[Άρης Αλεξάνδρου (24 Νοεμβρίου 1922 – 1978) ·

26/11/2020 § 1 σχόλιο

Γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 24 Νοεμβρίου του 1922

«Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και σε καμιά πολιτική οργάνωση. Δεν είμαι μέλος καμιάς εκκλησίας. Δεν είμαι οπαδός καμιάς θρησκείας. …Έχοντας περάσει από τα ξερονήσια και τις φυλακές, νιώθω πως είμαι συγκρατούμενος όχι μόνο με όσους υποφέρουν στα φασιστικά στρατόπεδα, μα και με όσους βασανίζονται στο Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ. Νιώθω αλληλέγγυος και συνυπεύθυνος με όσους αγωνίστηκαν, αγωνίζονται και θα αγωνιστούν εναντίον όλων των τυράννων, εστεμμένων και τραγιασκοφόρων, εναντίον όλων των δεσποτών, γαλονάδων και ρασοφόρων.»

[Μετά φιλόφρονα υποδοχήν παρακαλούμεν τους επισκέπτας να καθίσουν ·

25/11/2020 § Σχολιάστε

τα προηγούμενα [i] – [ii] – [iii] – [iv] – [v] – [vi] – [vii] – [viii] – [ix] – [x] – [xi] – [x] – [xi] – [xii]

 Επισκέψεις_3
― Εάν πρόκειται να διέλθωμεν διαδρόμους ή άλλα δωμάτια διά να φθάσωμεν εις την αίθουσαν, και οι επισκεπτόμενοι δεν γνωρίζουν που να διευθυνθούν, αφού τους χαιρετίσωμεν, ζητούμεν την άδειαν να προηγηθώμεν. Άμα φθάσωμεν εις την θύραν της αιθούσης, την ανοίγομεν και παρακαλούμεν τον επισκέπτην να εισέλθη, αφίνοντες αυτόν να προηγηθή αν κυρία δέχεται κύριον.
― Εάν η επισκεπτόμενη είνε νέα κόρη, αφίνει την οικοδέσποινα να προηγηθή.
― Μετά φιλόφρονα υποδοχήν παρακαλούμεν τους επισκέπτας να καθίσουν.
―Νέα κόρη δεχόμενη επίσκεψιν κυρίας υποδεικνύει πάντοτε θέσιν εις ανάκλυντρον και κάθηται εις πολυθρόναν ή εις άλλο κάθισμα· ή εξαίρεσις επιτρέπεται μόνον κατά την υποδοχήν νεοτέρας κόρης. Τότε λαμβάνωμεν και αι δύο θέσιν εις το ανάκλιντρον.
― Υπανδρευμένη κυρία, δεχόμενη επίσκεψιν, προσκαλεί την επισκέπτριαν να λάβη θέσιν εις το ανάκλιντρον· μόνον δε όταν εκείνη αποποιηθή παραχωρούσα την θέσιν εις την οικοδέσποιναν, ημπορεί να καθίση αυτή εκεί.

*

Συνεχίζεται 

[Οδηγός της Οικοδεσποίνης, ετυπώθη τω 1930, Κεντρικήν πώλησις: Βιβλιοπωλείον Ιωάννου Σιδέρη ―Εν Αθήναις, Οδός Σταδίου 52.

[Είναι η Θεία Κοινωνία, covid free; Βεβαίως κ. Νεκροθάφτα ·

25/11/2020 § Σχολιάστε

©Δημήτρης Χαντζόπουλος, Καθημερινή 24.11.2020

Τι έγινε τελικά στη Μονή Πετράκη στο γεύμα με τους 16 Ιεράρχες;

Και ποιος αποφάσισε τη δοξολογία και τη λιτανεία στον Άγιο Δημήτριο, στη γονατισμένη ήδη από τον κορονοϊό Θεσσαλονίκη;

Και γιατί η επίσημη Εκκλησία δεν αντιδρά στις συνεχείς προκλήσεις Μητροπολιτών και παπάδων, που αρνούνται ουσιαστικά την πανδημία;

Και, τέλος, γιατί κάποιοι πολιτικοί, αλλά και κάποιοι επιστήμονες, συμπεριφέρονται ως παλαιοημερολογίτες υποσκάπτοντας τελικά την προσπάθεια μιας κοινωνίας να νικήσει την πανδημία; Και όλοι εμείς γιατί δεν αντιδρούμε σ’ αυτό το σαμποτάζ;

Γιατί είναι σαμποτάζ την εποχή της καραντίνας να βγαίνουν βουλευτές, υπουργοί, γιατροί-μέλη των επιτροπών για την αντιμετώπιση του κορονοϊού- και να λένε ότι είναι δικαίωμα της Εκκλησίας να αποφασίζει τους υγειονομικούς κανόνες. Υπερβάλλω; Να σας θυμίσω μόνο την ανεκδιήγητη δήλωση ότι το πώς θα τηρούνται τα μέτρα προστασίας κατά την Θεία Κοινωνία είναι αρμοδιότητα του… Πατριαρχείου.

Γιατί είναι θέμα του Πατριαρχείου τα μέτρα προστασίας στον Άγιο Νικόλαο Αχαρνών ή στον ναό της Ευαγγελιστρίας στην Καρδίτσα;

Εκεί ίσως ήταν και το εναρκτήριο λάθος. Στο κουταλάκι ή αλλιώς στη λαβίδα της Θείας Κοινωνίας.

Τον Μάρτιο όταν ξεκίνησε το μαρτύριο της καραντίνας και της απομόνωσης, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος πήρε μια απόφαση σπουδαίας πρακτικής αλλά και συμβολικής σημασίας.

Η Θεία Κοινωνία μπορεί να γίνεται με μεταλλικά κουτάλια μιας χρήσης αντί της μιας λαβίδας. Βέβαια, για να καταλάβουμε τα όρια της επιρροής ακόμη και μιας σοφής -και οπωσδήποτε σωτήριας για πολλούς ηλικιωμένους- απόφασης, από τις οκτώ μητροπόλεις της Αμερικής μόνο μία δέχθηκε η προσφορά της Θείας Κοινωνίας να γίνεται με χωριστά κουταλάκια.

Το μήνυμα του Ελπιδοφόρου ήταν όμως σαφές: Αν μεταλαμβάνεις από το ίδιο κουτάλι, τότε γιατί να μην πάρεις και το αντίδωρο που σου προσφέρει ο διπλανός σου; Κι αν μοιραστείς και το αντίδωρο γιατί να μην κάτσεις και στο ίδιο τραπέζι μαζί του; Κι αν κάτσεις στο ίδιο τραπέζι και έχεις φάει από το ίδιο κουτάλι και το ίδιο χέρι, τότε ποιος ο λόγος να μην τα μοιραστείς όλα με όλους; Και στο τέλος-τέλος ποιος ο λόγος να φοράς μάσκα;

Αυτές τις συνεπαγωγές, που είναι λογικό να γίνονται στα μυαλά των πιστών, θέλησε να διαλύσει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, στηρίζοντας στην πράξη την «κοινωνική αποστασιοποίηση».

Και τον Ιούνιο το Πατριαρχείο, πιεζόμενο από σχετικές ερωτήσεις, αφού επανέλαβε το διπλωματικό ότι θα μείνει «φύλαξ και φρουρός ανύστακτος των παραδοθέντων υπό των Αγίων Πατέρων», δέχθηκε ότι ο τρόπος της Θείας Ευχαριστίας μπορεί να αλλάξει μόνο «αν υπάρχει από τον νόμο του κράτους κάποια απαγόρευση σχετικά με τη θεία λατρεία, λόγω της πανδημίας».

Όμως… «Εμείς εδώ στην Ορθόδοξη, Χριστιανική Ελλάδα μας, όπως το λέω και το τονίζω,  είπαμε ευθύς εξαρχής ότι το θέμα (σ.σ: της Θείας κοινωνίας) υφίσταται ως υφίσταται», απάντησε ηρωικά ο εκπρόσωπος της ελληνικής Εκκλησίας. Ενώ κάποιοι ιερωμένοι το τερμάτισαν, ισχυριζόμενοι στα κηρύγματά τους, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ακόμη και αν αρρωστήσεις, μεταλαμβάνοντας ο Παράδεισος σε περιμένει.

Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι γιατί το παράθυρο που άνοιξε το Πατριαρχείο δεν το αξιοποίησε το  ελληνικό κράτος; Γιατί οι υπουργοί κρύφτηκαν πίσω από δικαιολογίες του τύπου «είναι προσωπικό θέμα του κάθε πιστού αν θα κοινωνήσει»; Γιατί οι επιστήμονες σιώπησαν στην επικίνδυνη θεωρία «όταν υπάρχει βαθιά πίστη δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε την Θεία Ευχαριστία»;

Αν όμως είναι προσωπικό σου θέμα να χρησιμοποιείς το ίδιο κουτάλι με 5-10 άλλους ανθρώπους, γιατί δεν είναι προσωπικό σου θέμα και οι αγκαλιές και τα φιλιά και τελικά η μάσκα;

Αποτέλεσμα; Ένας στους τέσσερις πολίτες πιστεύει σήμερα ότι ο κορονοϊός δεν μεταδίδεται με τη Θεία Κοινωνία. Και από αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως Δεξιοί, το 40% (!) συντάσσεται με την άποψη ότι δεν κολλάει ο κορονοϊός με τη Θεία Κοινωνία.

Έχουμε ζήσει βέβαια και χειρότερα.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 η «Τίμια ζώνη της Παναγίας» βγήκε από το Άγιον Όρος και μεταφέρθηκε στην Αθήνα για να την προσκυνήσουν στα σπίτια τους οι πολιτικοί ηγέτες της χώρας. Όσοι την προσκυνούν τεκνοποιούν, ήταν η φημολογία της εποχής και επειδή η ζήτηση ήταν τελικά πολύ μεγαλύτερη, ετοιμάστηκαν και πουλήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες αντίγραφα της «ζώνης» για τους υπόλοιπους, πλην των μεγάλων πολιτικών οικογενειών, που ήθελαν να τεκνοποιήσουν.

Όμως σήμερα οι μεταφυσικές φαντασιώσεις δεν απειλούν απλώς την λογική μας, σήμερα απειλούν τις ζωές μας. Και οι σκεπτικιστές της πανδημίας είτε φορούν ράσα είτε φορούν αμπέχονο, πρέπει να αντιμετωπισθούν ως κίνδυνος για την κοινωνία. Θα τολμούσα να πω ότι διαχρονικά είναι μεγαλύτερος κίνδυνος από τους άξεστους ψεκασμένους αρνητές της πανδημίας που καταντούν γελοίοι με τις υπερβολές τους – άρα και μη πιστευτοί.

«Μαγκιές τέλος» λοιπόν για να επαναλάβω την προσταγή («Μαγκιές δεν επιτρέπονται») του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου. Ας το καταλάβουν και αυτοί που «κρυμμένοι τώρα στα λαγούμια τους, ετοιμάζονται να δικαιολογήσουν τα εγκληματικά τους κηρύγματα, που τελικά σκότωσαν συνανθρώπους τους» (και αυτή η φράση του Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου είναι).

*

podcast του ©Σταύρου Θεοδωράκη στην Καθημερινή

*

Διαβάστε της Μεγάλης Επιχείρησης >

[Εκκλησία: Viva la muerte!

24/11/2020 § Σχολιάστε

κάρες άγνωστων μοναχών της Άνδρου

Η αλαζονική αυτοεξαίρεση υπερμεταδότης του ιού

«Οι τελευταίες μέρες ήταν πράγματι αποκαλυπτικές για την Εκκλησία της Ελλάδος. Ιεράρχες και όχι μόνον, νοσηλεύονται βαριά χτυπημένοι από τη νόσο και τα αξιόπιστα ρεπορτάζ δείχνουν ότι οι μαζικές εορταστικές συναθροίσεις αλλά και οι εσωτερικές συνάξεις της Ιεραρχίας λειτούργησαν ως γεγονότα υπερμετάδοσης του ιού. Τα ίδια και χειρότερα έγιναν και στη Σερβία.

Η εικόνα ιερωμένων που λειτουργούσαν επί μήνες χωρίς μάσκες, και εν γένει η αίσθηση μιας αλαζονικής αυτοεξαίρεσης αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ούτε μαγική ούτε χωρίς συνέπειες.

Ας μη σταθούμε εδώ στην ανοχή που επέδειξε το Κράτος απέναντι σε αυτές τις συμπεριφορές αλλά και στις ποικίλες δηλώσεις εκκλησιαστικών αξιωματούχων και θρησκόληπτων επιστημόνων –μεγάλου κύρους κατά τα άλλα–, για τη νόσο και τις θρησκευτικές διαδικασίες, ας μη στρέψουμε την κριτική μας στην εξίσου απαθή στάση της αντιπολίτευσης μπροστά στην αργή και οξειδωτική συμπεριφορά της ελλαδικής εκκλησίας.

Η ίδια η συμπεριφορά του κλήρου είναι ιστορικά πρωτόγνωρη και μαρτυρά για τη θεολογική ένδεια της ιεραρχίας, την καταβύθιση της πνευματικότητας εντός της και την ταχεία διολίσθηση του θεσμού σε έναν μηχανισμό ενεργού και καινοφανούς αρχαϊσμού.

Και αυτό διότι η Εκκλησία της Ελλάδος με το μεγάλο ενοριακό της δίκτυο και την παράδοσή της θα μπορούσε να συμμετάσχει ουσιαστικά στην ανάσχεση του ιού. Κάνοντας όλα όσα έκανε πάντοτε για το ποίμνιό της και για τους πιστούς εν γένει. Προστατεύοντάς το από τη νόσο, εκπαιδεύοντας τους ενορίτες στις τεχνικές της μάσκας και εν τέλει εκπέμποντας το μήνυμα της Ζωής που θα πατήσει τον Θάνατο κατά το αναστάσιμο μήνυμα.

Θα εξαντλούσε όλα τα κατ’ οικονομίαν μέσα που διαθέτει η εύπλαστη θεολογία της ακυρώνοντας κάθε συνάθροιση, θα καταργούσε τον αδελφικό και ιερατικό ασπασμό για όσο χρειάζεται και βεβαίως θα αποστείρωνε τη θεία κοινωνία ή θα τη διέκοπτε για όσο χρειαστεί. Τι χρειαζόταν για να το κάνει αυτό;

Η ανάκληση της ποιμαντικής της διάστασης και η επιβεβαίωση –εντός της– ότι η τελετουργικότητά της είναι –ακριβώς– τελετουργική δίχως ουδεμία πραγματολογική σημασία. Ότι η μεταφορά είναι μεταφορά και ο συμβολισμός συμβολισμός.

Αντ’ αυτών η θεία μετάληψη εξυψώθηκε περίπου σε πραγματικό αίμα του Χριστού και η φυσική παρουσία των πιστών κατέστη μέγιστο ζήτημα ομολογίας πίστης!

Η εγνωσμένη ικανότητα της Εκκλησίας να κινείται στο εκκοσμικευμένο περιβάλλον, η συστηματική της τριβή με τα εγκόσμια μα και η παιδαγωγική της δύναμη στους ενορίτες είχαν εξαφανιστεί.

Αντί να νιώθει ότι το ποίμνιό της απειλείται από την αρρώστια ένιωσε ότι απειλείται η ίδια ως θεσμός από την επιστήμη.

Στην ουσία φέρθηκε σαν να μην πίστεψε ποτέ ότι υπάρχει ιός. Η Ελλαδική Εκκλησία αναίρεσε την εκκοσμικευμένη στάση της απέναντι στην επιστήμη και στα πορίσματά της που έως τώρα αποδεχόταν – ειδικά στον ιατρικό τομέα.

Ο ιστορικός αυτός θεσμός, που είναι και θεσμός του Κράτους μην το ξεχνάμε, ενσωματώνει παραδοσιακά μεγάλους πληθυσμούς. Εκείνους που συστηματικά ζουν γύρω από την ενορία τους, και ένα τεράστιο πλήθος πιστών που επηρεάζεται σε όλα τα επίπεδα από τις δημόσιες συμπεριφορές και τοποθετήσεις των παπάδων, των μητροπολιτών και του ίδιου του ασθενούντος σήμερα Αρχιεπισκόπου.

Viva la muerte!

Και αυτή τη φορά, εξέθεσε με τέτοιο τρόπο σε κίνδυνο τον δικό του λαό λες και πρόκειται για 17χρονο που δεν τον χωρά το σπίτι των γονιών του – συμπαρασύροντας όμως ολόκληρη την κοινωνία σε έναν συμβολισμό αδιαφορίας για τον κίνδυνο.

Πολλοί θα σπεύσουν να θεωρήσουν αυτή τη στάση της εκκλησίας απόρροια κάποιου πολιτισμικού της αρχαϊσμού, αυτό που κάπως πρόχειρα καταλήγει στον ψόγο του σκοταδισμού.

Σίγουρα η επιθετική ενίοτε δήλωση απείθειας Μητροπολιτών και κληρικών αλλά και η ευρύτερη εικόνα αδιαφορίας για τους κινδύνους της μετάδοσης έχουν έναν αταβιστικό χαρακτήρα, δείχνουν να οριοθετούν ένα κανάλι επιστροφής στην αντίληψη της θείας τιμωρίας ή έστω της μοιρολατρικής αντιμετώπισης των δεινών.

Φοβούμαι ότι τα πράγματα είναι πιο σύνθετα απ’ αυτό, τελείως καινούργια και εξ αυτών πιο δύσκολα διαχειρίσιμα.

Η εγκατάλειψη της έννοιας της φροντίδας υπέρ της ταυτότητας εντάσσει την εκκλησία της Ελλάδας στην πιο σκοτεινή πλευρά του μεταμοντέρνου κόσμου.

Αποτελεί μια αν-ορθόδοξη προσαρμογή σε μια νέα κουλτούρα του θανάτου και τη συμμετοχή της στο σύστημα παθολογιών του σύγχρονου δημοκρατικού ανθρώπου. Του άτρωτου και ευαίσθητου που μπορεί να γίνει ευάλωτος και κυνικός, που δεν διστάζει να συνομιλήσει με την αυτοκαταστροφή του και να φωνάξει (χωρίς επίγνωση ελπίζω) ένα μετανεωτερικό και ασυνείδητο Viva la muerte! ενάντια στον προηγούμενο εαυτό του και στην κοινωνική μας συμβίωση. Που ομνύει σε μια αδιατάρακτη -υποτίθεται- τελετουργία για να επιβεβαιώσει της μοναδικότητά του, ακόμα και αν αυτή είναι θανατηφόρος».

Διαβάστε όλο το διαφωτιστικό κείμενο του ©Παναγή Παναγιωτόπουλου στο athensvoice.gr

*

Διαβάστε της Μεγάλης Επιχείρησης >

  • 15 years blogging -official banner

    agrimologos.com

    ΚΛΙΚ στην εικόνα για τα εξώφυλλα του Αγριμολόγου

    ΚΛΙΚ στην εικόνα, δείτε φωτογραφίες
  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 754 ακόμα followers

  • staxtes2003.com

    .

  • ΕΝΑ LIKE ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ…

  • Μεταστοιχεία

  • a

  • Αρχείο

  • Πρόσφατα άρθρα