[περι προτιμήσεων·
22/09/2006 § Σχολιάστε
κάποιος μου είχε πει κάποτε : «Όπως σε εμένα αρέσει για παράδειγμα, ο καφές μου να είναι γλυκός ενώ σε κάποιον άλλον του αρέσει ο καφές του να είναι μέτριος η και σκέτος το ίδιο συμβαίνει και με την τέχνη…»
Γράφω εδώ την άποψή μου: […]μόνο που η τέχνη δεν είναι καφές και το αν σου αρέσει ή όχι είναι όντως θέμα προτίμησης.
οι προτιμήσεις μας προς ένα χρηστικό προϊόν (όπως ο καφές) δεν μπορεί να συγκριθεί με τις αισθητικές προτιμήσεις μας (όπως ένα έργο τέχνης) και άρα δεν είναι συγκρίσιμες. εκτός αυτού από άλλο κέντρο του εγκεφάλου πηγάζει η μία προτίμηση και από αλλού η άλλη.
ο καφές είναι είδος χρηστικό και δεν θέλει ιδιαίτερη σκέψη για την χρήση και το πως τον προτιμάμαι. (έχεις ή δεν έχεις παιδεία ή αισθητήριο, του καφέ του είναι τουλάχιστον αδιάφορο) η τέχνη (όλων των ειδών) θέλει άλλες ιδιαίτερες ικανότητες για να κατανοηθεί ή ακόμη και να “επιχειρηθεί να ερμηνευτεί” πλήρως ή ακόμα και μερικώς. η όλη ενασχόληση θέλει ένα άλλο επίπεδο ικανοτήτων.
επομένως αυτοί που πιστεύουν και συγκρίνουν πράγματα ανόμοια δεν μπορεί να ανοίξουν ανεκτό διάλογο με αυτούς που πιστεύουν ότι πίσω από την φράση «ΑΥΤΟ Μ’ΑΡΕΣΕΙ» κρύβεται όλη σου η υπόσταση, η προσωπικότητα, και όλη σου η παιδεία.
γιατί πρόκειται για μια παρα πολύ σημαντική δήλωση.

Σχολιάστε