[άρχισαν λίγο λίγο ν’ αντηχούν κιθάρες ·

24/05/2020 § Σχολιάστε

Νίκος Εγγονόπουλος (1907-1985)

Πικασσό

εις Παύλον Πικασσό

ο ταυρομάχος τώρα πλέον ζει στην Ελασσόνα
εις τη λιθόστρωτη πλατεία κάτω απ’ τα πλατάνια
κι ο καφφετζής αέναα πηγαινοέρχεται κι ανανεώνει
τον καφφέ στο φλυτζάνι και τον καπνό στον αργελέ του ταυρομάχου
ώς ότου να περάσουνε νοσταλγικά
της μέρας οι ώρες
και συναχτούν πουλιών μυριάδες
μέσ’ στις πυκνές τις φυλλωσιές των πλατανιώνε
όπου σημαίνει πως ο ήλιος δύει

τότε οι συνωμότες ένας ένας γλυστράνε στο σοκάκι
σιωπηλά ως πέφτει η νύχτα και βοηθά τους
απαρατήρητοι να συναχτούν κι αυτοί σαν
τα πουλιά
εκεί που θέλουν
και δακρυά βαρειά κυλούν από τα δόλια τους τα μάτια

και η μητέρα όπου ζητεί ν’ αναχαιτίση τους φασίστες
μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο κει που σιγομιλούν οι συνωμότες
και κρέμονται απ’ το ταβάνι πιπεριές για να στεγνώνουν
με τα ροζιάρικα τα χέρια που τα κοσμούν ροδάρια
βγάζει της λάμπας το γυαλί και την ανάφτει
και τα ροζιάρικα πάλιτα χέρια που τα λερώσαν τα πετρέλαια
ήσυχα ήσυχα τα σφουγγίζει στην ποδιά της

και καθώς είπαμε ότι ποθεί ν’ αναχαιτίση τους φονιάδες
παίρν’ η γριά τη λάμπα απ’ το τραπέζι
κι ανοίγει το παράθυρο με βιάση
κι όξω τεντώνει
―μέσ’ στη νύχτα―
τη χερούκλα που κρατά τη λάμπα

γριά μάνα! της φωνάζουν
πού την πας τη λάμπα;
όμως μέσ’ στα χωράφια της Αβίλας δες σαλέψαν
ύποπτες σκιές μ’ αυτόματα στην αμασκάλη
κι ως από μακρυά εφάνταζε σαν άστρο
το φως που είχε βγαλθή στο παραθύρι
άρχισαν λίγο λίγο ν’ αντηχούν κιθάρες

κι οι γύφτισσες επιάσαν να χορεύουν
με τις ωραίες λαγόνες και τα πολύχρωμα ανεμιζούμενα πλατειά φουστάνια
ενώ απ’ τα θερμά βαμμένα στόματά τους ίδια κραυγές πόνου
εξέφευγαν του τραγουδιού τα λόγια:
«θα σου πω τη μοναξιά μου με το Soleares»

κι οι majos λυσσάγαν πάνω στις κιθάρες
και τα φασιστικά καθάρματα πολυβολούσανε τα πλήθη
κι αυτές με τα μεταξωτά γοβάκια τους
―με τα ψηλά τακούνια―
χάμω ―πάνω στο καρντερίμι― τσαλαπατούσαν την καρδιά μου

τότες εγίνηκε «που να σου φύγη το καφάσι»
σαν ένας ταύρος κοκκινότριχος πετάχτηκε στη μέση
φλόγες καθώς του βγαίνανε απ’ τα ρουθούνια
κι οι μπαντερίλλιες τού βελόνιαζαν οδυνηρά το σβέρκο και την πλάτη

κι άρχισε δω και κει να κουτουλάη
να ξεκοιλιάζη
να λιανίζη σάρκες με τα κέρατά του
ψηλά στον αέρα να τινάζη
όσους χτυπούσε
και να σωριάζωνται βουνό κουφάρια ένα γύρο
αλόγων άνθρωπων
μέσ’ σε ποτάμια αίμα

(το σβέρκο και τη ράχη του οδυνηρά ΚΟΣΜΟΥΣΑΝ μπαντερίλλιες)

κι οι κόρες με τους ωραίους μαστούς ανάσκελα εξαπλωθήκαν χάμω
και μέσ’ στα ωραία μάτια τους δύανε
κι ανατέλλαν
ήλιοι

*

[από τα Ποιήματα, Β´, Ίκαρος, Αθήνα, 1977

στάχτες

[ποιητικό ύφος, ποιητικοί στίχοι και μπόσικα ποιήματα ·

23/05/2020 § Σχολιάστε

Μίμης Σουλιώτης (1949-2012)

Περί Ποιητικής, Α’

Ορισμένοι παίρνουν την ποίηση πολύ στα σοβαρά,
επενδύουν και μιζάρουν μόνο σ’αυτήν. Για παράδειγμα
δεν παντρεύονται μη κάνουν παιδί· αμολάν προκατειλημμένη γενειάδα
ξεχνώντας ότι ο Μπαχ τεκνοποίησε μια εικοσάδα
και δήλωσε μετά: «Όποιος δουλέψει όσο εγώ, θα γράψει το ίδιο καλά
με μένα» ξεσκίζοντας ευαισθησίες, ταλέντα και ύφη. Αποξεχνιούνται
στην πλήξη των καλών και των κακών στίχων,
και προσπαθολυν να σκέφτονται με ποιητικό τρόπο.

Τόση εμπαθής σοβαρότητα
παράγει ποιητές με ποιητικό ύφος, ποιητικούς στίχους
και μπόσικα ποιήματα.

[να τρώγωμεν με το μαχαίριον και να στηρίζωμεν τους αγκώνας επάνω εις την τράπεζαν ·

22/05/2020 § Σχολιάστε

τα προηγούμενα [i] – [ii] – [iii] – [iv] – [v]

Τα γεύματα-3
– Πάς θόρυβος, κτύπημα των πινακίων ή ρόφημα δυνατόν με τα χείλη, είνε απρεπή.
– Είνε άτοπον να χύνωμεν το υπόλοιπο του ζωμού από το πινάκιον εις το κοχλιάριον, να φέρωμεν το πινάκιον προς στο στόμα, να τρώγωμεν με το μαχαίριον και να στηρίζωμεν τους αγκώνας επάνω εις την τράπεζαν.
– Δεν πρέπει να κρατούμεν ορθά τα μαχαιροπήρουνά μας.
– Εάν κατά το γεύμα δεν προσφέρεται το ψωμίον εις τεμάχια το κόπτομεν μόνον διά της ωρισμένης μαχαίρας. Τρώγοντες όμως, το κόπτομεν με τα δάκτυλα. Όσα τεμάχια ψωμιού ρίπτομεν εις το πινάκιόν μας, τα φέρομεν εις το στόμα μόνον με το πηρούνιον.
– Τα ψάρια τρώγομεν χωρίς την βοήθεια μαχαιρίων, εκτός αν υπάρχουν επίτηδες.
– Τα οπωρικά καθαρίζομεν με τα μικρά μαχαίρια του οπωρικού.

 

*

Συνεχίζεται 

[Οδηγός της Οικοδεσποίνης, ετυπώθη τω 1930, Κεντρικήν πώλησις: Βιβλιοπωλείον Ιωάννου Σιδέρη ―Εν Αθήναις, Οδός Σταδίου 52.

[Ορθόδοξε Καλλιτέχνε-Διανοούμενε-Ποδοσφαιριστέ ·

21/05/2020 § Σχολιάστε

Σεπτέ Σελέμπριτε

Καλλιτέχνε-Διανοούμενε-Ποδοσφαιριστέ, ανδρικά μοντέλα στο Άγιον Όρος: «20 διάσημοι Έλληνες φανατικοί του Άγιου Όρους». «Από το …Λάκη Λαζόπουλο μέχρι τον Γιώργο Τσαλίκη… για το περιβόλι της Παναγιάς..ιδιαίτερη σχέση που έχει ο τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης με τη θρησκεία… ανέβασε στο Instagram φωτογραφία…ε ίχε πάει να… χαλαρώσει. “Επιστροφή με ταπείνωση από Άγιον Όρος…”…Κι ο Σταμάτης Γονίδης κατατάσσεται στους celebrities…Το «κορμί» Νίκος Αναδιώτης…Έχει δε παραδεχτεί πως βρήκε περισσότερα απ΄όσα αναζητούσε. “Πήγα ανοιχτός,..Έπαψα να σκέπτομαι μάταια πράγματα…”..Όπως έχει πει ο Γιάννης Αϊβάζης σε συνεντεύξεις του, ήταν μια βαθιά εσωτερική ανάγκη… και ο Γρηγόρης Αρναούτογλου… “Αυτό που έζησα στο Άγιο Όρος εγώ, είναι να βγάζω την μπλούζα μου- τότε και αδύνατος με ένα ωραίο σώμα θυμάμαι-..πετάγεται ένας ιερέας..“Σας παρακαλώ πάρα πολύ, ντυθείτε γιατί με κολάζετε”… Νίκος Βέρτης… “Έχω και κάποια δώρα που…φέρνουν γούρι..”… Και ο ηθοποιός Στράτος Τζώρτζογλου…τον ώθησε ένα προσωπικό πρόβλημα…Το μοντέλο και παρουσιαστής Νίκος Παπαδάκης… Φάνης Μουρατίδης… Θανάσης Ευθυμιάδης… η Παναγία του άλλαξε ολόκληρη τη ζωή με ένα θαύμα εσωτερικό… Ο Βασίλης Τοροσίδης αναζητά την κατάνυξη…Έντονες πνευματικές αναζητήσεις έχει και ο Γιάννης Πλούταρχος… Αντώνης Ρέμος…Εκεί μάλιστα βρίσκεται ο πνευματικός του…».

πηγή

  • 15 years blogging -official banner

    agrimologos.com

    ΚΛΙΚ στην εικόνα για τα εξώφυλλα του Αγριμολόγου

    ΚΛΙΚ στην εικόνα, δείτε φωτογραφίες
  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 756 ακόμα followers

  • staxtes2003.com

    .

  • ΕΝΑ LIKE ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ…

  • Μεταστοιχεία

  • a

  • Αρχείο

  • Πρόσφατα άρθρα