[Εἰς τά θεμέλια τοῦ φρενοκομείου·

18/01/2018 § Σχολιάστε

Του Γεωργίου Σουρῆ (1853-1919)

 Εορτή των Εορτών… Ὢ εὐτυχής ἡμέρα!
Ὤ! τώρα πρέπει ὁ καθείς τοῦ Ἄστεως πολίτης
να βάλει στο μπαλκόνι του μια κόκκινη παντιέρα
με μμια χρυσήν ἐπιγραφή «Ζωρζής Δρομοκαΐτης».
Ναί! τώρα πρέπει στολισμός με δάφνες και μυρσίνες,
ναί! τώρα πρέπουν κανονιές, φανάρια και ρετσίνες.

Φρενοκομεῖο κτίζεται και στη σοφήν Ἑλλάδα!
ἅ! ὁ Θεός ἐφώτισε τον Χιώτη τον Ζωρζή
και τώρα μέσα στοῦ Δαφνιοῦ τη τόση πρασινάδα
θα βρίσκουμε παρηγοριά κι ἡ μνήμη του θα ζεῖ.
Ὢ μέγα εὐεργέτημα τῶν εὐεργετημάτων!
Ὢ μόνον οἰκοδόμημα τῶν οἰκοδομημάτων!

Θέλει λαμπρόν Μαυσώλειον αὐτός ὁ κληροδότης,
παιάνας κι ἀποθέωσιν εἰς τρίτους οὐρανούς!…
Εὑρέθη μες στους Χιώτηδες, με γνώση κι ἕνας Χιώτης,
κι ἐσκέφθη ὁ μεγάλος του και πρακτικός του νοῦς
πῶς μέσα στην Ἑλλάδα μας ποῦ πλημμυροῦν τα φῶτα,
Φρενοκομεῖον ἔπρεπε να γίνει πρῶτα-πρῶτα.

(Τo φρενοκομεῖο χτίστηκε με κληροδότημα τοῦ Χίου
φιλάνθρωπου Τζωρτζῆ Δρομοκαΐτη (που πέθανε το
1880) ἔξω ἀπό την Ἀθήνα, κοντά στη Μονή Δαφνίου,
γι᾿ αὐτὸ πολλοὶ τὸ λένε καὶ «Δαφνί». Ὁ Σουρῆς δὲν
ἄφησε τὴν εὐκαιρία ποὺ τοῦ ῾δινε τὸ γεγονὸς καὶ τὸ
…καυτηρίασε δεόντως… Ἀπρίλης 1884)

Advertisements

[Legalize it, yeah yeah…

15/01/2018 § Σχολιάστε

«Ερίδματε πρωθυπουργέ και σύντροφε υποβάλλω σήμερα 14.1.2018 την από την θέση του υφυπουργού επί της παιδείας παραίτησίν μου, η οποία διευκολύνει, ως εικός την κυβερνητική αλληλεγγύη και, συνάμφω το πολιτικό μου αυτεξούσιον. Μετά της προσηκούσης τιμής, Κώστας Γ. Ζουράρις»

[lyrics on photo: Peter Tosh]

[πελεκά τους στίχους στρογγυλούς σαν κουκουνάρια·

15/01/2018 § Σχολιάστε

Διδακτικόν Γεωργίου Βιζυηνού (1849-1896)

Ένας πελεκά τους στίχους
στρογγυλούς σαν κουκουνάρια·
άλλος σπάζει τους δυστύχους
τα πλευρά και τα ποδάρια!

O Kριτής του Διαγωνισμού

(Προπαρασκευή)
Xώθηκε στον κοιτωνίτη
ο Kριτής αγάλι’ αγάλια,
φόρτωσε στην γερο-μύτη
δυο ζευγάρια ματογυάλια.
Eτραβήχθη στον σοφά του,
κάθεται φαρδιά πλατιά,
και μετροφυλλά μπροστά του
αναρίθμητα χαρτιά.
–Όλοι τάγραψαν με χάρη,
σε πολύτιμο χαρτί!
Ας τους διούμε ποιος θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή.

Βάλλει στην βαθειά του τσέπη,
βγάλ’ ένα χονδρό τσιγάρο.
Με τα σπίρτα μόλις βλέπει
την δουλίτσα του την Μάρω,
το δαγκά και το βυζάνει
σαν της μάνας του βυζί,
κι αγγαρειά την Μάρω πιάνει
να δουλέψουνε μαζί.
– Δος μ’ αυτό το καλαμάρι·
Να, μια πένα κορδωτή,
για να διούμε ποιος θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή.

(Τεχνικαί παρατηρήσεις)
Ένας πελεκά τους στίχους
στρογγυλούς σαν κουκουνάρια·
άλλος σπάζει τους δυστύχους
τα πλευρά και τα ποδάρια!
Ένας τους παραγεμίζει
κολοκύθια περιττά,
κι αυτονάς τους ξεντερίζει
και τους κάμνει σκελετά!
Κάθε δυο τους και ζευγάρι –
μα τους λείπει κάτι τι!
Ας τους διούμε ποιος θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή.

Τούτος τες φωνές στριμώνει,
π’ απ’ την στενοχώρια σκάνουν·
τούτος πάλι τες αριώνει,
που η μια την άλλη χάνουν!
Ένας κάθε λέξη γράφει
με το νι και με το σι,
κι ένας παίρνει το ξουράφι
και σου σφάζει την μισή!
Κάθε δυο τους και ζευγάρι –
μα τους λείπει κάτι τι!
Ας τους διούμε ποιος θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή.

Τούτος μου λογιωτατίζει,
και τα κόφτει νδελικάτα·
τούτος βλασφημά και βρίζει,
σαν τους λούστρους μες στην στράτα!
Απ’ τα λεξικά μας βγάζει
ένας την συναμική,
κι ένας πάλι δεν σκαμπάζει
ούτε γρυ γραμματική!
Κάθε δυο τους και ζευγάρι –
μα τους λείπει κάτι τι!
Ας τους διούμε ποιος θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή.

(Ουσιαστικαί παρατηρήσεις)
Τούτος κλαί’ και μουρμουρίζει,
σαν μπαμπόγρια γρινιάρα·
τούτος δος του χαχανίζει,
σαν να τούρθε κουταμάρα.
Κι ένας τρίτος – Santo Dio!
Ούτε λύπ’, ούτε χαρά;
Ή δεν τάχε και τα δύο,
ή τα είχε στα γερά!
Κάθε δυο τους και ζευγάρι –
κι όλοι οι τρίτοι περιττοί!
Ας τους διούμε ποιος θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή.

Ένας έπαθε πληθώρα
από αίσθημα γενναίον.
Τούτος που διαβάζω τώρα,
προστυχιά και των γονέων!
Τα φτερά τ’ αυτός ανοίγει
και στον ουρανό πετά.
Τούτος – έπεσε κι επνίγη,
σαν τον χοίρο στα σκ…!
Κάθε δυο τους και ζευγάρι –
μα τους λείπει κάτι τι!
Ας τους διούμε ποιος θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή.

(Γενικόν συμπέρασμα)
Αυτουνού του λείπει ένα
κείνος τ’ άλλο δεν γνωρίζει·
ένας τάχει μαζωμένα,
και για τούτο δεν αχρήζει.
Μερικούς ουδέ κουκούτσι
τους εδόθηκε μυαλός,
κι ένα τρύπιο μου παπούτσι
δεν αξίζ’ ο πιο καλός!
Κάθε δυο τους και ζευγάρι,
κι ας τους λείπει κάτι τι.
Πές μου, Μάρω, ποιος θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή;

(Τελικόν συμπέρασμα)
Είχε πάρ’ αυτήν τον πρώτο
κι άρχισε να ροχαλίζη.
Μα ξιππάσθη με τον κρότο
κι είπε δίχως να γνωρίζη.
– Από κάθε μια φυλλάδα
λείπει, λέγεις, κάτιν τις;
Δίχως άλλο στην Ελλάδα
δεν υπάρχει ποιητής.
Και κανένας δεν θα πάρη
την χιλιάδα μετρητή,
αν μας κάμουνε την χάρη
και βραβέψουν τον Κριτή.

(από Tο τέλος του παραμυθιού ή η αρχή του ονείρου, Eρμής 2001)
Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

[«Οχι στις εκδρομές, να πηγαίνουν άλλη ώρα στα μπορντέλα οι μαθητές»

13/01/2018 § Σχολιάστε

Νεοελληνική ποίηση

Ο εν λόγω υπουργοποιημένος καθηγητής, τον Ιανουάριος του 2015 δηλώνει και το βαθυστόχαστο: «Βαρύποτμος και βαρυαχής δέρκομαι την μαλακία που σας δέρνει θρασύμυθοι κάμμοροι»… αφήνοντας σύξυλο το πανελλήνιο με την απαράμιλλη σοφία του λόγου του.