αγριμολόγος

τι προσπάθειες κι αυτές του ήλιου να κρυφτεί• κοντά βρίσκεται πια η αλλαγή εποχής. Το χρώμα είτε πράσινο είτε άλλο εμφανίζεται όταν τύχει της προσοχής μας, όπως το κύμα στην υπερβολή του υπόγειου σαρκασμού απλώνεται αντιμέτωπο με τη βοή. Αντιπαραθέσεις ύφους, χώρου, χρόνου, κλίματος, σεμνότητας. υποβάθμιση τόνων, ήχων και πολλών άξιων τεχνασμάτων όπως τα γραπτά απομνημονευμάτων, ένα τραπέζι, ένα καρβέλι ψωμί, μία λέξη.

Τι ονειρεύτηκες χτες ψιθύρισε• φτύνοντας αράδα την αράδα σαν μια αδρή, πυκνή μαρτυρία πολέμου παλαιότερης αφήγησης. Θα τα πω όλα είπα και• θυμήθηκα τη θέρμη του χεριού της τη νύχτα εκείνη, όταν ήμουν Χειμώνας. Τι ονειρεύτηκες χτες. Κοιμόταν κι έδωσα όρκο να μην ξαναρωτήσω αν τα όνειρα διαβρώνουν με τη σκουριά, το λιγοστό φως, τα σκοτεινά  δωμάτια.

Σκοτεινό δωμάτιο. Οδός Υμηττού. Παγκράτι. Η άγνωστη. Ο Μπουτζάτι. Τότε. Όλα, ιστορούν εκείνον τον Χειμώνα.

Ένα μπαλόνι που μέχρι σήμερα, ανάλαφρα αιωρείται.

.

.

§ 2 Responses to topaz

• Ο/Η Theorema λέει:

  25/02/2010 στις 9:42 πμ

  Βόλτα στα αστέρια μας πήγες πάλι…
  Κι αυτή η νευρική στίξη σου, σκέτο ελιξίριο.
• Ο/Η stratos fountoulis λέει:

  25/02/2010 στις 12:51 μμ

  το παιχνίδι πάνω απ’ όλα.
  άλλοι είναι οι ποιητές.

  φιλάκια.