αγριμολογος

γράφτηκε στο «Ποντίκι Art»

Παρακολουθώντας τον Γιώργο Κιμούλη να ερμηνεύει τον γιατρό στο τηλεοπτικό «Ιατρικό απόρρητο» (το ελληνικό «Grey’s Αnatomy») μου έρχεται στο μυαλό μια έκφραση που έλεγε η γιαγιά μου όποτε φορούσα κάτι που θεωρούσε ότι δεν μου ταίριαζε: «Καλέ, τρέχα να το βγάλεις, κλαίει το άμοιρο το ρούχο πάνω σου!». Έτσι ακριβώς κλαίει και ρόλος του γιατρού πάνω στον Κιμούλη. Όχι ότι οι συμπρωταγωνιστές του… γιατροί, νοσηλευτές κ.λπ. (Παναγιώτης Μπουγιούρης, Μάντυ Λάµπου, Σοφία Παυλίδου, Γρηγόρης Σταµούλης κ.ά.) τα καταφέρνουν καλύτερα από τον ίδιο, όμως έχεις μεγαλύτερες απαιτήσεις – ως πότε; Εντάξει, είναι το σενάριο χάλια, είναι όμως και η, γνώριμη πλέον στο κοινό που τον παρακολουθεί, βαρεμάρα του ηθοποιού τόσο έντονη, που και ασθενή ανοιγμένο να έχει πάνω στο χειρουργικό τραπέζι του, ο τηλεθεατής νυστάζει. Είναι εξάλλου μεταδοτικό το χασμουρητό. Και ναι, τηλεόραση κάνουν όλοι –έστω, οι περισσότεροι– για τα λεφτά. Το γνωρίζουμε. Ας μη μας το πετούν όμως με τόση απαξίωση στα μούτρα, υποκρινόμενοι πως στηρίζουν τις επιλογές τους, ότι παίζουν ενώ στην πραγματικότητα μας εμπαίζουν.
.
.

.

Σημείωση: Χωρίς να θέλω να μειώσω την όποια προσφορά του εν λόγω ηθοποιού στο χώρο του, πρέπει κάποτε να τελειώνουμε με κάποιους μικρούς ή μεγάλους μύθους του παρόντος αλλά και του παρελθόντος, ταμπέλες τύπου «ποιοτικός» κ.α. δεν ισχύουν εσαεί, κάνε τη δουλειά σου, φέρσου σαν επαγγελματίας, σεβάσου το κόσμο που σε βλέπει. Ή δίνεις κάθε φορά ευσυνείδητα τον καλύτερο σου εαυτό, ή κάνε στην άκρη να πάρουν το βήμα άλλοι, αξιότεροι που θέλουν και μπορούν. Οι στήλες «Πρόσωπα» στο «Ποντίκι Art» είναι από τις πλέον εύστοχες και πετυχημένες στον Τύπο.

.

.