Νέος Θεσμός: Η Εκκλησία στο Υπουργικό Συμβούλιο

23/12/2009 § Σχολιάστε

Ο Νέος Θεσμός είναι γεγονός και επιπλέον σοσιαλιστικός, δεν απειλεί (για να καθησυχάσω κακόπιστους) το κοσμικό μας κράτος, κάθε άλλο… Η παρουσία θρησκευτικού ηγέτη σε υπουργικό συμβούλιο κοσμικού κράτους της «ανεπτυγμένης δύσης» είναι άλλη μια Παγκόσμια Πρώτη της ενδόξου πατρίδος μας και είναι όπως λέει η κα Μαρία Αντωνιάδου («Το Βήμα 23.12.09»): «Ιστορικής και συμβολικής σημασίας κίνηση […] ο κ. Ιερώνυμος είναι ο πρώτος Προκαθήμενος που παραβρίσκεται σε συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου από το 1833, οπότε και ανακηρύχθηκε μονομερώς το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. […]καθώς ουδέποτε εν ενεργεία πρωθυπουργός παραβρέθηκε σε τέτοιου είδους συνεδρίαση από της ιδρύσεως του ελληνικού κράτους».

Νομίζω ότι όσο τεράστιο «Εύγε» και να διαλέξω για προσφώνηση είναι λίγο μπρος το μεγαλείο του Νέου ελληνορθόδοξου Θεσμού…

Η παρουσία του κ. Ιερώνυμου στο Υπουργικό Συμβούλιο, επεσήμαιναν μιλώντας στο «Βήμα» γνωστοί ιεράρχες, αποτελεί ένα ενωτικό μήνυμα για τον ελληνικό λαό. «Οι καιροί είναι δύσκολοι. Τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα τεράστια. Η Εκκλησία σε όλον τον κόσμο πιέζεται από κινήσεις όπως η αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου και των εικόνων από τα σχολεία.Πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι» τόνιζαν συνοδικοί μητροπολίτες. («Το Βήμα 23.12.09»).

Προσωπικά, έχω την εντύπωση –καθότι ειδικός εις την αγριμολογίαν (ότι δηλώσεις είσαι)- ότι δεν θα ήταν άσκοπο, να καθιερωθεί η πολύτιμη παρουσία της Εκκλησίας σε όλες τις εξεταστικές επιτροπές της Βουλής των Ελλήνων για τα σκάνδαλα, ιδιαιτέρως δε, στη περίπτωση για αυτά του Βατοπεδίου, η παρουσία εκπροσώπου της Εκκλησίας, θα ήτο καταλυτικήν.

Οι ποιητές ενταγμένοι στο σουρεαλιστικό κίνημα, νιώθουν πλέον… ΑγιατολάΧαμένοι.

Τα κόμματα της Αριστεράς δεν ψέλλισαν ακόμη ούτε φωνήεν για το «ασήμαντο» συμβάν, ίσως γιατί κάποια πράγματα έχουν οριζοντιωθεί πάνω και μέσα σε όλες τις κοινωνικές τάξεις και στρώματα, έχουν εισχωρήσει βαθιά στις συνειδήσεις, γι’ αυτό και η Αριστερά κάθεται για άλλη μια φορά φρόνιμη. Που εποχές για πρωτοπορίες.

.

.

φωτογραφία©ΑΠΕ-ΜΠΕ – ιδιαιτέρως επεξεργασμένη από τον αγριμολόγο.

.

.

Athens Review of Books – 3ο τεύχος

22/12/2009 § Σχολιάστε

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε ποιον ανήκουν τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών;
Στο 3ο τεύχος της Athens Review of Books, που κυκλοφορεί, τρεις κορυφαίοι Έλληνες ιστορικοί, οι Kαθηγητές Χάγκεν Φλάισερ, Αντώνης Λιάκος και Γιάννης Στεφανίδης θίγουν ένα θέμα-ταμπού για τους ερευνητές της πρόσφατης εθνικής ιστορίας της χώρας:
«Παρά τη θέσπιση του κανόνα της τριακονταετίας από το 1998», γράφουν, «τα ελληνικά δημόσια αρχεία, διπλωματικά και άλλα, είναι δυσπρόσιτα ή και εντελώς απρόσιτα στην έρευνα. Ο λόγος δεν είναι, κατά τεκμήριο, αντίξοα φυσικά φαινόμενα, όπως πλημμύρες, που μέχρι σχετικά πρόσφατα οδηγούσαν στο κλείσιμο κρατικών αρχείων. Πρόκειται για μια παράδοση μυστικοπάθειας, αδιαφάνειας και εχθρότητας στην ιστορική έρευνα που αποπνέει αντιλήψεις περασμένων εποχών». Ωστόσο, συνεχίζουν, δεν είναι μόνο το νομικό πλαίσιο που κάνει δυσπρόσιτη την έρευνα στην Υπηρεσία Ιστορικού και Διπλωματικού Αρχείου. Ευθύνες, και πολύ σοβαρές, έχει και η διευθύντρια του Αρχείου!

Στο περιοδικό, μπορείτε ακόμα να διαβάσετε:
Η δεύτερη ζωή του Αλεξανδρινού Κουαρτέτου. Το πιο δημοφιλές βιβλίο του Λόρενς Ντάρελ ξαναεκδίδεται σε μια προσπάθεια να αποδοθεί με σύγχρονο γλωσσικό αίσθημα το περιεχόμενό του. Πώς στέκεται, όμως, η καινούργια απόδοση του βιβλίου απέναντι στην παλαιά, σπουδαία μετάφραση του Αιμίλιου Χουρμούζιου; Γράφει η Κατερίνα Σχινά.

Παναθηναϊκός. Δεν υπάρχει άλλος πιο ιστορικός. Εκατό χρόνια μετά, ο Παναθηναϊκός δεν είναι μόνο μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές ομάδες της χώρας. Είναι, κυρίως, μια βασική πηγή ενδιαφέροντος στη μελέτη της σύγχρονης κοινωνικής ιστορίας. Γράφει ο Αλέξανδρος Κιτροέφ.
Ιουδίπους επί Ζωνιανοίς… Τι συμβαίνει όταν ο χρόνος και ο λόγος έχουν πρόσωπο γυναίκας; Και τι σχέση έχουν ο Οιδίπους και οι Εβραίοι με τις παραδόσεις ανομίας που ανθούν στα περίφημα Ζωνιανά της Κρήτης. Για το νέο μυθιστόρημα της Ρέας Γαλανάκη γράφει ο Δημήτρης Ραυτόπουλος.
Η κουλτούρα του Δεκέμβρη. Ποιους πολιτικούς στόχους έθεσε η «εξέγερση του Δεκέμβρη 2008»; Τι σχέση έχει με τους στόχους αυτούς η ελληνική αριστερά; Ποιον αντίκτυπο είχαν τα βίαια επεισόδια στον Συνασπισμό; Τα κείμενα, τις εικόνες και τα συνθήματα του Δεκέμβρη διαβάζει ο Ηλίας Κανέλλης.

Διαβάστε ακόμα:

Δημήτρης Παπανικολάου Στρέλλα. Μια ταινία για όλη την οικογένεια
Μιχάλης Μητσός Πουτινισμός, ο μεταμοντέρνος σταλινισμός
Φίλιππος Φιλίππου Το έγκλημα είναι η δουλειά τους – Τα πολλά πρόσωπα του αστυνομικού μυθιστορήματος
Μιχάλης Σηφάκης Τα γλυπτά που ο Ντεγκά δεν έκανε ποτέ
Βασίλης Καπετανγιάννης Συμβουλές προς τον Ηγεμόνα μιας απολύτως αναντικατάστατης ηγετικής χώρας
Πλάτωνας Τήνιος Τα κίνητρα των καλών πράξεων – Απλά μαθήματα κοινωνικής απαλλοτρίωσης για ενεργούς πολίτες
Mαρία Tοπάλη Φθορά, καρπός. Ποίημα
Τίνα Μανδηλαρά Τρούμαν Καπότε: «βαμπίρ» που ρούφηξε το δικό του αίμα
Θάνος Βερέμης Ο Ερρίκος Ίψεν σήμερα
Νίκος Μαραντζίδης Ξεθαμμένα αρχεία, «άχρηστα βιβλία»
Δημήτρης Δουλγερίδης Ρενέ Ζιράρ: ο Δαρβίνος των ανθρωπιστικών επιστημών
Λεωνίδας Kακάρογλου Ξένη σημαία. Ποίημα
Πάνος Καζάκος Οι μηχανισμοί κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού – Πέρα από τη φαινομενολογία των γεγονότων
Ανδρέας Παππάς Λεπτές ισορροπίες: «Να αντιμετωπίσουμε τη βαρβαρότητα χωρίς να γίνουμε βάρβαροι» – Για το βιβλίο του Τσβετάν Τοντορόφ: Ο φόβος των βαρβάρων. Πέρα από τη σύγκρουση των πολιτισμών
Δώρα Αναγνωστοπούλου Ο Όρσον Γουέλς στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι
Τάσος Αβραντίνης Η οικονομία-ελικόπτερο
Λύο Καλοβυρνάς Λίγη δυστυχία ακόμη, παρακαλώ – Τρία ελληνικά βιβλία για το AIDS και, ευτυχώς, ένα ξένο

.

.

Μηντιαλογίες: Πάταξον μεν, άκουσον δε

21/12/2009 § Σχολιάστε

laurel-and-hardy

(Από » Το επταήμερο του Διόδωρου
20.12.09
«)

«Τους ακούμε δυόμισι μήνες τώρα να λένε ότι θα πατάξουν τη διαφθορά, θα κτυπήσουν την φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή, θα μειώσουν τα ελλείμματα. Χωρίς διάθεση και πρόθεση αντιπολίτευσης: όταν θέλεις να κάνεις κάτι προχωράς άμεσα στο ψαχνό και δεν το επαναλαμβάνεις κάθε τρεις και μία- καταντά τότε λεονταρισμός και οδηγεί σε απώλεια πολιτικής αξιοπιστίας. Κατά τα άλλα, όταν στο μέλλον θέλουμε να αποφύγουμε τις υποδείξεις των «κουτόφραγκων», καλά είναι να λάβουμε υπόψη το γνωστό: when in Rome, do as the Romans do».

Γλυκύτατοι εξουσιαστικοί άρχοντες, ανεβάστε τα μανίκια ή θα σας πάρουν με τις μάνικες, άλλη option δεν υπάρχει. Καταλάβετέ το. Επιτέλους.

.

.

(μ)βρυξέλλες, χιόνι

21/12/2009 § Σχολιάστε

Βράδυ. Η χιονισμένη Boulevard Général Jacques

χιόνι πολλών εκατοστών, όλα γύρω-γύρω άσπρα. Άχνη ζάχαρη ελληνικών κουραμπιέδων καλύπτει τα πάντα, το «τι ωραία που είναι» ακούγεται συχνότερα, εισχωρεί στον εγκέφαλο, μου ανεβάζει πίεση. Για μένα θάλασσα is my thing, πάντα ήταν, γιατί καλή η άχνη, η… γλυκούλικη πάχνη των Χριστουγέννων, αλλά το χειμερινό σπορ το προτιμώ με λουκάνικα στη θράκα, έντονο τυρί, καυτό φρέσκο ψωμί, να πίνω βαθυκόκκινο κρασί με σάρκα, καλής χρονιάς… (κι από παράθυρο) να βλέπω το πλήθος να ταλαιπωρείται χαχανίζοντας στο χιόνι. Χρονιάρες μέρες το χιόνι είναι η αιτία που η σύζυγος έχασε την απογευματινή πτήση για Αθήνα και• μετά έξι ώρες ουρά στ’ αεροδρόμιο κατορθώσαμε να κλείσουμε την μεθαυριανή. Μετά το πέρας όλων αυτών των χαρούμενων χριστουγεννιάτικων ευτράπελων, το χιόνι αναπαύεται στους δρόμους, ανακατεύεται με χώμα, καυσαέριο εξατμίσεων, κι όταν εισχωρήσει αδιάκριτα η ηλιοφάνεια, οι δρόμοι μαυρίζουν, γκριζάρουν, βρομίζουν. Το τοπίο από… θεσπέσιο, γίνεται café au lait, το χάλι της Γενοβέφας. Θάλασσα και πάλι θάλασσα. Αφήνω σε σας τα χιόνια, τ’ άγρια φαράγγια και τα βουνά, όλα στη διακριτική ή αδιάκριτη διάθεσή σας, κάντε τα ότι εσείς επιθυμείτε. Μην ακούσω για «ω, τι ωραία, χιονισμένα Χριστούγεννα». Η κλιματική αλλαγή έχει και τα καλά της, δεν χιονίζει πια συχνά στις Βρυξέλλες.

Πέσαμε στην περίπτωση.

.

.

Where Am I?

You are currently viewing the archives for Δεκέμβριος, 2009 at αγριμολογος.