να ανοίξει μια πόρτα…
05/04/2010 § Σχολιάστε
«Και τότε μου έρχεται ασυγκράτητη, σατανική –μ’ ένα είδος σατανικότητας παλιότερης από το Σατανά- η παράλογη επιθυμία, κάποια μέρα, μια μέρα χωρίς χρόνο και χωρίς ύλη, να ανοίξει μια πόρτα, να φύγουμε μακριά από το Θεό και ο βαθύτερος μας εαυτός να πάψει επιτέλους –δεν ξέρω πως- να αποτελεί τμήμα του είναι ή του μη είναι»
Φερνάντο Πεσσόα 23-3-1930
(από «Το Βιβλίο της Ανησυχίας», εκδόσεις Αλεξάνδρεια)
.
.
σούζα
03/04/2010 § Σχολιάστε
πόσες μαύρες πια σπηλιές μπορούν να συναντήσουν. Μετά το ύψωμα αναμένεται παγωμένα να φυσήξει αέρας κι Εκείνα επιμένουν, κολλούν στο λαιμό όπως όλες, οι πεισμωμένες αλήθειες. Μέσ’ την περιπλάνηση με φτερά σκονισμένα ζαρώνουν σε προσκέφαλα, μη τολμώντας ν’ αρθρώσουν λέξεις που (συνήθως) προορίζονται για σφάξιμο. Πλείστα όσα συμπράγκαλα σέρνονται• είναι –μετά βίας- ηλικίας δυο αιώνων. Ας τα λέμε καλά. Τι σου είναι ο άνθρωπος ένα τίποτα είναι. Να σας κεράσω εργολάβους• τους έφτιαξα με τα χεράκια μου. Η μαμά τους όμως είναι η κυρία καβουρίνα, κι αυτό που θα το χώσεις.
Όλα θα πάνε καλά, θα δεις, έχει ο Θεός.
.
.
W.G.Sebald
03/04/2010 § Σχολιάστε
VI
ΜΟΝΟ πέρα από το ποτάμι, στους ξακουστούς
βοτανικούς κήπους του ναυτικού νοσοκομείου,
ο Στέλλερ δραπετεύει από την οχλαγωγία της πόλης.
Περιδιαβάζει σχολαστικά στα μονοπάτια
ανάμεσα στις πρασιές, θαυμάζει
τα υαλόφρακτα θερμοκήπια,
τα εξωτικά φυτά,
μαθαίνει το ένα μετά το άλλο νέα ονόματα,
νιώθοντας σχεδόν να
ξεχειλίζει από ελπίδα,
όταν μέσα από την παρασκιά
του σιναπόδεντρου πάλι στον ορνιθώνα,
προβάλλει ο πατριάρχης του Νόβγοροντ
αρχιεπίσκοπος Θεοφάνης, ερχόμενος προς το μέρος του,
στο χέρι έναν μικροσκοπικό κίτρινο ψιττακό,
και στην πορεία μιας συζήτησης στα λατινικά
του αφηγείται ένα μύθο από την περιοχή του Ντόλγα,
ότι ο Θεός γεννήθηκε αίφνης,
σαν κεραυνός εν αιθρία,
πάνω σε ένα φύλλο πουλμονάριας.
…
W.G.Sebald «Εκ του φυσικού», εκδ. Άγρα. Μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδης
από την ενότητα «Σαν το χιόνι πάνω στις Άλπεις»
.
.
αγριμολογος 