[gravibus verbis_[iii]

06/07/2020 § Σχολιάστε

διαβάστε  τα μέρη [i] – [ii] –

Κώστας Γεωργουσόπουλος για Μάρκο Σεφερλή: «Μέγας αυτοσχεδιαστής και συχνότατα συν-γραφέας του κειμένου – νούμερου. Αυτό το υποκριτικό θηρίο πρέπει να έπεται και να προηγείται άλλου θηρίου και εντός δέκα λεπτών να σχεδιάσει τύπο, να εφεύρει σλόγκαν, να βρει τον σατιρικό πυρήνα – στόχο του, να τον σχολιάσει και στιχουργικά πάνω σε γνωστά τραγουδιστικά σουξέ και να αφήσει φεύγοντας από τη σκηνή ανεξίτηλο στίγμα.   Ενας τέτοιος μίμος αλλά συνάμα και συγγραφέας είναι ο Μάρκος Σεφερλής. Και να μην ξανακούσω για «Δελφινάριο», γιατί θα αξιώσω αν είναι καλλιτέχνης του θεάτρου ή διανοούμενος ο τιμητής να μου πει αν μπορεί να πράξει επί σκηνής και να διεκπεραιώσει τόσα μιμήματα άλλος σήμερα έλληνας ή και ξένος νουμερίστας. Αυτό το μιμητικό θηρίο έως τρεις περίπου ώρες στο «Δελφινάριο» Παρασκευή βράδυ με 1.200 θεατές μονοπωλεί τη σκηνή, τραγουδά, χορεύει, ακροβατεί, αυτοσχεδιάζει, μεταμορφώνεται (σε γριά, σε Πάττυ, σε κομπάρσο σε πειρατικό σίριαλ, μπαλαρίνα, μάγκα τεμπελχανά, «ευαίσθητο» μόδιστρο αλλά και χαρισματικό κομφερανσιέ που κρατάει σε εγρήγορση και άμεση επικοινωνία το κοινό μισή ώρα…»

[στην εφημερίδα Τα Νέα 29.8.2011  

[σοβαρόν ·

04/07/2020 § Σχολιάστε

Νεοελληνική πρωτοσέλιδη ποίηση

[ φραγκοσυκιές, οι απτόητες ·

03/07/2020 § Σχολιάστε

Δημήτρης Πετσετίδης (1940-2017)

✴︎

Τα φραγκόσυκα τρώγονται κρύα. Έτσι, ξυπνούσαμε με το χάραμα, παίρναμε ένα μαχαίρι κι ένα πιρούνι, κόβαμε μια κλάρα από σκίνο για να τινάζουμε τ’ αγκάθια και ανηφορίζαμε κατά το Μακροσπήλιο, στις φραγκοσυκιές. Ο πόλεμος είχε τελειώσει, αλλά εμείς δεν είχαμε ιδεί ακόμη τι θα πει ειρήνη.

Τα φύλλα κάθε φραγκοσυκιάς ήσαν γεμάτα από χαραγμένα αρχικά ονομάτων και ημερομηνιών. Περνούσαν οι χίτες την ημέρα, άφηναν τα επισκεπτήριά τους με σουγιάδες, περνούσαν οι αντάρτες τις σεληνόφωτες νύχτες, χάραζαν κι αυτοί το όνομά τους πάνω στα φύλλα. Και οι φραγκοσυκιές, απτόητες, συνέχιζαν να καρποφορούν, χωρίς να επηρεάζονται από τέτοια τράυματα, όσο πολλά κι αν ήσαν αυτά.

*
[Δημήτρης Πετσετίδης, Λυσσασμένες αλεπούδες, Κέδρος 2007

✴︎

[η τέχνη ·

02/07/2020 § Σχολιάστε

Στράτης Μυριβήλης (1890-1969)

Πήρα να διαβάσω ένα νέο μυθιστόρημα και είδα πως σε κάθε σελίδα υπήρχε και μια σεξουαλική περιγραφή. Σταμάτησα το διάβασμα, πήγα σ’ ένα φαρμακείο, αγόρασα δέκα λαστιχένιους προφυλαχτήρες καλής μάρκας, απ’ αυτές ποπυ διαφημίζουν τα δημόσια ουρητήρια. Τους φόρεσα στα δάχτυλά μου, κ΄έτσι ξανάπιασα άφοβα το «λογοτεχνικό έργο» και το τέλειωσα χωρίς φόβο και χωρίς «πάθος».

*

Βέβαια η τέχνη μπορεί να φυτρώσει πάνω στα πιο ακάθαρτα της ζωής. Μα αυτό θα πει να τη μετουσιώσει απόλυτα. Κι ο βασιλικός βγαίνει πάνω σε κοπριά ― όμως πώς μυρίζει αυτός!

*

Οι λόγοι που κάνουν τις βιβλιογραφίες των ασήμαντων σημειωματογράφων μου θυμίζουν ζωηρά τις όρνιθες που περιμένουν κάτω από την ουρά των γαϊδάρων πότε να πέσει κάτι, για ν’ασχοληθούν εμπεριστατωμένα μ΄αυτό. Τα περισσότερα αποδελτιωμένα κείμενα είναι κάτι τέτοιο και σε ποιότητα και σε καταγωγή.

  • 15 years blogging -official banner

    agrimologos.com

    ΚΛΙΚ στην εικόνα για τα εξώφυλλα του Αγριμολόγου

    ΚΛΙΚ στην εικόνα, δείτε φωτογραφίες
  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 755 ακόμα followers

  • staxtes2003.com

    .

  • ΕΝΑ LIKE ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ…

  • Μεταστοιχεία

  • a

  • Αρχείο

  • Πρόσφατα άρθρα