αγριμολογος

ένα άσπρο τόσο ορμητικό που κόβει τ’ οξυγόνο· μια μεγάλη παγωμένη λίμνη και σκέψεις που καλπάζουν να προλάβουν καταιγίδες που ξετρυπώνουν μέσα από λασπερά μονοπάτια και· πριν φτάσει κανείς στο μικρό ύψωμα απ’ όπου βλέπει ευέλικτες όμορφες στροφές που ανεβαίνουν εκεί στα ύψη· θα ξεπροβάλλουν τα απροσδιόριστα άσπρα που θαμπώνουν και σε βάζουν σε σοβαρές σκέψεις, αλλά πρέπει να γυρίσεις να την δεις· κοιμάται δίπλα σου ανάμεσα σε λευκά σεντόνια. ποιος, τολμά να διώξει έρωτα.

.

.

Tagged: art, contemporary, ποίηση, ποιήσεις, poetry, stratos fountoulis, verse

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.