διεφθαρμένη. ποια

12/10/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο διεφθαρμένη. ποια

«Κυβερνώ μια διεφθαρμένη χώρα» -κυβερνώ, τρόπος του λέγειν.
η αλήθεια είναι ότι όταν έμαθα ότι ο άγνωστος «x» έλληνας πρωθυπουργός εννοούσε την χώρα μας, θίχτηκα, κατανόησα την βαθύτερη αιτία αυτής της μαζικής και αναίτιας προσβολής, προσέφερα ή μάλλον ένωσα τους λυγμούς μου με το μαζικό γοερό κλάμα των συμπολιτών μου τόσο, που αναλώθηκα όπως κι εκείνοι, σε τηλεοπτικές αναλύσεις επί αναλύσεων, έβγαλα μολύβι, χαρτί, σημείωνα με μανία γεγονότα κι ονόματα που μου εκσφενδόνιζαν οι ειδικοί περί του θέματος, να ξετρυπώσω τον ένοχο, να καταλάβω τον ύπουλο –προφανώς– λόγο της επαίσχυντης αυτή εθνικής ταπείνωσης προερχόμενη μάλιστα από κάποιον τον οποίο εμείς (σιγουρότατα) εκλέξαμε. Το «Κυβερνώ μια διεφθαρμένη χώρα» έσκαγε με έναν ασύλληπτο, επίμονο, επαναληπτικό ρυθμό στο μέτωπό μου, σαν το μαρτύριο της σταγόνας, ένιωσα να αδειάζω από εθνικό φιλότιμο, μούδιασα, πάγωσα σαν πετρωμένος κορμός δέντρου, ένιωσα κάτι αηδιαστικό να αναρριχάται σταδιακά  ξεκινώντας από τα πόδια μου, να απλώνεται, να μου σφίγγει σαν τανάλια το σώμα. Εντωμεταξύ οι αναλύσεις συνεχίζονταν στην φωτεινή οθόνη, η ώρα περνούσε, ακούγονταν τώρα ανεπαίσθητα, από μακριά. Έχασα την αίσθηση του χώρου και του χρόνου, δεν ήξερα τι άκουγα, γιατί, ποιους· και για ποιο λόγο βρισκόμουν εδώ, εγώ, ένας πετρωμένος κορμός δέντρου τυλιγμένος ασφυκτικά από ένα αγιόκλημα –αγιόκλημα ήταν, το κατάλαβα από το άρωμα. Lonicera etrusca. Αειθαλές. Πάλι καλά.

.

.

photo©Carmine Fantasia, 1975 (rectified to blog needs).

.

.

plaisir: ποτέ πριν τον γάμο

10/10/2010 § Σχολιάστε

 

σιμφονό, εσί σιμφονής;

 

******

Από την έξοχη επιμορφωτική συλλογή στο facebook του Jungle Report.

.

.

ο παράδεισος, στην άλλη γωνία

10/10/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ο παράδεισος, στην άλλη γωνία

Ο φίλος Hans μου προσέφερε δώρο, προχθές βράδυ, το βιβλίο –στη γαλλική μετάφραση- του (πρόσφατου) νομπελίστα, ισπανό-περουβιανού Mario Vargas Llosa «Le Paradis –un peu plus loin» το οποίο είχα πριν από αρκετά χρόνια διαβάσει στην ελληνική μετάφραση των εκδόσεων Καστανιώτη με τίτλο «Ο Παράδεισος στην άλλη γωνία». Το βιβλίο αυτό μάλλον θα έχει εξαντληθεί από την ελληνική αγορά, το δικό μου αντίτυπο –ευτυχώς- βρίσκεται καταχωνιασμένο σε κάποιο ράφι βιβλιοθήκης. Προχθές Παρασκευή. Κατεβαίνουμε όλοι παρέα από το διαμέρισμα του Ramόn και της Loretto, στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο σε· μια υπέροχη βρυξελλιώτικη φθινοπωρινή βραδιά κατευθυνόμενοι για το εστιατόριο του προορισμού μας· αίφνης: η πικρόχολη οπτική αποκάλυψη στην γωνία της Place St. Catherine ότι ανάμεσά μας –δεν μπορεί– θα πρέπει να βρίσκονταν και ο βέλγος σουρεαλιστής εικαστικός Magritte, το λέω αυτό διότι, επαναλαμβάνω, στη γωνία της Place St. Catherine, αντικρίζω τον παραδοσιακό βελγικό σουρεαλισμό στην πράξη, δίπλα-δίπλα βρίσκονται και συμβιώνουν ο «Οίκος του Τσίρκου» με το βελγικό «Ταμείο Ανεργίας» -αντίστοιχο του δικού μας «ΟΑΕΔ». Η οπτική αυτή αποκάλυψη είναι ίσως από τις εγκυρότερες ερμηνείες της κοινωνικής πραγματικότητας που είδα ποτέ να ξεδιπλώνεται μπρος στα μάτια μου. Τσίρκο – ταμείο ανεργίας.

Κανείς παράδεισος δεν περιμένει στο άλλο άκρο -γωνία- της πλατείας, παρά μόνο ένα πανέμορφο κτίριο art-deco των αρχών του εικοστού αιώνα, κατασκότεινο -με τη φθορά της υγρασίας, της ρύπανσης. Κτίριο μοναχικό, εγκαταλελειμμένο.

.

.

γιώργο, ήξερες

09/10/2010 § Σχολιάστε

Μου είπες –μα δεν ντρέπεσαι καθόλου- ψέματα. Δεν περίμενα τέτοια συμπεριφορά από σένα. Είχα μάθει ότι πριν τις εκλογές σου είχε πει ο Προβόπουλος –ξέρεις της Τράπεζης- για το χρέος. Εγώ να ξέρεις, δεν πίστεψα κανέναν, σου είχα εμπιστοσύνη. Γιώργο τι είναι αυτά που γράφει στο βιβλίο του εκείνος ο Στάινμπρουκ, θέλω να μου τα ξεκαθαρίσεις γιατί όταν έμαθα τα καθέκαστα έπεσα από τα σύννεφα, γκρεμοτσακίστηκα, άντε τώρα να επιδιορθώσω διαλυμένα πόδια και σμπαραλιασμένα πλευρά μέσω αυτού του συστήματος υγείας που μου παρέχεις, το ξέρεις ότι παυσίπονο θα πάρω το 2011 -ενώ τους εξήγησα με σαφήνεια (χτες έμαθα αυτήν την ωραία λέξη) την κατάστασή μου, την είδαν κι ίδιοι, ότι έως τότε τα δικά μου πόδια και πλευρά, τα δικά μου σου λέω Γιώργο, τα δικά μου!… έως τότε θα τα πουλάνε μισοτιμής για φρέσκα στη Βαρβάκειο. Τους το εξήγησα αυτό, να το ξέρεις. Κάνε κουμάντο σου.

.

.

Where Am I?

You are currently viewing the archives for Οκτώβριος, 2010 at αγριμολογος.