CAMÕES, Η Πάσα Ποικιλία των Πάντων
Οκτωβρίου 26th, 2009 § Γράψτε ένα σχόλιο

LUÍS VAZ DE CAMÕES (1514-1580)
A FERMOSURA DESTA FRESCA SERRA
A fermosura desta fresca serra
E a sombra dos verdes castanheiros,
O manso caminhar destes ribeiros,
Donde toda a tristeza se desterra;
O rouco som do mar, a estranha terra,
O esconder do Sol pelos outeiros,
O recolher dos gados derradeiros,
Das nuvens pelo ar a branda guerra;
Enfim, tudo o que a rara natureza
Com tanta variedade nos of’rece,
Me está, se não te vejo, magoando.
Sem ti, tudo me enoja e me aborrece;
Sem ti, perpetuamente estou passando,
Nas mores alegrias, mor tristeza.
#
ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΔΡΟΣΕΡΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΤΑ ΕΞΑΙΣΙΑ ΚΑΛΛΗ
Αυτού του δροσερού βουνού τα εξαίσια κάλλη•
και οι καστανιές οι πράσινες με τα εύσκια φύλλα·
των ρυάκων το μαιάνδρισμα που τη μαυρίλα
του μισεμού εξορίζει και τον πόνο• ή –πάλι–
ο φλοίσβος της θαλάσσης σ’ ώριο περιγιάλι·
της γης τα σβωλαρούδια• οι λόφοι και η ασπρίλα
τους η χρυσή στο ηλιοβασίλεμα• τα κοίλα
των σύγνεφων, που ορχούνται οι ανέμοι· το χαλάλι
το μέγα των χυμών που η Φύσις θέλει στύψει
απλόχερα να πιω• και η πάσα ποικιλία
των πάντων με πληγώνουν τώρα που μου λείπεις.
Χωρίς εσέ οι ηδονές μού φέρνουν υπνηλία
–αξία έχουν (το πολύ) λιανής, αχνής τολύπης–,
μιας κι η χαρά μικραίνει και αβγαταίνει η θλίψη.
.
.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
.
.
plaisir: Gerhard
Οκτωβρίου 26th, 2009 § Γράψτε ένα σχόλιο

Gerhard Richter, Silser See, 1992 (8.9 cm x 12.6 cm Oil on photograph)
.
.
.
.
Αλέξης Σταμάτης, «Σκότωσε ό,τι αγαπάς»
Οκτωβρίου 26th, 2009 § Γράψτε ένα σχόλιο
Tο νέο του Μυθιστόρημα στις Εκδόσεις Καστανιώτη
Περίληψη
Ο Άρης Μανιάτης, ένας κινηματογραφιστής σε κρίση ταυτότητας, περνά τη μέρα των γενεθλίων του μαζί με φίλους σε ένα εξοχικό. Εκεί τους διαβάζει το τελευταίο του, αυτοβιογραφικό σενάριο, με το οποίο ελπίζει να επιστρέψει στο αληθινό σινεμά, που έχει αφήσει πίσω. Γυρίζοντας όμως αργά το βράδυ, ένα ατύχημα γίνεται η αιτία να καταφύγει σε ένα απομονωμένο αρχοντικό, όπου ξαναβρίσκει το γυναικείο βλέμμα που τον μαγνήτιζε από καιρό. Στον παράξενο αυτό χώρο όλα του τα δεδομένα –η τέχνη του, η καθημερινότητά του, η ιστορία του, ό,τι αγαπά και ό,τι αγάπησε– θα δοκιμαστούν σκληρά.
Πώς είναι –εσωτερικό, νύχτα– στην ψυχή ενός ανθρώπου; Φώτα, κάμερα, πάμε…
Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν:
• Ελληνικά εγκλήματα 3, 2009
• Ο Άλκης και ο λαβύρινθος, 2008
• Βίλα Κομπρέ, 2008
• Αμερικάνικη φούγκα, 2006
• Μητέρα Στάχτη, 2005
• Ποτέ δεν είμαστε μόνοι, 2004
• Οδός Θησέως, 2003
• Σαν τον κλέφτη μες στη νύχτα, 2002
• Απλή μέθοδος των τριών, 1995
• Αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων, 1993
.
.
Ο Αλέξης Σταμάτης είναι συνεργάτης του e-περιοδικού Στάχτες
.
.
τι άλλο να κάνουν
Οκτωβρίου 26th, 2009 § Γράψτε ένα σχόλιο

Από εδώ που ζω βλέπω μέσω δορυφόρου, διαβάζω μέσω διαδικτύου, την κακοκαιρία που πλήττει τη χώρα. Διαβάζω για το πτώμα ενός άνδρα που οι λιμενικές αρχές ανέσυραν, ένας άλλος αγνοείται με το αυτοκίνητό του στον ποταμό Αίσωνα, στην Πιερία, άλλοι εγκλωβίστηκαν ένα ολόκληρο βράδυ, δεκάδες οι κλήσεις στη πυροσβεστική, ένα μεγάλο κομμάτι της χώρας παρέλυσε, ηλεκτρονικά και έντυπα μίντια παραμένουν ακμαία. Μέσ’ τα πλημμυρισμένα νερά υποψήφιοι αρχηγοί (μελλοντικού) κόμματος εξουσίας συνεχίζουν όπως μαθαίνω τις περιοδείες, προσπαθώντας να πείσουν μέσω γενικών, κούφιων αορίστων αερολογιών κινούμενων γύρω από το είδος του φιλελευθερισμού και πατριδοκαπηλίας που θα πρέπει το πόπολό τους να επιλέξει και• απ’ ότι μαθαίνω χωρίς καμία έκπληξη – το πετυχαίνουν, διότι είναι διαπιστωμένο, όσο περισσότερο αερολογείς τόσο περισσότερο πείθεις. Το φαινόμενο δεν χρειάζεται να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως ή μάλλον όχι τόσο όσο χρειάζεται, η επιφάνεια ήταν πάντα προϊόν ευπώλητο, από τους λίγους που δεν «αγοράζουν», ελάχιστοι εξ αυτών μετατρέπουν ενεργά την κριτική σε αυτοκριτική, περιοριζόμενοι στο μικροπεριβάλλον τους ακολουθώντας τις γνωστές συνειδησιακές ντρίμπλες παράγοντας αλλεπάλληλα βολικά άλλοθι, τι άλλο να κάνουν. Ένας αδρανής σκεπτικισμός μετατρέπεται κυρίως σε κυνισμό, αυτός κυριαρχεί. Το βιβλίο παραμένει σκονισμένο, ακίνητο στο ράφι, η τηλεοπτική εικόνα προσφέρει αυτοεξευτελιζόμενα αντικείμενα πρόσκαιρης ηδονής απόλυτου χλευασμού, απόλυτων σταρ, σε απόλυτα ξαπλωτούς, νεκρούς θεατές.
.
.
.
photo©Albanese Gerard, 2006
.
.