, μουσικοσυνθέτης, εκδότης, διευθυντής του ηλεκτρονικού περιοδικού «Tar», Γιάννης Παππάς, εκδότης, διευθυντής του ηλεκτρονικού περιοδικού «www.diapolitismos.gr», Χάρης Τζαννής, εκδότης, διευθυντής του ηλεκτρονικού περιοδικού «Ασπρη λέξη της ημέρας». Συμμετέχει και συντονίζει: η κριτικός βιβλίου Τιτίκα Δημητρούλια.

Μετανάστες: Πολιτισμού βαθμολόγηση

Ψυχολογικά προβλήματα. Η αθέατη όψη των προβλημάτων των μεταναστών. Η όψη που βρίσκεται στη σκιά της δημοσιότητας και για την οποία οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα Ελλάδας έχουν λόγο και στοιχεία να παρουσιάσουν. Ποιος άραγε αναλογίστηκε πως μετανάστες και πρόσφυγες βιώνουν σε τέτοια ένταση τις δυσκολίες προσαρμογής τους στην ελληνική πραγματικότητα που τους φέρνει στα όρια της ψυχασθένειας. Ίσως, κανείς…(ολόκληρη η παράγραφος από την ιστοσελίδα Γιατροί Χωρίς Σύνορα στο άρθρο τίθεται το (αφελές;) ερώτημα: Ποιός άραγε αναλογίστηκε πως μετανάστες και πρόσφυγες βιώνουν σε τέτοια ένταση τις δυσκολίες προσαρμογής τους στην ελληνική πραγματικότητα που τους φέρνει στα όρια της ψυχασθένειας. Ίσως, κανείς… Πολλές οι εστίες τους. Στη πλατεία Ομονοίας, το Μεταξουργείο, την Κυψέλη, το Παγκράτι: Πολωνοί στη Μιχαήλ Βόδα, Ρώσοι στην Κουμουνδούρου, και Ελληνες Μουσουλμάνοι στο Γκάζι. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Λάρισα, η Πάτρα και άλλα αστικά κέντρα., οι περισσότερες περιοχές της επαρχίας, σχεδόν σε όλη την Ελληνική επικράτεια υπάρχουν «κοινωνίες» μέσα στη κοινωνία, «πόλεις» μέσα στις πόλεις. Η σχηματοποίηση ενός νέου χαρακτήρα, η Ελλάδα βιώνει ένα πολυπολιτισμικό γίγνεσθαι, ήδη πραγματικότητα σε άλλες ανεπτυγμένες δυτικές κοινωνίες. Σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Μετανάστευσης (ΙΜΕΠΟ), βασιζόμενα στην απογραφή του 2001, καταγράφονται 762.191 άτομα που κατοικούν στη χώρα χωρίς ελληνική υπηκοότητα, αποτελώντας το 7% του συνολικού πληθυσμού. Από αυτούς οι 690.000 είναι υπήκοοι τρίτων, εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρών. Επίσης για το 2004 -χρονολογία που συντάχθηκε η έκθεση- ο αλλοδαπός πληθυσμός από τρίτες χώρες ανέρχεται στις 900.000, αν συμπεριληφθούν -με μετριοπαθείς υπολογισμούς- οι παράνομοι μετανάστες. Αν τώρα προστεθούν και οι μετανάστες που έχουν κάρτα ομογενή, τότε ο αριθμός ανεβαίνει στους 1.150.00 ανθρώπους. Δηλαδή το 10,3% του συνολικού πληθυσμού! Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, το 2015 ο πληθυσμός της Ελλάδας θα είναι 14 εκατομμύρια, εκ των οποίων το 20% θα είναι αλλοδαποί από χώρες εκτός Ε. Ένωσης.

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση αυτός ο πληθυσμός να περιθωριοποιηθεί, πρέπει να γίνουν έμπρακτες προσπάθειες σε όλους τους τομείς και κυρίως μέσω της δημόσιας εκπαίδευσης, πρέπει να καλλιεργηθεί πνεύμα αλτρουισμού και αλληλεγγύης προς ενσωμάτωσή τους στο κοινωνικό μας γίγνεσθαι. Ο Τροχός δεν γυρίζει πίσω, όλες οι κοινωνίες-κράτη του πλανήτη γίνονται αναπόφευκτα πολυπολιτισμικές. Δεν γίνεται αλλιώς. Ας το συνειδητοποιήσουμε το συντομότερο. Εκεί βρίσκεται το Μέλλον της Ανθρωπότητας. Εμείς πάντως σαν χώρα χρωστάμε στους μετανάστες ήδη πολλά…

Διάβασα ένα ενδιαφέρον και άκρως συγκινητικό και γεμάτο αλήθειες κείμενο του Γιάννη Τριάντη στη εφημερίδα «Τα Νέα». Ανάμεσα σε άλλα αναφέρει και μας υπενθυμίζει τα εξής: «Ορεινά χωριά της Ελλάδας ξαναζωντάνεψαν λόγω της εγκατάστασης ξένων μεταναστών. Αυτό επισημάνθηκε σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Εάν δεν ήταν οι ξένοι μετανάστες, κατά το μεταξύ δύο απογραφών διάστημα 1991-2001, ο πληθυσμός θα εμφάνιζε αύξηση 13.000 ατόμων, ενώ με καταγεγραμμένους τους μετανάστες η Ελλάδα εμφάνισε αύξηση 700.000 ατόμων». συνεχίζει: «[…]η συμβολή των οικονομικών μεταναστών στην απασχόληση εκτιμάται ότι ανέρχεται στο 10,2%. Ιδιαίτερα σημαντική (7,6%) είναι στον κλάδο του οικιακού προσωπικού, καθώς και στους κλάδους των κατασκευών (35,8%), των ξενοδοχείων και των εστιατορίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί αμείβονται λιγότερο από τους Ελληνες. Ωστόσο, 6 στους 10 διαθέτουν καταθέσεις σε τράπεζες – σε ποσοστό 90%, ελληνικές!» «[…]Τα γιαπιά έχουν πλημμυρίσει από αλλοδαπούς εργάτες και τεχνίτες. Στα χωράφια απασχολούνται χιλιάδες ξένοι. Και τα καλοκαίρια, στα ξενοδοχεία των νησιών, στις ταβέρνες, στις καφετέριες της νεολαίας, όλο το ζόρι της λάτρας και του σερβιρίσματος το τραβάνε ιδροκοπώντας[…]» και τελειώνει με τις εξής αλήθειες: «Χρωστάμε, λοιπόν, σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Δεν μας χρωστάνε. Δεν μας τρώνε τα μεροκάματα και δεν αυξάνουν την ανεργία, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι. Κι εμείς, τους έχουμε μονίμως στην μπούκα του κανονιού: για να αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου στις επόμενες δημοτικές εκλογές, όπως τους υποσχέθηκε η κυβέρνηση, θα πρέπει να κάνουν χίλιες τούμπες στο λεπτό και να τρέχουν φορτωμένοι στον ανήφορο, φορώντας στενό παπούτσι!». Ολόκληρο το άρθρο του εδώ. Οι ίδιοι πια διεκδικούν τη Ζωή. Σε μια τους εκδήλωση με σύνθημα «Οχι στο ρατσισμό από κούνια» διακηρύσσουν και ζητούν τα αυτονόητα. Ακόμη και το πιστοποιητικό γέννησής τους αρνείται η πολιτεία, και ας γεννιούνται εδώ τα παιδιά τους. Κι ας πηγαίνουν σε ελληνικά σχολεία, κι ας είναι τα ελληνικά η πρώτη τους γλώσσα. Οσο για τις συνέπειες αυτής της κοντόφθαλμης πολιτικής άρνησης; Αφού δεν εγγράφονται στα δημοτολόγια, δεν μπορούν να αποκτήσουν πιστοποιητικό ότι γεννήθηκαν εδώ, με αποτέλεσμα να είναι χωρίς χαρτιά και διαβατήριο και όταν ενηλικιωθούν να είναι υποχρεωμένα να αποδείξουν ότι έχουν έρθει και ζουν νόμιμα στη χώρα! (1)

«Η Ελλάδα, από χώρα που παραδοσιακά αποτελούσε πηγή μεταναστών προς τη Δύση, έχει τα τελευταία χρόνια μετατραπεί σε μια από τις βασικές πύλες εισόδου ανθρώπων από τρίτες χώρες προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Φιλοξενεί περισσότερους από 1 εκατομμύριο ανθρώπους που δεν έχουν ελληνική υπηκοότητα, αριθμός που αντιστοιχεί στο 10% του πληθυσμού της. Ήρθαν στη χώρα με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Αντ’ αυτού, αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τη δυσκαμψία του ελληνικού κράτους»(1) Σας προτείνω το βιβλίο «Περιπέτειες της Ετερότητας: Η παραγωγή της πολιτισμικής διαφοράς στη σημερινή Ελλάδα» των Ρίκης Βαν Μπουσχότεν – Πηνελόπης Παπαηλία. Επιμέλεια Ευθύμιος Παπαταξιάρχης. «Εκδόσεις Αλεξάνδρεια». Οι συγγραφείς διδάσκουν Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Καλό διάβασμα και Καλές Γιορτές!

(1) Ελευθεροτυπία Copyright©Στράτος Φουντούλης. Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2006

Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες και συνεργάτες,

Οι νέες Στάχτες βρίσκονται «στον αέρα». Φτάσαμε αισίως στο 16ο τεύχος και νιώθω ευτυχής που προστίθενται συνεχώς νέοι αναγνώστες. Οι τακτικοί μεμονωμένοι επισκέπτες ξεπέρασαν τους 2.500 οι οποίοι που αντιστοιχούν σε πάνω από 17.500 επισκέψεις το μήνα μαζί με τα ρομπότ και τις μηχανές αναζήτησης. Δεν το φανταζόμουν ποτέ όταν άρχιζα μη ξέροντας που πάω και τι κάνω το Μάρτιο του 2003 όταν ξεκινούσα μουδιασμένα την όλη προσπάθεια.

Σας ευχαριστώ όλους με όλη μου τη καρδιά.

Διαδίδετε όχι μόνο μόνο τις Στάχτες, αλλά κάθε Διαδικτυακό Τόπο που εξανθρωπίζει τον παγκόσμιο ιστό. Δεν μπορώ να το σκεφτώ αλλιώς.

Όλοι όσοι έχετε πάρει μέρος με κείμενά σας, κανονικά πρέπει να έχετε παρουσία και στις Λόγο Στάχτες που είναι η δικιά σας σελίδα, σας υπενθυμίζω ότι έχετε το ελεύθερο να την αλλάζετε με νέα κείμενα, φωτογραφία ή βιογραφικό, ή ότι άλλο εσείς νομίζετε. Περιμένω και τις όποιες σας προτάσεις για την βελτίωση της ουσίας, εμφάνισης και του εμπλουτισμού της ύλης.

Εύχομαι σε σας και στις οικογένειές σας, πιστούς ή άπιστους. Υγεία και Ευτυχία.

Καλές Γιορτές.