αγριμολογος

πόσες μαύρες πια σπηλιές μπορούν να συναντήσουν. Μετά το ύψωμα αναμένεται παγωμένα να φυσήξει αέρας κι Εκείνα επιμένουν, κολλούν στο λαιμό όπως όλες, οι πεισμωμένες αλήθειες. Μέσ’ την περιπλάνηση με φτερά σκονισμένα ζαρώνουν σε προσκέφαλα, μη τολμώντας ν’ αρθρώσουν λέξεις που (συνήθως) προορίζονται για σφάξιμο. Πλείστα όσα συμπράγκαλα σέρνονται• είναι –μετά βίας- ηλικίας δυο αιώνων. Ας τα λέμε καλά. Τι σου είναι ο άνθρωπος ένα τίποτα είναι. Να σας κεράσω εργολάβους• τους έφτιαξα με τα χεράκια μου. Η μαμά τους όμως είναι η κυρία καβουρίνα, κι αυτό που θα το χώσεις.

Όλα θα πάνε καλά, θα δεις, έχει ο Θεός.

.

.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.