καθώς η ημικράτηση του κ. Εφραίμ πάει για παράταση…
Δεκεμβρίου 28th, 2011 § 1 σχόλιο
Από τη (μη) «Αγία Λίμνη» στην «Αγία Ζώνη» του φίλου Δημήτρη Φύσσα στην Athens Voice…
…Kαι καθώς οι αθωνικοί καλόγεροι, η πουτινική Ρωσία, ο κ. Μητσοτάκης, ο υφυπουργός κ. Γεωργιάδης και δεν ξέρω και γω πόσοι ακόμα φωνάζουν και απειλούν, το ζάχαρο του ημικρατούμενου κ. Εφραίμ ανεβαίνει και όλο το βάρος έχει πέσει στο Διευθυντή του Κέντρου Υγείας των Καρυών. Είναι προφανές ότι η ημικράτηση του κ. Εφραίμ πάει για παράταση, αν όχι για πλήρη απελευθέρωσή του.
Υπενθυμίζω ότι δε βρέθηκε ένας (αριθμός : 1) από το χώρο των μονών του Άθωνα ή της επίσημης εκκλησίας να πει «Ας κρατηθεί, όπως θα κρατούνταν και κάθε άλλος ύποπτος φυγής στη θέση του, μέχρι να κριθεί» – κι αν αθωωθεί, μπράβο του. Δηλαδή σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις, που κάποιοι ελάχιστοι δικαστές τολμάνε κι εφαρμόζουν το νόμο και σε ηγούμενους μοναστηριών του Άθωνα, σύμπαντες οι εκκλησιαστικοί, αλλά και τόσοι άλλοι μαζί τους, καταγγέλλουν τη (μη) προφυλάκιση και ανακαλύπτουν συνωμοσίες, ζητώντας, ουσιαστικά, προνομιακή νομοθεσία και προνομιακή δικονομία για τους μεγαλοϊερωμένους.
Αυτό το τονίζω γιατί από διάφορες πλευρές ακούγεται πόσο προχώ είναι μερικοί στον Άθω, φευγάτοι από τα υλικά εγκόσμια, «δίκαιοι κ΄ ίσοι σ΄όλες των τες πράξεις», πετούμενοι στα ύψη της μεταρσίωσης, αυταπαρνητές κλπ κλπ. Τόσο προχώ είναι λοιπόν, τόσο, ώστε να ετοιμάζουν ξανά το έσχατο όπλο τους: την «αγία ζώνη» ντε, που τοποτηρητής της (της ίδιας και των χρημάτων που εισπράττει από την αφέλεια των πιστών στις ανά τον κόσμο αρπαχτές) είναι ακριβώς ο κ. Εφραίμ.
Τώρα που η λίμνη μάλλον τη γλίτωσε την αγιοποίηση, ε, και η «αγία ζώνη» καλή θα είναι. Με τη γνωστή δύναμή της, εξάλλου, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η υπόθεση είτε θα παραγραφεί, είτε θα κλείσει με κάνα βούλευμα και θα μπει στο αρχείο, είτε -αν εκδικαστεί, πράγμα άκρως απίθανο- θα φτάσει στην πανηγυρική δικαίωση του κ. Εφραίμ.
Υ.Γ. Δε νομίζω ότι θα χρειαστεί νόμος για πλήρη εξίσωση των μοναστηριακών ηγουμένων με τους βουλευτές, ώστε να εξασφαλίζεται η παραγραφή των πιθανών αδικημάτων των πρώτων, με τους ίδιους ακριβώς όρους που ισχύουν για τους δεύτερους. Βεβαίως, αν ίσχυε ήδη κάτι τέτοιο, δε θα είχε κανένα πρόβλημα ο κ. Εφραίμ αυτή τη στιγμή, όπως δεν έχουν τόσα και τόσα πολιτικά πρόσωπα, που τ΄ όνομά τους μπλέχτηκε κακόβουλα σε διάφορους τομείς, από κουμπάρους μέχρι συστήματα ασφαλείας κι από υποβρύχια μέχρι λίμνες. Βεβαίως για κείνους παραγράφτηκαν τα πάντα, αλλά έτσι έπρεπε να γίνει, αφού δεν διέθεταν «αγία ζώνη». Ο κ. Εφραίμ έχει, άρα δε χρειάζεται τέτοιου είδους νομική εξίσωση.
Χιόνης
Δεκεμβρίου 28th, 2011 Comments Off
Αργύρης
H θλίψη αυτή γεννά ένα ποίημα. Το ποίημα αυτό γεννά μια θλίψη που γεννά ένα ποίημα που γεννά μια θλίψη…
Έξω απ’ αυτό το φαύλο κύκλο, υπάρχει μια χαρά που δε γεννά τίποτα και τίποτα δεν τη γεννά· μια μεγάλη, αυθύπαρκτη, στείρα χαρά.
.
.
.
Αργύρης Χιόνης «Εσωτικά τοπία» ποιήματα, εκδόσεις Νεφέλη
άσκηση
Δεκεμβρίου 26th, 2011 § 1 σχόλιο
[9]
Εικόνες, τραπέζι κι εδέσματα, νερό αέρας φωτιά ρυθμός ξόρκια ύβρις έπαινος, το λευκό που αναμένονταν άργησε δυο-τρία τέρμινα κι ήρθε ατίθασα κι ακρωτηριασμένο με συνοδεία παραπαίουσες λέξεις. Ήρθε ατίθασα. Κι άρχισε η λείανση και η εκ νέου επεξεργασία καθότι ατίθασο. Είπαμε. Όπως το μεγάλο Ρω με κομμένη ανάσα και το Λάμδα έτοιμο για την μεγάλη ανατροπή κι εσύ στέκεις σπαρακτικά γαλήνιος. Θαρρώ.
.
.
[ασκήσεις]
έλληνας βουλευτής
Δεκεμβρίου 25th, 2011 Comments Off
«Μην τα ισοπεδώνουμε όλα»…«λαϊκισμός!» – Όμως…
- Ενας Πορτογάλος καταβάλλει ετησίως 0,86 ευρώ για τη λειτουργία των κομμάτων. Για τον Ελληνα πολίτη το ποσό είναι 5,8 ευρώ.
- Στη Πορτογαλία, ο βουλευτής δεν διαθέτει νομική «ασπίδα» αντίστοιχη του Νόμου Περί Ευθύνης Υπουργών…
Και το εύλογο σχόλιο της Μαριας Κατσουνακη στην «Καθημερινή»:
Εφόσον από τις δηλώσεις διαπιστώνεται ότι «έσχον» με ένα «πόθεν» ασαφές και αδιευκρίνιστο, έως ότου διαλευκανθεί το «πόθεν» μήπως θα πρέπει -και μόνο ως έκφραση καλής πίστης και ένδειξη αναβάπτισης- να περιορίσουν το «έσχες»;
Ομως, και το τελευταίο αυτό μέρος, των «προτάσεων», πάσχει όπως και τα δύο προηγούμενα, των «διαπιστώσεων» και των «σχολίων», στην αρχική σύλληψη: ποιος πολιτικός εκτίθεται δημόσια, αναγνωρίζοντας το λάθος του χωρίς να έχει ήδη προετοιμάσει το επόμενο; Σύμφωνα, πάντα, με τις «Ιστορίες του κυρίου Κόυνερ» του Μπ. Μπρεχτ: «Με τι ασχολείστε; ρώτησαν τον κύριο Κ. Και ο κύριος Κ. απάντησε: “Είμαι πολύ απασχολημένος: προετοιμάζω το επόμενο λάθος μου”».
Ενα πρώτο, εφικτό, βήμα, για την αναμόρφωση του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος είναι η διαφάνεια στα οικονομικά των κομμάτων με ταυτόχρονη μείωση της κρατικής επιχορήγησής τους. Η αύξηση του κόστους λειτουργίας των κομμάτων οδήγησε τα τελευταία χρόνια στην απόλυτη σχεδόν εξάρτηση από οικονομικά κέντρα και τον ασύστολο δανεισμό τους από τράπεζες. Οπως επισημαίνει και ο αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Νίκος Μαραντζίδης («Κ» 27/11): «Κατ’ αναλογία με το ελληνικό κράτος, όπου ο εύκολος και φθηνός δανεισμός δεν συνέβαλε σε πραγματική οικονομική ανάπτυξη αλλά σε κρίση χρέους, η αφθονία πόρων για τα άπληστα πολιτικά κόμματα όχι μόνο δεν περιόρισε τις εξωγενείς εξαρτήσεις τους, αλλά αντίθετα τις όξυνε. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως προκειμένου να καλύψουν το εξωφρενικό κόστος λειτουργίας τους, τα κόμματα, προσφεύγουν σε δανεισμό από τις τράπεζες βάζοντας ως εγγύηση τις μελλοντικές τους χρηματοδοτήσεις. Συμπεριφέρονται δηλαδή όχι ως εντολοδόχοι του λαού, αλλά ως σπάταλοι εισοδηματίες με εγγυημένο εισόδημα».
Ακόμη κι αν δεν πρόκειται για αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο, στην Ελλάδα, λόγω απληστίας των κομμάτων είναι εξαιρετικά διογκωμένο: τη διετία 2010 – 2011 το ποσό της χρηματοδότησης των κομμάτων από τον φορολογούμενο πολίτη -μέσω του προϋπολογισμού- ανέρχεται στα 89,3 εκατ. ευρώ. Το συνολικό χρέος τους στις τράπεζες είναι 244,2 εκατ. ευρώ.
[«Κ»]
