αγριμολογος

… Ώστε έτσι λοιπόν…!

Κι ήταν σαν να είχε χάσει ξαφνικά τον ήχο του ο κόσμος: Καμπάνες χτυπούσαν χωρίς ν’ ακούγονται, στόματα μιλούσαν αλλά δεν άκουγες τι λέγανε – κάρα ανέβαιναν στις ανηφόρες σιωπηλά, χωρίς να τρίζουνε οι ρόδες τους – σφυριά πέφτανε άηχα στ’ αμόνια κύματα ορθώνονταν και σπάγανε πάνω στους βράχους χωρίς το βούισμα των υδάτων – γυναίκες βογγούσαν σιωπηλά και ξεφώνιζαν κι αναστέναζαν βγάζοντας άφωνες φωνές κάνοντας έρωτα – σκυλιά άνοιγαν τις μουσούδες τους αλλά κανένα γαβγητό δεν έρχοταν στ’ αφτιά μας: η μεγάλη κουφαμάρα είχε πέσει απάνω μας σα λεπίδι – κόβοντας τα νήματα του ήχου που μας συνδέουν με τον κόσμο – βροντές χαλούσαν τον κόσμο σ’ άλλη διάσταση, κανονιές, ποτάμια αγριεμένα, ραπίσματα βροχές στα παράθυρα – σοφές διαλέξεις, λόγοι ρητορείες, αποστροφές, σάλπιγγες, αγγελίες.

.
«Ο διαμαντένιος γαληνευτής», εκδόσεις Ύψιλον, 1981
.
photo©Sally Mann, 1990 (rectified to blog needs)

.

.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.