(Από ” Το Ποντίκι Art 5.11.09“)

Ποιον υποδύεται ο Χάρης Ρώμας; Ο ήρωάς του είναι πάντα ο ίδιος. Ένας αυστηρός, συντηρητικός, καθαρευουσιάνος, φαρμακερός και μισογύνης τύπος, ο οποίος θα αλλάξει (προς το τέλος κάθε σεζόν) για χάρη μιας γυναίκας. Υπ’ αυτή την έννοια, το μόνο καινοτόμο στοιχείο στη νέα του σειρά «Δόκτωρ Ρούλης» είναι το επάγγελμα. Κάποτε ήταν δικηγόρος. Μετά υπουργός. Μετά βυζαντινολόγος. Μετά δήμαρχος. Τι επάγγελμα είχε μείνει; Αυτό του γιατρού. Τα σενάρια του Χάρη Ρώμα από σίριαλ σε σίριαλ είναι ίδια. Η πιστότητα της αντιγραφής του εαυτού του υπερβαίνει και αυτόν ακόμα τον Νίκο Φώσκολο, που φημιζόταν σχετικά ήδη από τα χρόνια του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Πάντα θα υπάρχει ένας κουτός, πάντα ένας αμόρφωτος –εδώ ο «Φατσέας» του «Καφέ της Χαράς» είναι γένους θηλυκού–, πάντα οι ίδιες μπαλαφάρες. Όταν ο Ρώμας ήταν ακόμα καινούργιος ως σεναριογράφος, η κριτική που του ασκούνταν ήταν για την παλιομοδίτικη και λαϊκίστικη γραφή του. Τώρα πια αυτά είναι πταίσματα. Το μέγα πρόβλημα δεν είναι το περιεχόμενο αλλά η επανάληψή του. Ο Ρώμας δεν είναι ένας λαϊκιστής του σεναρίου ο οποίος διαπράττει μία φορά το ατόπημα σε ένα σίριαλ και φεύγει. Είναι κατά συρροήν. Ένας «serial killer» της ελληνικής τηλεόρασης. Ευτυχώς, το τηλεοπτικό κοινό δεν θέλει να… σκοτώνεται πια, αλλά σκοτώνει αλλιώς τον χρόνο του, όπως δείχνουν τα, απογοητευτικά για εκείνον αλλά θετικά για την κοινωνία, χαμηλά νούμερα του «Δόκτωρ Ρούλης».

.

.

Άποψη: Συμφωνώ με “Το Ποντίκι”, τα χαμηλά νούμερα του «Δόκτωρ Ρούλης» είναι ένα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, από την άλλη, αντίστοιχα κακής ποιότητας τηλεοπτικά προϊόντα γίνονται ευρέως αποδεκτά από το κοινό που τα βραβεύει με υψηλή τηλεθέαση, δεν είναι οξύμωρο; Ίσως όχι. Ακόμη και το κακό γούστο έχει κι αυτό τις προτιμήσεις του, τι δηλαδή παραπάνω έχει το καλό γούστο, αντιθέτως η κακογουστιά ήταν πάντα μια τεράστια καταναλωτική δεξαμενή, αν σκεφτούμε δε το επίπεδο της παιδείας, τότε θα μπορούσαμε χωρίς ιδιαίτερους ενδοιασμούς να την παρομοιάσουμε με χωματερή.

.

.