[Η ανοησία, η Notre Dame, και τα… πεινασμένα παιδάκια της Αφρικής·

20/04/2019 § Σχολιάστε

Της ©Ιφιγένειας Σιαφάκα

Προτείνω σε όσους καίγονται για τα παιδάκια της Αφρικής σε αυθαίρετη αντιπαραβολή με τα κτήματα της ανθρώπινης ιστορίας και του πολιτισμού τα ακόλουθα:

1/ Να μείνουν με δυο βρακιά και δυο φανέλες, δυο παντελόνια και τρεις μπλούζες κι ένα πασπαρτού ζευγάρι παπούτσια. Τα υπόλοιπα να τα βάλουν σε κούτες και να τα αποστείλουν με δικά τους έξοδα στις περιοχές που υποφέρουν.

2/ Να κρατήσουν χρήματα για φακές, λάδι και πατάτες και τα υπόλοιπα να τα βάλουν σε λογαριασμό οργανισμών που ασχολούνται με το θέμα.

3/ Να πουλήσουν κινητά, ψυγεία, τηλεοράσεις, κλιματιστικά, αυτοκίνητα κ.λπ., ό,τι δηλαδή τους έχει προσφέρει ο τεχνολογικός πολιτισμός της Δύσης, χωρίς να στηρίζουν οιαδήποτε καπιταλιστική φόρμουλα, διότι και αυτά προέκυψαν εκ παραλλήλου με τον πνευματικό πολιτισμό και τα δημιουργήματά του.

4) Να μη ζουν πλέον σε αστικό περιβάλλον. Επιστροφή στις σπηλιές! Στην καλύτερη περίπτωση, μπορούν να ξεκινήσουν να αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα και την αξία της Τέχνης, όταν θα απλώσουν πρώτη φορά το χέρι τους για να ζωγραφίσει ένα βόδι στον τοίχο ή όταν θα φτιάξουν το πρώτο διακοσμητικό οικειακό δοχείο. Μπορεί να καταλάβουν επίσης ότι η Τέχνη δεν είναι «ούφο» αλλά ίδιον της ανθρώπινης φύσης, μία διαρκής αναζήτηση ανάλογη με αυτή ενός Θεού αλλά από διαφορετική σκοπιά. Πάντως, διαρκής και πανταχού παρούσα. Kαι γι’ αυτό ΔΙΚΑΙΩΜΑ το ίδιο ισχυρό όπως και η τροφή.

5) Εάν τους ενοχλεί το κλίμα της σπηλιάς, μπορούν κατ’ ευθείαν να ενταχθούν σε οργανισμούς που προσφέρουν εθελοντική βοήθεια στα παιδάκια, αντί να δείχνουν με το δάχτυλο καθισμένοι μπροστά στον καναπέ και καταναλώνοντας οθόνη (η οποία βουλώνει τον εγκέφαλο όπως οι τρίχες την μπανιέρα).

6/ Να αιτηθούν ώστε να καταργηθούν όλα τα υπουργεία, όλες οι θέσεις εργασίας και ό,τι γενικώς σχετίζεται με την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Θα υπάρχει μόνον ένα Υπουργείο Τροφής, το οποίο θα ασχολείται με το πόση τροφή καταναλώνει έκαστος ημών καθημερινά. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει δελτίο. Το περίσσευμα τροφής που καταναλώνεται θα αποστέλλεται στα παιδάκια. Αυτό σημαίνει ότι θα εκλείψουν φαγάδικα, καφετέριες, ποτάδικα, σχολεία, μαγαζιά, και εκατομμύρια άχρηστα πράγματα ιδωμένα υπό το μοναδικό καθεστώς της τροφής. Αυτό σημαίνει ότι θα ζούμε νομαδικά είτε βόσκοντας ζώα για να κάνουμε και τουρισμό ή ότι θα αρχίσουμε να μαζευόμαστε σε μικρούς χώρους πάλι για να αναπτυχθεί εξαρχής η γεωργία.

7/ Να κάνουν εισήγηση ώστε να κατεδαφιστούν όλα τα μνημεία της ανθρωπότητας, να κοπούν σε κομμάτια και να αγοραστούν από τους πλούσιους. Να ρωτήσουν όμως πρώτα εάν τα θέλουν. Τα χρήματα αυτά θα χρησιμεύσουν για να θρέψουν ολόκληρη την ανθρωπότητα.

8/ Να γίνει επίσης καταγγελία για την κατασκευή των Πυραμίδων από σκλάβους και έρευνα για το πόσοι φτωχοί εργάτες δούλεψαν για τα υπόλοιπα μνημεία της ανθρωπότητας. Να αποδοθούν ευθύνες για την αθλιότητά τους να υπηρετήσουν θρησκεία και κεφάλαιο. Στο πλαίσιο αυτό, να γίνει και έρευνα για το πόσοι φτωχοί οικοδόμοι οικοδόμησαν την πολυκατοικία όπου κάθονται αυτοί σήμερα, οικοδόμοι που κάποτε έσπαγαν τα πεζοδρόμια σε απεργίες. Να πετάξουν επίσης ό,τι προέρχεται από Μπαγκλαντές, Κίνα, Ινδονησία κ.λπ.

9/ Να σταλούν στην γκιλοτίνα όσοι τόλμησαν να επισκεφτούν μουσείο ή αρχαιολογικό χώρο, όταν με τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να δώσουν φαγητό στα παιδάκια που πεινάνε ή να αγοράσουνε εμβόλια.

10…. Ελευθέρως μπορείτε να προσθέσετε στα σχόλια!

Bεβαίως, πριν από όλα αυτά, καλό θα ήταν να διαβάσουν κάνα βιβλίο για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, του πολιτισμού, τη σημασία των χορηγών (εύρημα αρχαιοελληνικό το οποίο στήριζε τον πολιτισμό και τον αθλητισμό) και το οποίο υιοθετήθηκε εν συνεχεία από τα κράτη και ως ανάγκη λόγω της αδυνατότητάς τους να καλύψουν ως κράτη τα έξοδα αυτά και ως καθεστώς έμμεσης φορολόγησης. Ενδιαφέρον έχει και ο Τρότσκι στις απόψεις του για την Τέχνη, καθότι το παίζουν αριστερούληδες… Εκτός και αν ο κόσμος είναι μόνον ένα τεράστιο στόμα, ένα ζώο δηλαδή, χωρίς σκέψη και δημιουργική ενασχόληση και όποιος διαφεύγει απ’ αυτό θα πρέπει να εισπράττει τα πυρά των ανόητων στομάτων.

Advertisements

[Σκιάζονται ωρέ τα παλληκάρια της φακής;

19/04/2019 § Σχολιάστε

1) Ο Παύλος Πολάκης ισχυρίστηκε ότι ο Αδωνις Γεωργιάδης είναι ιδιοκτήτης offshore εταιρείας. Περιέργως ο αντιπρόεδρος της ΝΔ εθίγη και κατέθεσε μήνυση. Η υπόθεση έφτασε στη Βουλή. Εκεί ο Παύλος ο Πολάκης είχε δύο επιλογές: είτε θα πήγαινε λεβέντικα στο δικαστήριο, απογυμνώνοντας τον δεξιό, είτε θα ζητούσε να μη γίνει άρση ασυλίας αφού οι αναφορές στην offshore του Γεωργιάδη εντάσσονται στο πλαίσιο τήρησης των υπουργικών του καθηκόντων. Σωστά. Ηθελε να σπάσει το απόστημα της διαφθοράς στην Υγεία. Μέσα στο απόστημα λογικά θα ήταν και η offshore του Αδωνι. Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι στιγμής για αυτήν την offshore ξέρει μόνο ο Πολάκης και κανένας άλλος. Και ενώ θα περίμενε κανείς, τώρα που βράζει η Novartis, να ρίξει και την μπαλωθιά ο Πολάκης, αυτός με μία κίνηση σφακιανής λεβεντιάς παίζει fair play τον Αδωνι. Ζήτησε να μη γίνει άρση της ασυλίας του και έτσι δεν θα πάει στο δικαστήριο να ξεμπροστιάσει τον δεξιό αντιπρόεδρο. Οι σύντροφοι του έκαναν δεκτό το αίτημα. Φαντάζομαι με βαριά καρδιά και απόθεμα ηθικού πλεονεκτήματος.

2) Ο Πάνος ο Καμμένος έχει κάτι προβλήματα με έναν δημοσιογράφο που μάλιστα διευθύνει μέσα συμφερόντων Μαρινάκη. Μία μέρα που ο Πάνος ήταν έντονα φορτισμένος, λόγω εθνικών θεμάτων, είπε δυο κουβέντες παραπάνω για τον δημοσιογράφο. Μπορεί και τρεις. Ο δημοσιογράφος του έκανε μήνυση για δυσφήμηση. Συνάντησε όμως και αυτός, όπως ο Άδωνις, τον οίκτο και τη μεγαθυμία του Καμμένου που ζήτησε από τη Βουλή να τον καλύψει με ασυλία. Η Βουλή τον κάλυψε και ο πρώην υπουργός δεν θα πάει στο δικαστήριο να χτυπήσει σαν χταπόδι ικαριώτικο τον δημοσιογράφο.

Ενδεχομένως βέβαια κάποιοι κακόπιστοι να παρεξηγήσουν τη στάση των δύο ανδρών, του Παύλου και του Πάνου, που τυγχάνουν και φίλοι. Να τους αποδώσουν χαρακτηρισμούς που παραπέμπουν σε οικόσιτα πουλερικά ή και να θεωρήσουν τη συμπεριφορά τους θρασύδειλη. Θα είναι άδικο. Όπως άδικη είναι η μομφή κατά των βουλευτών της πλειοψηφίας που προστατεύουν τους συντρόφους (και ο Καμμένος ως τέτοιος λογίζεται). Εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποδείξει ότι είναι όλοι μία οικογένεια, μία μεγάλη, αγαπημένη φαμίλια. [Protagon.gr]

[plaisir: ο σύντροφος «Θέλω οπωσδήποτε βουλευτική έδρα» Θεοχαρό·

09/04/2019 § Σχολιάστε

Αν κατάλαβα καλά, ο εικονιζόμενος σύντροφος Θεοχαρόπουλος είχε υπογραμμίσει ότι: «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ Κεντροαριστερά. Δεν έχει και καμία σχέση με αυτές τις πολιτικές. Ο ΣΥΡΙΖΑ και με αυτό το ζήτημα μόνο να παίζει ξέρει. Έξω το παίζει νομοταγής και «σφάξε με αγά μου να αγιάσω» και μέσα το παίζει «νταής και βαρύμαγκας και ότι τελείωσαν οριστικά και οι τελευταίες αυταπάτες ορισμένων που παρακολουθούσαν ή ακόμη και ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ, για στροφή στην Κεντροαριστερά και στη Σοσιαλδημοκρατία».

Και μετά ο εικονιζόμενος σύντροφος πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κάλεσε όλες τις δυνάμεις και προσωπικότητες από τον προοδευτικό μεταρρυθμιστικό χώρο να ενταχθούν και να στηρίξουν με την αυτονομία τους το εγχείρημα της συγκρότησης μιας ισχυρής παράταξης της Κεντροαριστεράς, δηλαδή το ΚΙΝΑΛ, δηλαδή το πρώην ΠΑΣΟΚ, και μάλιστα απεύθυνε «κάλεσμα συσπείρωσης σε όσες και όσους σε αυτή την δύσκολη διαδρομή διαφοροποιήθηκαν, αδρανοποιήθηκαν ή απογοητεύτηκαν. Τώρα, που πλέον έχουν συνειδητοποιήσει τα αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ευπρόσδεκτοι να βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν και επιθυμούν στην ανασυγκρότηση του χώρου της Σοσιαλδημοκρατίας και της Ανανεωτικής Αριστεράς».

Μετά τα παραπάνω, προχθές στο Γαλάτσι, εντάχθηκε στον Προοδευτικό Π ώ λ ο του ΣΥΡΙΖΑ(!)

Κατάλαβα καλά;

[«Ετσι ατένισα… το ερωτικό πρωθυπουργικό χαμόγελο»

04/04/2019 § Σχολιάστε

ΤιΖούμεΘέΜου!

Ο τρόπος που σε κοιτάει σου δίνει την εντύπωση ότι απελευθερώνονται μέσα από τις κόρες των εκφραστικών ματιών του χιλιάδες μικροσκοπικά βέλη οικειότητος, ερωτισμού και συμπάθειας, κατευθυνόμενα προς το πρόσωπό σου. Αυτό προκαλεί αίσθηση τονώσεως της αυτοπεποιθήσεώς σου, καθώς αυξάνεται το Εγώ σου με έναν γλυκό και απαράμιλλο τρόπο»
[…]«Αυτό το πρωθυπουργικό χαμόγελο είναι ένα κατ’ εξοχήν «ερωτικό» χαμόγελο. Ερωτικό, αναγνώστη μου, με την έννοια του «έρωτα». Δηλαδή της ερωτήσεως. Και εξηγούμαι: Γιατί «ερωτευόμαστε», αλήθεια, τον δυνατό δημόσιο άνδρα; Επειδή με την παρουσία του «συν-κινεί» και κατά έναν τρόπο μάς προκαλεί εσωτερικά μια διεργασία «ερωτήσεων», απέναντι στον εαυτό μας και στα τεκταινόμενα».
[…]«Ετσι ατένισα… το ερωτικό πρωθυπουργικό χαμόγελο, που με γέμισε δύναμη και με εφοδίασε με ορμή και δίψα για τις μέρες που θα ‘ρθουν…».

Και το ποιητικό Αήττητο:

[…] «Το όμορφο χαμόγελο είναι θέμα κατανομής χαρακτηριστικών προσώπου;» ρώτησα τον ποιητή Νίκο Μοσχοβάκο σε συνέντευξη που μου έδωσε για το presspublica.gr. «Το χαμόγελο είναι θέμα κατανομής ψυχής» μου απάντησε ο ποιητής...

Διαβάστε το όλον εις την… σοβαροτάτην Εφημερίδα των Συντακτών

Where Am I?

You are currently browsing the grafikotites category at αγριμολογος.