[Μαρσέλ Προυστ: τυχαία αποσπάσματα·

22/10/2020 § Σχολιάστε

11.

Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήταν ήδη εκεί.
― Sigmund Freud

Κατά βάθος, αν είναι αλήθεια πως, γενικά, η δυσκολία να φτάσεις το αντικείμενο του πόθου σου τον μεγαλώνει (η δυσκολία, όχι η αδυναμία, γιατι εκείνη τον αναιρεί), τότε για έναν πόθο ολότελα σαρκικό, η βεβαιότητα πως θα πραγματοποιηθεί σε κάποια μελλοντική και καθοριστική στιγμή δεν είναι λιγότερο ερεθιστική από την αβεβαιότητα· σχεδόν όσο και η ανήσυχη αμφιβολία, η έλλειψη αμφιβολίας καθιστά ανυπόφορη την αναμονή αυτή μιαν απροσμέτρητη ολοκλήρωση και ―με τη συχνότητα προκαταβολικών αναπαραστάσεων― τεμαχίζει το χρόνο σε κομμάτια πολύ μικρά σαν εκείνα που θα δημιουργούσε το άγχος.

[Μαρσέλ Προυστ, Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο: Από Η μεριά του Γκερμάντ, Κεφάλαιο II ― μτφρ: Παύλος Α. Ζάννας, εκδόσεις Ηριδανός

διαβάστε όλα της κατηγορίας [Marcel Proust]

[ο εραστής ·

21/10/2020 § Σχολιάστε

©agrimologos.com

Mιλούσε μιαν άλλη γλώσσα, την ιδιάζουσα διάλεκτο μιας
λησμονημένης, τώρα πλέον, πόλεως, της οποίας και είτανε,
άλλωστε, ο μόνος νοσταλγός.

*

[Νίκος Εγγονόπουλος, από τα Ποιήματα, B΄, Ίκαρος 1977

[λόγιε αυθεντίε ·

20/10/2020 § Σχολιάστε

photo: agrimologos.com

Λες και υπάρχει άλλος λόγος να γράψει κανείς παρά για το αόριστο κι αναρίθμητο πλήθος των ανθρώπινων συναισθημάτων, ουσιαστικών ή μη, και τί ακριβώς σημαίνει «ουσιαστικών»· λες και υπάρχουν και μη ουσιαστικά συναισθήματα· ναι, κάπου διαβάζουμε από λόγιους· λόγια του είδους που συνεχώς επαναλαμβάνουν τα περί «πνευματικής ποίησης» κ.α. συμπυκνωμένα νοήματα, όπως το βαρύγδουπο «η μεταχείριση των στοιχείων του υλικού κόσμου επιτυγχάνει και μια μεταστοιχείωσή του…», κατόπιν όλων αυτών των ωραίων που γράφτηκαν γι’ αυτόν, ο ποιητής ευχαριστεί δημοσίως και επωνύμως ―χωρίς να αντιλαμβάνεται τη γκάφα της δημοσιοποίησης― τον αδελφικό του φίλο-κριτή, που όλως τυχαίως έπεσε επάνω στην ποιητική συλλογή που έγραψε η…

αυθεντία Του.

 

[La corrida · Y mataremos otros, Otras vidas, otros toros

19/10/2020 § Σχολιάστε

Musique et paroles de Francis Cabrel

Depuis le temps que je patiente
Dans cette chambre noire
J’entends qu’on s’amuse et qu’on chante
Au bout du couloir ;
Quelqu’un a touché le verrou

Et j’ai plongé vers le grand jour
J’ai vu les fanfares, les barrières
Et les gens autour

Dans les premiers moments j’ai cru
Qu’il fallait seulement se défendre
Mais cette place est sans issue
Je commence à comprendre
Ils ont refermé derrière moi
Ils ont eu peur que je recule
Je vais bien finir par l’avoir
Cette danseuse ridicule…

Est-ce que ce monde est sérieux ?
Est-ce que ce monde est sérieux ?
Andalousie je me souviens
Les prairies bordées de cactus
Je ne vais pas trembler devant

Ce pantin, ce minus !
Je vais l’attraper, lui et son chapeau
Les faire tourner comme un soleil

Ce soir la femme du torero
Dormira sur ses deux oreilles
Est-ce que ce monde est sérieux ?
Est-ce que ce monde est sérieux ?
J’en ai poursuivi des fantômes
Presque touché leurs ballerines
Ils ont frappé fort dans mon cou
Pour que je m’incline

Ils sortent d’où ces acrobates
Avec leurs costumes de papier ?
J’ai jamais appris à me battre
Contre des poupées
Sentir le sable sous ma tête

C’est fou comme ça peut faire du bien
J’ai prié pour que tout s’arrête
Andalousie je me souviens

Je les entends rire comme je râle
Je les vois danser comme je succombe
Je pensais pas qu’on puisse autant
S’amuser autour d’une tombe
Est-ce que ce monde est sérieux ?
Est-ce que ce monde est sérieux ?
Si, si hombre, hombre
Baila, baila

Hay que bailar de nuevo
Y mataremos otros
Otras vidas, otros toros
Y mataremos otros
Venga, venga a bailar…

Y mataremos otros

écoute sur YOUTUBE »»»

  • 15 years blogging -official banner

    agrimologos.com

    ΚΛΙΚ στην εικόνα για τα εξώφυλλα του Αγριμολόγου

    ΚΛΙΚ στην εικόνα, δείτε φωτογραφίες
  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 755 ακόμα followers

  • staxtes2003.com

    .

  • ΕΝΑ LIKE ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ…

  • Μεταστοιχεία

  • a

  • Αρχείο

  • Πρόσφατα άρθρα