αγριμολογος

©Χρήστος Παπανίκος, 31.10.2025

Ο τυχοδιωκτισμός, είτε στην πολιτική, την οικονομία ή τις ανθρώπινες σχέσεις, είναι συνυφασμένος με την απόλυτη προσωρινότητα. Βασίζεται στη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», θυσιάζοντας το μακροπρόθεσμο όφελος για το πρόσκαιρο κέρδος. Επειδή στερείται στέρεων βάσεων, καταλήγει νομοτελικά σε αδιέξοδο.

Διέπεται κυρίως από τα εξής βασικά χαρακτηριστικά:
1) Έλλειψη στρατηγικής: Ο τυχοδιώκτης ζει στο «εδώ και τώρα». Αδυνατεί να σχεδιάσει το μέλλον, καθώς οι επιλογές του υπαγορεύονται από συγκυριακές ευκαιρίες και όχι από ένα δομημένο πλάνο. 2) Κυριαρχεί η μυωπική αντίληψη ότι οι συνέπειες μπορούν να αγνοηθούν. Η προσωρινότητα εδώ λειτουργεί ως δικαιολογία: «ας πετύχουμε αυτό που θέλουμε τώρα, και τα υπόλοιπα τα βλέπουμε αργότερα». Οι τακτικές αυτές δημιουργούν ένα 3) τοξικό περιβάλλον συνεχούς ρευστότητας. Οποιοδήποτε οικοδόμημα βασίζεται σε τυχοδιωκτικές πρακτικές είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει με την πρώτη κρίση.
…κι έρχεται η Αναπόφευκτη κατάρρευση: Η προσωρινότητα του τυχοδιωκτισμού αποκαλύπτεται όταν έρθει η στιγμή του απολογισμού. Τα πρόσκαιρα οφέλη εξανεμίζονται, αφήνοντας πίσω τους κενό και την ανάγκη διαχείρισης μιας νέας, συχνά χειρότερης, κατάστασης.

◉

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.