τα εκκεντρικά χόμπι της ζήμενς
19/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο τα εκκεντρικά χόμπι της ζήμενς

Τρομοκρατούν με εικόνες ντυμένες με τον σύνηθες, φτωχό μη-ουσιώδη λόγο, δεν βασανίζουν καμία φαντασία και· η φρίκη ενώ προκαλείται επωνύμως ζει κι αναπνέει μέσα στην πλασμένη γενικότητα της ανωνυμίας, αιωρείται, «ποιος φταίει». Εικόνες. Θυμίζουν αγωνιώδη κουφάρια, ένα σωρό συγκεντρωμένα κουρέλια σε μια χώρα με λερωμένους, ραγισμένους τοίχους –μια άδεια σκηνή, ενώ βλέπεις· οι άνθρωποι θέλουν να τραγουδήσουν, όλο τους το κορμί θέλει να τραγουδήσει κι η ευτυχία της απλότητας να χάνεται σε –πάντα– σκοτεινά παρασκήνια μιας φτηνής επαναλαμβανόμενης… δημοκρατικής ρητορείας γεμάτο πληκτικές κοινοτοπίες κι ένας χορός, ένα φαγοπότι που δεν σταμάτησε ποτέ παρά μόνο τότε· στην φαντασία των μελών του Χορού που (και πάλι) τότε· τους εμφάνισε άσπρους λαγούς από την κάλπη, κι έχει –ακόμη- πάντα δίκιο ο αείμνηστος Βασίλης, ο φίλτατος, όταν εργαζόμουν στο «Έθνος» Ραφαηλίδης που έγραψε ότι από υπάρξεως του νεοελληνικού κράτους και μέχρι τις μέρες μας, «η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία δεν είναι παρά αλλαγή των συνδαιτυμόνων στο ίδιο τραπέζι» κι ήταν πάλι ο Ραφαηλίδης από τους πρώτους που μου γκρέμισε ορισμένα εθνικά είδωλα, όπως αυτό της ιστορικής φιγούρας του Μακρυγιάννη –μεγάλη φαγάνα- όπως χαρακτηριστικά τον περιέγραψε, στην πρώτη Εθνική Συνέλευση (Βουλή) του 1843-44 λέει: «Αν είναι να μείνουμε εμείς νηστικοί, ας πάει στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα».*
Η χτεσινή δήλωση στην εξεταστική της Βουλής, του κ. Γείτονα: «Το ΠΑΣΟΚ, όσο ήμουν εγώ ταμίας, δεν πήρε ποτέ χρήματα από τη Siemens. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι υπήρξε μεθόδευση εμπλοκής των κομμάτων στην υπόθεση αυτή, από τον Μιχάλη Χριστοφοράκο».
Ηλίου φαεινότερον. Ο κ. Χριστοφοράκος και η Siemens δεν επιθύμησαν ποτέ να «συνεργαστούν» με το Δημόσιο (και το χρήμα Του) διότι –ως γνωστόν– η εταιρεία αυτή και τα στελέχη της, στον ελεύθερό τους χρόνο, δεν είχαν άλλο εκκεντρικό χόμπι παρά τη χαρά της «μεθόδευσης» προς εμπλοκή των (δύο) κομμάτων…
Ηλίου φαεινότερον. Καθίκια δεν υπάρχουν πλέον σε κοινή χρήση, ήδη από την εποχή του Μακρυγιάννη.
.
.
.
[*] Βασίλης Ραφαηλίδης: Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.
.
.
.
photo© Elliot Erwitt, 1955
.
.