[Η ανοησία, η Notre Dame, και τα… πεινασμένα παιδάκια της Αφρικής·

20/04/2019 § Σχολιάστε

Της ©Ιφιγένειας Σιαφάκα

Προτείνω σε όσους καίγονται για τα παιδάκια της Αφρικής σε αυθαίρετη αντιπαραβολή με τα κτήματα της ανθρώπινης ιστορίας και του πολιτισμού τα ακόλουθα:

1/ Να μείνουν με δυο βρακιά και δυο φανέλες, δυο παντελόνια και τρεις μπλούζες κι ένα πασπαρτού ζευγάρι παπούτσια. Τα υπόλοιπα να τα βάλουν σε κούτες και να τα αποστείλουν με δικά τους έξοδα στις περιοχές που υποφέρουν.

2/ Να κρατήσουν χρήματα για φακές, λάδι και πατάτες και τα υπόλοιπα να τα βάλουν σε λογαριασμό οργανισμών που ασχολούνται με το θέμα.

3/ Να πουλήσουν κινητά, ψυγεία, τηλεοράσεις, κλιματιστικά, αυτοκίνητα κ.λπ., ό,τι δηλαδή τους έχει προσφέρει ο τεχνολογικός πολιτισμός της Δύσης, χωρίς να στηρίζουν οιαδήποτε καπιταλιστική φόρμουλα, διότι και αυτά προέκυψαν εκ παραλλήλου με τον πνευματικό πολιτισμό και τα δημιουργήματά του.

4) Να μη ζουν πλέον σε αστικό περιβάλλον. Επιστροφή στις σπηλιές! Στην καλύτερη περίπτωση, μπορούν να ξεκινήσουν να αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα και την αξία της Τέχνης, όταν θα απλώσουν πρώτη φορά το χέρι τους για να ζωγραφίσει ένα βόδι στον τοίχο ή όταν θα φτιάξουν το πρώτο διακοσμητικό οικειακό δοχείο. Μπορεί να καταλάβουν επίσης ότι η Τέχνη δεν είναι «ούφο» αλλά ίδιον της ανθρώπινης φύσης, μία διαρκής αναζήτηση ανάλογη με αυτή ενός Θεού αλλά από διαφορετική σκοπιά. Πάντως, διαρκής και πανταχού παρούσα. Kαι γι’ αυτό ΔΙΚΑΙΩΜΑ το ίδιο ισχυρό όπως και η τροφή.

5) Εάν τους ενοχλεί το κλίμα της σπηλιάς, μπορούν κατ’ ευθείαν να ενταχθούν σε οργανισμούς που προσφέρουν εθελοντική βοήθεια στα παιδάκια, αντί να δείχνουν με το δάχτυλο καθισμένοι μπροστά στον καναπέ και καταναλώνοντας οθόνη (η οποία βουλώνει τον εγκέφαλο όπως οι τρίχες την μπανιέρα).

6/ Να αιτηθούν ώστε να καταργηθούν όλα τα υπουργεία, όλες οι θέσεις εργασίας και ό,τι γενικώς σχετίζεται με την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Θα υπάρχει μόνον ένα Υπουργείο Τροφής, το οποίο θα ασχολείται με το πόση τροφή καταναλώνει έκαστος ημών καθημερινά. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει δελτίο. Το περίσσευμα τροφής που καταναλώνεται θα αποστέλλεται στα παιδάκια. Αυτό σημαίνει ότι θα εκλείψουν φαγάδικα, καφετέριες, ποτάδικα, σχολεία, μαγαζιά, και εκατομμύρια άχρηστα πράγματα ιδωμένα υπό το μοναδικό καθεστώς της τροφής. Αυτό σημαίνει ότι θα ζούμε νομαδικά είτε βόσκοντας ζώα για να κάνουμε και τουρισμό ή ότι θα αρχίσουμε να μαζευόμαστε σε μικρούς χώρους πάλι για να αναπτυχθεί εξαρχής η γεωργία.

7/ Να κάνουν εισήγηση ώστε να κατεδαφιστούν όλα τα μνημεία της ανθρωπότητας, να κοπούν σε κομμάτια και να αγοραστούν από τους πλούσιους. Να ρωτήσουν όμως πρώτα εάν τα θέλουν. Τα χρήματα αυτά θα χρησιμεύσουν για να θρέψουν ολόκληρη την ανθρωπότητα.

8/ Να γίνει επίσης καταγγελία για την κατασκευή των Πυραμίδων από σκλάβους και έρευνα για το πόσοι φτωχοί εργάτες δούλεψαν για τα υπόλοιπα μνημεία της ανθρωπότητας. Να αποδοθούν ευθύνες για την αθλιότητά τους να υπηρετήσουν θρησκεία και κεφάλαιο. Στο πλαίσιο αυτό, να γίνει και έρευνα για το πόσοι φτωχοί οικοδόμοι οικοδόμησαν την πολυκατοικία όπου κάθονται αυτοί σήμερα, οικοδόμοι που κάποτε έσπαγαν τα πεζοδρόμια σε απεργίες. Να πετάξουν επίσης ό,τι προέρχεται από Μπαγκλαντές, Κίνα, Ινδονησία κ.λπ.

9/ Να σταλούν στην γκιλοτίνα όσοι τόλμησαν να επισκεφτούν μουσείο ή αρχαιολογικό χώρο, όταν με τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να δώσουν φαγητό στα παιδάκια που πεινάνε ή να αγοράσουνε εμβόλια.

10…. Ελευθέρως μπορείτε να προσθέσετε στα σχόλια!

Bεβαίως, πριν από όλα αυτά, καλό θα ήταν να διαβάσουν κάνα βιβλίο για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, του πολιτισμού, τη σημασία των χορηγών (εύρημα αρχαιοελληνικό το οποίο στήριζε τον πολιτισμό και τον αθλητισμό) και το οποίο υιοθετήθηκε εν συνεχεία από τα κράτη και ως ανάγκη λόγω της αδυνατότητάς τους να καλύψουν ως κράτη τα έξοδα αυτά και ως καθεστώς έμμεσης φορολόγησης. Ενδιαφέρον έχει και ο Τρότσκι στις απόψεις του για την Τέχνη, καθότι το παίζουν αριστερούληδες… Εκτός και αν ο κόσμος είναι μόνον ένα τεράστιο στόμα, ένα ζώο δηλαδή, χωρίς σκέψη και δημιουργική ενασχόληση και όποιος διαφεύγει απ’ αυτό θα πρέπει να εισπράττει τα πυρά των ανόητων στομάτων.

Advertisements

[Σκιάζονται ωρέ τα παλληκάρια της φακής;

19/04/2019 § Σχολιάστε

1) Ο Παύλος Πολάκης ισχυρίστηκε ότι ο Αδωνις Γεωργιάδης είναι ιδιοκτήτης offshore εταιρείας. Περιέργως ο αντιπρόεδρος της ΝΔ εθίγη και κατέθεσε μήνυση. Η υπόθεση έφτασε στη Βουλή. Εκεί ο Παύλος ο Πολάκης είχε δύο επιλογές: είτε θα πήγαινε λεβέντικα στο δικαστήριο, απογυμνώνοντας τον δεξιό, είτε θα ζητούσε να μη γίνει άρση ασυλίας αφού οι αναφορές στην offshore του Γεωργιάδη εντάσσονται στο πλαίσιο τήρησης των υπουργικών του καθηκόντων. Σωστά. Ηθελε να σπάσει το απόστημα της διαφθοράς στην Υγεία. Μέσα στο απόστημα λογικά θα ήταν και η offshore του Αδωνι. Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι στιγμής για αυτήν την offshore ξέρει μόνο ο Πολάκης και κανένας άλλος. Και ενώ θα περίμενε κανείς, τώρα που βράζει η Novartis, να ρίξει και την μπαλωθιά ο Πολάκης, αυτός με μία κίνηση σφακιανής λεβεντιάς παίζει fair play τον Αδωνι. Ζήτησε να μη γίνει άρση της ασυλίας του και έτσι δεν θα πάει στο δικαστήριο να ξεμπροστιάσει τον δεξιό αντιπρόεδρο. Οι σύντροφοι του έκαναν δεκτό το αίτημα. Φαντάζομαι με βαριά καρδιά και απόθεμα ηθικού πλεονεκτήματος.

2) Ο Πάνος ο Καμμένος έχει κάτι προβλήματα με έναν δημοσιογράφο που μάλιστα διευθύνει μέσα συμφερόντων Μαρινάκη. Μία μέρα που ο Πάνος ήταν έντονα φορτισμένος, λόγω εθνικών θεμάτων, είπε δυο κουβέντες παραπάνω για τον δημοσιογράφο. Μπορεί και τρεις. Ο δημοσιογράφος του έκανε μήνυση για δυσφήμηση. Συνάντησε όμως και αυτός, όπως ο Άδωνις, τον οίκτο και τη μεγαθυμία του Καμμένου που ζήτησε από τη Βουλή να τον καλύψει με ασυλία. Η Βουλή τον κάλυψε και ο πρώην υπουργός δεν θα πάει στο δικαστήριο να χτυπήσει σαν χταπόδι ικαριώτικο τον δημοσιογράφο.

Ενδεχομένως βέβαια κάποιοι κακόπιστοι να παρεξηγήσουν τη στάση των δύο ανδρών, του Παύλου και του Πάνου, που τυγχάνουν και φίλοι. Να τους αποδώσουν χαρακτηρισμούς που παραπέμπουν σε οικόσιτα πουλερικά ή και να θεωρήσουν τη συμπεριφορά τους θρασύδειλη. Θα είναι άδικο. Όπως άδικη είναι η μομφή κατά των βουλευτών της πλειοψηφίας που προστατεύουν τους συντρόφους (και ο Καμμένος ως τέτοιος λογίζεται). Εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποδείξει ότι είναι όλοι μία οικογένεια, μία μεγάλη, αγαπημένη φαμίλια. [Protagon.gr]

Ο Μύθος των Γερμανικών αποζημιώσεων

18/04/2019 § Σχολιάστε

Για μία ακόμη φορά,
οι ανιστόρητοι ελληναράδες εξελίσσονται σε επικίνδυνους

του ©Επαμεινώνδα Παπαγιάννη

Την 27 Φεβρουαρίου 1953, υπεγράφη στο Λονδίνο η «πιλοτική» συνθήκη «περὶ ἐξωτερικῶν Γερμανικῶν χρεῶν» («Accord sur les dettes extérieures allemandes») μεταξύ αφενός τών ΗΠΑ, Βελγίου, Καναδά, Κεϋλάνης (νυν Σρι Λάνκα), Δανίας, Ισπανίας, Γαλλίας, Ηνωμένου Βασιλείου, Ελλάδος, Ιράν, Ιταλίας, Λιχτενστάϊν, Λουξεμβούργου, Νορβηγίας, Πακιστάν, Σουηδίας, Ελβετίας, Νοτίου Αφρικής και πρώην Γιουγκοσλαβίας και αφετέρου τής πρώην Δυτικής Γερμανίας. Επικεφαλής τής Δυτικογερμανικής αντιπροσωπείας ήταν ο τότε διοικητής τής «Deutsche Bank AG» Hermann Josef Abs (που έμελλε να μείνει στην ιστορία και ως «Finanzdiplomat») – οι Δυτικογερμανοί σκέφθησαν, ορθώς, ότι ένας τραπεζίτης μπορεί να διαπραγματευθεί καλύτερα από οποιονδήποτε διπλωματικό υπάλληλο. Αυτή η συνθήκη κυρώθηκε με το Νόμο 3480/1956 (ΦΕΚ 6 α΄). Στη συνέχεια (και σε εκτέλεση αυτής τής «πιλοτικής» συνθήκης), υπεγράφησαν διμερείς συνθήκες.

Την 18 Μαρτίου 1960, υπεγράφη στη Βόννη η διμερής συνθήκη «Περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως» («Vertrag überLeistungen zugunsten griechischer Staatsangehöriger, die von nationalsozialistischen Verfolgungsmassnahmen betroffen worden sind») μεταξύ αφενός τής Ελλάδος και αφετέρου τής πρώην Δυτικής Γερμανίας. Με το άρθρο II., συμφωνήθηκε η Ελλάς να λάβει το ποσό τών DM 115000000,00. Αυτή η συνθήκη κυρώθηκε με το Νομοθετικό Διάταγμα 4178/1961 (ΦΕΚ 133 α΄). Αυτή η αποζημίωση που έλαβε η Ελλάς καλύπτει τα πάντα· το μόνο αμφισβητήσιμο που (δεν προκύπτει σαφώς από τη διατύπωση) είναι εάν καλύπτεται, ή όχι, και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο. Πρέπει να σημειωθεί ότι μόνον η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες έλαβαν μεγαλύτερες αποζημιώσεις – ενώ οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Νότιος Αφρική είχαν, ήδη, αποποιηθεί[1] τις αποζημιώσεις που τους αναλογούσαν.

Για μία ακόμη φορά, οι ανιστόρητοι ελληναράδες εξελίσσονται σε επικίνδυνους. Μεταξύ 23 Απριλίου και 24 Ιουλίου 1923, διεξήχθη η β΄ φάση τών διαπραγματεύσεων στη Λωζάννη. Tέθηκε, από την Τουρκία, και το ζήτημα καταβολής πολεμικών επανορθώσεων (εκτός από τα μύρια όσα αίσχη[2] στα οποία είχαν προβή οι Έλληνες στρατιώτες κατά τών αμάχων Τούρκων, την περίοδο 1918-1922, υπάρχει και ο κανών «χάνεις πληρώνεις»). Η Ελλάς αρνήθηκε σθεναρώς (και με το αίολο επιχείρημα ότι, με την παραχώρηση εδαφών, έχει καταβάλει αποζημίωση in rem)· ο μετέχων στην Ελληνική αντιπροσωπεία Ελευθέριος Βενιζέλος δήλωσε, μεταξύ τών άλλων, και αδυναμία πληρωμής. Η Τουρκική αντιπροσωπεία δεν επέμεινε, τονίζοντας, μεταξύ τών άλλων, και την πρόθεση της να οικοδομηθούν σχέσεις καλής γειτονίας για το μέλλον. Τώρα, η Τουρκία δεν κυβερνάται από κεμαλικούς. Με την επαναδιεκδίκηση τών, ήδη καταβληθεισών, Γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων δίδεται λαβή στην Τουρκία να επαναδιεκδικήσει, κι αυτή, πολεμικές αποζημιώσεις.


[1]βλ., μεταξύ τών άλλων, και Kateřina Králová: «Nesplacená minulost», 2012, και για την Ελληνική «Στη Σκιά της Κατοχής – Οι ελληνογερμανικές σχέσεις την περίοδο 1940-2010», «Αλεξάνδρεια», Αθήνα 2013, σελ. 265-327
[2]βλ., μεταξύ τών άλλων, και Τάσος Κωστόπουλος: «Πόλεμος και Εθνοκάθαρση – η ξεχασμένη πλευρά μιας δεκαετούς εθνικής εξόρμησης (1912-1922)», «Βιβλιόραμα», Αθήνα 2007, σελ. 91-149
)

 

[με πόση αγάπη τους έπνιξε ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς·

14/04/2019 § Σχολιάστε

Οι Λατίνοι κατηγορούν την Αγία Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία μας, λέγοντες, ότι από τότε πού χωρίσθηκε από την Δυτική, δηλαδή την Φράγκικη Εκκλησία, δεν ανέδειξε πλέον κανένα νέο Άγιο, ούτε θαύματα πλέον έχει.

Γι’ αυτό θέλοντας ο ιερός Νεκτάριος, ο οποίος ήτο Πατριάρχης Ιεροσολύμων το έτος 1660, αυτός ο ένθερμος ζηλωτής της αληθείας, να φράξει τα στόματα των Λατίνων και να τους αποδείξει ψεύτες και συκοφάντες, απαριθμεί πολλούς νέους Αγίους της Ανατολικής Εκκλησίας, οι οποίοι έλαμψαν μετά το σχίσμα και διηγείται πολλά και παράδοξα νέα θαύματα.

Λέγει λοιπόν και για τον Άγιο Γρηγόριο, το έξης φοβερό θαύμα.

Στην νήσο Θήρα την κοινώς λεγομένη Σαντορίνη, κατά την ημέρα της μνήμης του Αγίου, δηλαδή κατά την δεύτερη Κυριακή των Νηστειών, μερικοί Φράγκοι έπλεαν με καΐκι χάριν αναψυχής, ή μάλλον όπως γράφει ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων, οι Φράγκοι έβαλαν επί τούτου μερικά παιδιά μέσα σε μια βάρκα και ενώ έπλεαν, κτυπούσαν τα χέρια τους και έλεγαν.

«Ανάθεμα τον Παλαμά».

«Αν είναι ο Παλαμάς Άγιος, ας κάνει να πνιγούμε».

Αυτά βλασφημούσαν τα φραγκόπουλα, και ώ του παραδόξου θαύματος, αδελφοί!

Ω της Αγιότητος και της παρρησίας του θείου Γρηγορίου στον Θεό!

Την ίδια ώρα πού βλαστημούσαν, χωρίς καμία ταραχή της θαλάσσης, μάλιστα σε καιρό γαλήνης, βούλιαξε το πλοιάριο μαζί με όλους εκείνους, πού ήσαν μέσα σε αυτό, σύμφωνα με την βλασφημία πού έλεγαν. «Αν είναι Άγιος, ας μας πνίξει». Και τα μεν σώματα των βλάσφημων βυθίστηκαν στην θάλασσα, οι δε ψυχές τους βυθίστηκαν στο αιώνιο πυρ της κολάσεως. Και με αυτό το θαύμα βεβαιώθηκε η αγιότητα του Αγίου Γρηγορίου και δοξάσθηκε ο Θεός.

*

Ανερυθρίαστα από το Βήμα Ορθοδοξίας

Where Am I?

You are currently browsing the faidrotites category at αγριμολογος.