plaisir: Séverine

19/01/2017 § Σχολιάστε

Catherine Deneuve –Belle de Jour– Luis Buñuel, 1967

plaisir19-1-17

Όμορφη, γλυκιά μου Σεβερίν, ψυχρή ερωτικά -μόνον διά τον σύζυγόν σας, Σεβερίν. Ωραία της Ημέρας Σεβερίν.

Chère Séverine, merci pour les bonnes manières:
Συναντώντες εις στενόν πεζοδρόμιον πρεσβύτερα πρόσωπα, παραμερίζομεν δια ν’αφίσωμεν δίοδον. Εάν ενώ βαδίζομεν βραδέως, ακούσωμεν άλλον ερχόμενον όπισθέν μας με βήμα ταχύ, αφίνομεν τόπον δια να περάση, και όταν αιφνιδίως συναντηθούν δύο αντιθέτως ερχόμενοι, παραμερίζουν ο καθείς προς τα δεξιά του προς αποφυγήν αμοιβαίων ασκόπων υποχωρήσεων.
Αι νεώτεραι κυρίαι βαδίζουν πάντοτε προς τα αριστερά των πρεσβυτέρων και τότε ανασηκώνουν το φόρεμα των αριστερόθεν και εάν και εφόσον ο νεώτερος αναγκασθή τυχαίως να βαδίση προς τα δεξιά πρεσβυτέρου, επιζητεί την πρώτην κατάλληλον περίστασιν δια να επανέλθη προς τα αριστερά.

*

[βασισμένο εν μέρει σε σημειώσεις από φυλλάδιο-οδηγό συμπεριφοράς και ηθών δεκαετίας 1945-1955…]

plaisir: Κλαυδία μου, προφυλάττομεν τα ενδύματά μας·

17/01/2017 § Σχολιάστε

Amor fati: Cardinale

claudia

Γοητευτική μου Κλαυδία,
Πριν ακόμη εξέλθωμεν της οικίας, πρέπει να τακτοποιούμεν καλώς την ενδυμασίαν μας. Είνε απρεπές να φορώμεν καθ’ οδόν τα χειρόκτια, να κομβώνωμεν τα ενδύματα ή να στερεώνωμεν τα υποδήματά μας.
Σημειώνω: Εν καιρώ βροχής ή με ήλιον πρέπει να κρατώμεν με προσοχήν την ομβρέλλαν, ώστε να μη ενοχλή τους άλλους. Ποτέ δεν την κρατούμεν κάτω από την μασχάλην, διότι ημπορούμεν να κτυπήσωμεν κανένα διαβάτη• διά να αποφύγωμεν εις στενόν πεζοδρόμιον την σύγκρουσιν, πρέπει να υψώνωμεν ή να χαμηλώνωμεν κατά τας περιστάσεις την ομβρέλλαν μας.

Κλαυδία,
Ας μη παραλείπωμεν να ανασηκώνωμεν τα φορέματά μας, όταν ο δρόμος έχει σκόνην ή λάσπην. Με τον μικρόν αυτόν κόπον όχι μόνον προφυλάττομεν τα ιδικά μας ενδύματα, αλλά και δεν σκονίζομεν αδίκως τους άλλους. Διότι, εάν πάθη η ενδυμασία μας βλάβην τινά, πρέπει να εισέλθωμεν ταχέως εις την πρώτην ανοικτήν θύραν ή και να κρούσωμεν κλεισμένην, ζητούντες την άδειαν να εισέλθωμεν και επιδιορθώσωμεν την βλάβην.

*

[βασισμένο εν μέρει, σε σημειώσεις από φυλλάδιο-οδηγό συμπεριφοράς και ηθών δεκαετίας 1945-1955…]

Η αγωγή Καμμένου πέρασε σχεδόν απαρατήρητη για τον κόσμο της Αριστεράς…

16/01/2017 § Σχολιάστε

Art Basel 2016 -©Davide Balula Burnt Painting

Art Basel 2016 -Gagosian ©Davide Balula Burnt Painting

«Η θέση μας υπέρ της ελευθερίας της κριτικής δεν μπορεί παρά να είναι ανυποχώρητη και ασυμβίβαστη και να απορρίπτει όποια ενέργεια θα μπορούσε να έχει ως άμεση ή παράπλευρη συνέπεια την τρομοκράτηση του Τύπου και την αυτολογοκρισία«.

Η Αριστερά, οι αγωγές και η κριτική  

του Κωστή Παπαϊωάννου

Η πρόσφατη εκδίκαση της αγωγής Καμμένου κατά του σκιτσογράφου και αρθρογράφου Πετρουλάκη θέτει εκ των πραγμάτων ζητήματα αρχών για όλους μας. Θυμίζουμε πως η αγωγή αφορούσε στη δημοσίευση άρθρου με τίτλο «Π. Καμμένος. Έχουν αρχίσει και του μοιάζουν» στην ιστοσελίδα Protagon. Το άρθρο ασκούσε δριμεία κριτική στον υπουργό για την ακροδεξιά εθνολαϊκιστική ρητορική του και τον επιχρωματισμό που αυτή αναπόδραστα σημαίνει για το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής. Το άρθρο θύμιζε επίσης ότι η συμμετοχή του ΛΑΟΣ και ιδίως του Μ. Βορίδη στην κυβέρνηση Παπαδήμου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις δημοκρατικής ευαισθησίας, αντίστοιχη της οποίας δεν επιδείχθηκε στην περίπτωση Καμμένου.
Ορθά ο Δ. Ψαρράς θύμισε (ΕφΣυν, 13/1) ότι οι αγωγές αυτές βασίζονται στον «τυποκτόνο» νόμο Βενιζέλου, τον οποίο ριζικά τροποποίησε η παρούσα κυβέρνηση και Ν. Παρασκευόπουλος ως υπουργός Δικαιοσύνης. Η υπόμνηση αυτή καταδεικνύει ότι μέρος των αντιδράσεων είναι επιλεκτικό Η επιλεκτικότητα αυτή γενικότερα βοά. Θυμίζουμε απλώς πως στην κυβέρνηση Παπαδήμου συμμετείχε και ο Αδ. Γεωργιάδης, γεγονός που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, εγχώριες και διεθνείς, λόγω παλαιότερων αντισημιτικών του εξάρσεων. Η ανάθεση της αντιπροεδρίας της ΝΔ στον Αδ. Γεωργιάδη θα έπρεπε να αποτελεί καρφί στο μάτι όσων υμνούν τον φιλελεύθερο Κυρ. Μητσοτάκη και ψέγουν τον πρωθυπουργό για την επιλογή εταίρου.
Ας έρθουμε όμως στα δικά μας. Η αγωγή Καμμένου πέρασε σχεδόν απαρατήρητη για τον κόσμο της Αριστεράς, ιδίως εκείνης που στηρίζει την κυβέρνηση. Καμιά αντίδραση, καμιά γκρίνια, καμιά δυσφορία. Δεν έγιναν δηλώσεις καταδίκης, ούτε καν υπανικτικές. Δεν κρατήθηκαν αποστάσεις ασφαλείας. Κι αυτό δεν τιμά κανέναν. Το ίδιο έγινε κι όταν ο Ν. Κοτζιάς στράφηκε με αγωγές κατά του διευθυντή της Athens Review of Books Μ. Βασιλάκη για δημοσίευση επιστολής αναγνώστη με βαρείς πολιτικούς αξιολογικούς χαρακτηρισμούς. Το ίδιο έγινε και όταν η Β. Θάνου, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, έκανε μήνυση στον συνταγματολόγο Τσακυράκη για θεμιτή κριτική που της άσκησε στην ιστοσελίδα του.
Η δυσανεξία ορισμένων δημόσιων προσώπων στην κριτική δεν βοηθά στη λειτουργία των θεσμών και δεν αποτελεί συνθήκη ευνοϊκή για την ελεύθερη έκφραση. Η κριτική των δημοσίων προσώπων, δικαιολογημένη ή μη, ήπια ή οξεία, αποτελεί οξυγόνο της δημοκρατίας. Και αυτό πρέπει να το παίρνουν απόφαση όσοι αποφασίζουν να εκτεθούν, να αναλάβουν δημόσιες θέσεις, να ασκήσουν εξουσία. Η προσφυγή των ισχυρών στη Δικαιοσύνη πρέπει να γίνεται λελογισμένα για να προστατεύσει την ίδια τη Δικαιοσύνη, η ανεξαρτησία της οποίας στον τόπο μας έχει τόσο κακοπάθει. Εάν έχουν αναφυλαξία στην κριτική, πράγμα κατανοητό και σεβαστό, καλό είναι να αποφεύγουν ρόλους που μπορούν να την προκαλέσουν. Εξάλλου, κατά την πάγια σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ακόμα και εκφράσεις βαριές μπορεί να συνιστούν καθ’ όλα θεμιτή κριτική, ενώ ο Τύπος αποτελεί ένα είδος «δημόσιου μαντρόσκυλου».
Η θέση μας υπέρ της ελευθερίας της κριτικής δεν μπορεί παρά να είναι ανυποχώρητη και ασυμβίβαστη και να απορρίπτει όποια ενέργεια θα μπορούσε να έχει ως άμεση ή παράπλευρη συνέπεια την τρομοκράτηση του Τύπου και την αυτολογοκρισία. Αναγκαία διευκρίνιση: η θέση αυτή φυσικά δεν αφορά μαφιόζικες λειτουργίες της παραδημοσιογραφίας που έχουν οσμή παράνομων ή παρακρατικών κυκλωμάτων. Η σύγκρουση με αυτές τις έκνομες πρακτικές, η αυτοπροστασία και η προσφυγή στη δικαιοσύνη αποτελούν φυσικά δικαίωμα ή και υποχρέωση όλων, δημόσιων ή μη προσώπων. Αυτό αφορά άλλα πολύ πρόσφατα περιστατικά με νομικές ενέργειες κατά «δημοσιογράφων».
Καταληκτικά, η επιλεκτική σχετικοποίηση της υπέρ της ελευθερίας θέσης μας αποτελεί βαριά υποθήκευση αρχών. Ως τέτοια, υπερβαίνει τις βραχυπρόθεσμες σκοπιμότητες της πολιτικής συγκυρίας, τις σταθμίσεις πολιτικών συσχετισμών και συμμαχιών. Ο χώρος της Αριστεράς έχει πολύ υποφέρει από την καταστολή της κριτικής. Στις πιο δογματικές του εκφάνσεις έχει ο ίδιος ιστορικά επιδείξει ακραίο αυταρχισμό έναντι της κριτικής αμφισβήτησης. Χρειάστηκε χρόνος και αίμα για να διαμορφωθεί στην καθ’ ημάς Αριστερά, ιδίως στην ανανεωτική της έκφραση, μια κουλτούρα ανοχής, μια εμμονική υπεράσπιση του δικαιώματος στην κριτική. Αυτή η παρακαταθήκη είναι πολύτιμη για να υπόκειται σε μικροπολιτικές σχετικοποιήσεις και περιορισμούς. Είναι πολύτιμη για να σμικρύνεται από φορείς δυσανεξίας έναντι της ελεύθερης κριτικής, όπως οι τρεις προαναφερθέντες, οι οποίοι μάλιστα κατά διαβολική σύμπτωση ελάχιστη σχέση έχουν με το χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς.

art-separator

Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες

[ο André Breton ζει·

15/01/2017 § Σχολιάστε

Κύριε Ελέησον!

andre-pappas

Ο πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου Ν. Σακελλαρίου στη σύντομη δήλωσή του είπε ότι κρίθηκε και ότι αντίκειται στο Σύνταγμα και συγκεκριμένα στο άρθρο 15, ο νόμος 4349 του 2015 με τον οποίο ανατέθηκε στον υπουργό Επικρατείας η αρμοδιότητα της κήρυξης του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες. Παράλληλα, πρόσθεσε ότι ακυρώθηκε και η απόφαση της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης με την οποία έγινε η σύσταση 7μελούς επιτροπής για τη διενέργεια του διαγωνισμού.

… και η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ:
Η δημοσίευση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, βάζει οριστικό τέλος στην παραφιλολογία που καλλιεργούσε συστηματικά η Νέα Δημοκρατία από κοινού με τους καναλάρχες.

Με την απόφαση, δικαιώνονται πλήρως οι προσπάθειες της κυβέρνησης προκειμένου να μπει τέλος στο καθεστώς πλήρους ασυδοσίας που οικοδόμησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις για 27 χρόνια. Ένα καθεστώς ασυδοσίας το οποίο είχε μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των καναλαρχών και την υπονόμευση του δημοσίου. 

Μετανοείτε κλπ., κλπ.

 

  • Μεταστοιχεία

  • 11 years blogging -official banner

    agrimologos.com
  • 2stratos.com

    .

    .

    staxtes.com

    .

    lulu.com

    .

  • ΕΝΑ LIKE ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ…

  • a

  • Αρχείο

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 713 ακόμα followers

  • RSS Στάχτες

    • Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η μουσική αφήγηση του Τάσου Μελίτη 20/01/2017
      Πάντα έτρεφα έναν κρυφό θαυμασμό για τους νεοέλληνες πεζογράφους. Πιστεύω ακόμη πως καταπιάνονται με ένα τιτάνιο έργο: να μετατρέψουν σε αισθητικό αποτέλεσμα όλη την ασχήμια του περιβάλλοντος χώρου. Περπατώντας καθημερινά στους δρόμους της Αθήνας, ή μιας οποιασδήποτε Ελληνικής Πόλης, δεν … Continue reading → […]
      staxtes
    • Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Το χρέος 19/01/2017
      Κατέβηκε τα φαγωμένα σκαλιά της παλιάς πολυκατοικίας και κατευθύνθηκε στο υπόγειο διαμέρισμα. Ο Ρήγας- όπως κάθε πρωινό Δευτέρας- μετρούσε τις εισπράξεις του Σαββατοκύριακου και σημείωνε στο μπακαλοτέφτερο το ισοζύγιο. Υποδέχτηκε τον άγνωστο με ένα βλέμμα συγκρατημένης καχυποψίας καθώς αυτός βολευόταν ανέκφραστος … Continue reading → […]
      staxtes
    • Σταυρούλα Δεμένεγα, “την ταύτιση που τόσο ποθώ” -ποίηση 18/01/2017
      ΕΝΑ ΑΥΡΙΟ Δεν υπάρχει-είπες-βαθύτερο πηγάδι από τη θλίψη μου και είμαι στον πάτο του μοναξιά μόνο και κρύο Αν έστω υπήρχε νερό θα μπορούσε να με πνίξει Μα τι λέω; αφού έχω από καιρό πνιγεί κάπου ανάμεσα σε κραυγές απόγνωσης … Continue reading → […]
      staxtes